Eiðurinn (2016)

Misdaadfilm met een repetitief karakter en scènes die niet altijd even logisch zijn. Indien je niet al te kritisch bent dan is het toch een prima film om te zien. Het tempo is goed en de actie voldoende om het genre te rechtvaardigen.

Dit is inderdaad een fijne misdaad thriller gemaakt op die typische Scandinavische manier. Toch altijd één van die nachtmerries van ouders wanneer dochterlief (het kan ook een zoon zijn) naar huis komt met een schunnig type (al dan niet afgeborsteld).

Een dilemma ook voor deze vader die het recht in handen neemt tegen de wil (en kennis) van de dochter om. Een film die rechttoe rechtaan is. Er zijn geen onvoorziene twists of er wordt niet nodeloos een extra (sub)plot gecreëerd. Neen, het draait om de ontvoering van het vriendje en daar blijft het ook bij. Misschien dat het daar ook even schort aan het politioneel onderzoek. Volgens mij kon dit mits wat extra speeltijd verder uitgediept worden, maar dan ga je voorbij aan het snelle krachtige verhaal.

Ook de locaties blijven steeds geweldig. Daarom alleen al hou ik van Ijslandse cinema. Ik vraag me wel af of een achterlicht voor fietsers in Ijsland nu wel of niet verplicht is ...

Sombere en zeer deprimerende film die aan het denken zet; na afloop even diep moeten zuchten om al die ellende. Ik zag hier een soort variant van Villeneuves Prisoners in. Een burger neemt het recht in eigen handen om zijn dochter te helpen. De vader is hier is écht niet goed bezig; zijn beoordelingsvermogen is danig vertroebeld dat er van rechtvaardigheid geen sprake is. Emoties worden slecht beheerst en ontaarden in irrationele acties. De afloop is bitter en de vader verliest ondanks alles toch zijn dochter, maar ditmaal is het wel zijn eigen schuld..
Niet slecht maar kil en droog gebracht, typisch Icelandic style en van de hand van Kormakur, die toch wel IJslands numero uno regisseur is, ditmaal ook de hoofdacteur.