Cavalcade d'Amour (1940)

Er bestonden er niet zo veel van in die tijd : episodenfilms...en als ze er waren doorgaans niet van het omnibus type. Deze vervaardigd door Bernard, ooit 1 van de populairste en succesvolste Franse mainstreamregisseurs, die echter al wat op een dwaalspoor was beland- ook financieel- en zich bezig hield met projecten waar hij weinig zin in had. Of dit er 1 was weet ik niet, maar hij handelt deze camp toch vrij bekwaam af. Al mogen wij vermoeden dat de derde episode een ironische deconstructie is van de voorgaande 2.

Het betreft hier overduidelijk een chick flick en bovendien een zeer oldschool melodrama , geschreven door niemand minder dan Jean Anouilh, gekend dramaturg die wel vaker bijkluste voor de cinema. Niet de enige high culture representant die hier aan bijdroeg : score van Milhaud en Honegger, 2 van de gekendste componisten in FR uit die tijd. En fotografie van de bekwame Lefebvre.

Production values dus op orde , en voor de camera al evenmin nobodies : 3 x Claude Dauphin als de romantic hero waarvan 2x in kostuum, en niemand minder dan Michel Simon die in alle episodes voor wat comic relief mag zorgen. De chicks al evenmin ongekend, vooral dan de schattige Simone Simon ( die jullie kennen uit cat people...) in de tweede episode. Haar laatste film voor ze verkaste naar Hollywood trouwens, kwam uit in februari 1940.

Zoals ik zei een oldschool film, begint het al mee via de prentenboek credits en we zijn duidelijk in sprookjesland terechtgekomen. Of liever het land van legenden , meer bepaald verhalen over gedoemde liefdes die allen verband houden met een gotisch kasteel - allicht- waar alle episodes geset zijn.

De intriges zijn hierboven al weergegeven, gemakshalve inclusief de denouement. Het eerste speelt in een soort capitaine Fracasse universum, waar een stel toneelspelers- eind zeventiende eeuw- het gedoemde kasteel bezoekt om een huwelijk op te leuken. Dat is nodig, want de dochter des kasteels staat op het punt te trouwen met een dikke mongool. Volgt de coup de foudre tussen jeune premier van de troep- Dauphin dus- en de aanstaande bruid Darcey. Veel lol beleven ze niet aan hun affaire.

Tweede episode speelt begin negentiende eeuw en is weinig verrassend een gothic melodrama, visueel het best ongetwijfeld dankzij de expressionistische fotografie- denk aan de open haard en de vlammen aan de muur. Wederom een tragic romance, waar Dauphin ditmaal de amour fou dreigt te beleven met cousette Simon ( Simone, bedoel ik..) . Met het hierboven vermelde over the top slot tijdens de huwelijksceremonie, nu vooral onbedoeld komisch.

Derde deel is de deconstructie van de eerdere twee, speelt in de eigen tijd waarin Dauphin dit keer Luchaire als tegenspeelster/ lief heeft. De eerste episodes waren opeenstapelingen van romantic melodrama gemeenplaatsen, deze van screwball romkoms uit de jaren 30. Simon zorgt hier voor de meeste kluchtigheid ook als papa van Luchaire, een speculant die het vervallen chateau heeft aangekocht. Hoewel flauw en ironisch, mogen we hier ook wat cynische maatschappijkritiek vermoeden, en wellicht had Bernard die ouwerwetse melodrama's nog liever dan de nieuwere romkoms, die hij hier duidelijk nog meer persifleert dan de over the top camp van de 2 voorgaande episodes.

Hoe dan ook: hoewel vakkundig gemaakt, een film die anno nu een wel erg archaïsche indruk maakt en niet meteen om aan te bevelen aan een breder publiek. Wie dit wil " zien " weet zelf de weg wel, maar let u op erg slechte versies die niet om aan te gluren zijn. U begrijpt wel wat ik bedoel.

De genade van de Heere Jezus kome deze vakantie over allen.