• 15.747 nieuwsartikelen
  • 177.926 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.938 acteurs
  • 198.976 gebruikers
  • 9.370.379 stemmen
Avatar
 
banner banner

Murió Hace Quince Años (1954)

Drama | 101 minuten
-
Nog geen stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 101 minuten

Oorsprong: Spanje

Geregisseerd door: Rafael Gil

Met onder meer: Rafael Rivelles en Francisco Rabal

IMDb beoordeling: 5,5 (52)

Gesproken taal: Spaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Murió Hace Quince Años

Een Spanjaard belandde in zijn jeugdjaren in Rusland en is daar na de oorlog gebleven. Vele jaren later keert hij naar Spanje terug om zijn vader te bespioneren, die aan het hoofd staat van de Spaanse Inlichtingendienst. Deze laatste neemt hem terug in huis zonder te vermoeden wat de ware bedoelingen van zijn zoon zijn.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van pippo il buffone

pippo il buffone

  • 2745 berichten
  • 0 stemmen

Ze bestonden ook in Spanje : noirs van het "my stepmother is a zombie communist from outer space " type... goed ik overdrijf een beetje met die titel maar de uitgangsidee van deze film is ook tamelijk bezopen te noemen. Dan nog is dit een noir die niet onderschat dient te worden op visueel vlak. Helaas moet je je hier wel door de dik aangezette intrige incl. Oedipaal en katholiek melodrama heen worstelen om de merites ervan te zien.

Regisseur de zeer ervaren Gil met scenario gebaseerd op een toneelstuk, dat laatste is vrijwel geheel weggemoffeld om plaats te maken voor pure noir visuals. We beginnen dus met kiddies die tijdens de burgeroorlog worden weggesleept door boze bolshevieken op de boot richting USSR, onder wie de 10 jaar oude Diego. Die blijkt 15 jaar later getransformeerd te zijn tot Rabal, zombie in dienst van Moskou.

Hij wordt door de rooien naar het buitenland gestuurd om agitatie, propaganda en desnoods moord te bedrijven. Dit in opdracht van schurk Tichy. Rabal is dus een zombie die gevoelens als kleinburgerlijke sentimentaliteit beschouwt, al heeft hij dan een lekker vriendinnetje via Schiaffino look a like Piazza . Family values zijn fasjisties, als Rabal de opdracht krijgt om papa - zgn. in de hoedanigheid van spijtoptant- te bespioneren en desnoods te liquideren, heeft hij daar dan ook geen problemen mee !

En zo keert de anti- held na 15 jaar terug thuis waar het oedipale conflict dan beslecht zal gaan worden. De absurditeit van het verhaal wordt en niet minder op- integendeel- maar we worden wel getracteerd op onvervalste noir- fotografie als verbeelding van de getormenteerde psyche van Rabal, die inmiddels in een hopeloos conflict verzeild is geraakt tussen plicht en geweten. Vol vervreemding , angst en paranoia zwalkt hij dan ook alleen over de nachtelijke, verlaten straten van een abstract Madrid, op zoek naar redemption...die er ook weer heel dik zal worden opgelegd.

Die noir visuals duidelijk beinvloed door the third man, zoals zeker in de tweede helft duidelijk wordt met bijna letterlijke citaten . Je kunt slechtere modellen kiezen. Inhoudelijk zitten we dan inmiddels op puur spythriller terrein, vandaar dat ik die nietszeggende genre aanduiding "drama " dan ook te flauw vindt. Al ontken ik niet dat hier inhoudelijk teveel melodrama van het absurdste soort inzit.

Jammer, want daarom is de film die met een meer alledaagse intrige op grond van de visuals een cine negro klassiekertje had kunnen zijn, nu vergeten en schijnbaar niet gewaardeerd. Al heeft dat helaas zijn redenen. Voor noir buffs echter vanwege de nachtelijke fotografie wel de moeite. Misschien ook voor Fernando Sancho fans : die heeft hier een bijrolletje.

Goede score ook van Halffter, wel wat nadrukkelijk zoals typisch voor die tijd.

Wie heeft dit gezien ?