Ikari (2016)

Ik had denk ik al 10 jaar geen film meer gezien met Miyazaki Aoi. Wat ziet die er slecht uit in deze film zeg, het is natuurlijk wel een rol die ze speelt, maar het is geen fijn weerzien met de ster uit Tada, Kimi wo Aishiteru.

De film zelf viel me ook wat tegen, het tempo ligt erg laag en de 3 verhaallijnen konden me in eerste instantie niet echt boeien. Aan het eind, wanneer de puzzel uiteindelijk compleet is, is het toch wel mooi. Maar helaas duurde de weg naar het einde mij persoonlijk te lang.

De beelden zijn prachtig geschoten, vooral het blauwe water van Okinawa brengt je helemaal in de vakantiestemming, maar meer dan 2.5* kan ik er niet van maken.

Gaaf.

Soort van spirituele opvolger van Villain. Weer zware emoties, maar ditmaal vermaakt in een island drama. Die clash tussen stijl en topic zorgt voor een leuke variatie op bekende themas. Het helpt ook wel dat het er fantastisch mooi uitziet en ook de score enorm verzorgd is.

Maar ook de structuur is wat anders dan Villain. De film focust niet zozeer op de bad guy, wel op het whodunit aspect. Door drie afzonderlijke verhalen op te bouwen rond loners die een nieuw leven willen opbouwen zorgt Lee ervoor dat drama en whodunit op een perfecte manier gecombineerd kunnen worden.

Je krijgt zo wel drie afzonderlijke eindes, iets waar niet iedereen even blij zal mee zijn, maar vond dit veruit Lee's beste film totdusver. Dikke aanrader.

4.0* en een uitgebreide review

Melodramatisch vehikel, deed eerder Koreaans dan Japans aan. Het uitgangspunt brengt wel een interessant aspect maar het verhaal komt moeizaam op gang en wordt niet al te goed verteld en loopt het te sentimenteel af.

Wie van de drie? Ingeleid door een gruwelijk moord wordt de kijker geconfronteerd met drie mogelijke verdachten, elk voor zich met een duistere achtergrond. Het plot zit zodanig knap in elkaar dat de vraag wie het gedaan heeft je door de schaarse aanwijzingen bezighoudt tot het einde. Boeiend.