Johnny Mad Dog (2008)

Wat een slechte film zeg,

Een paar uit de kluiten gewassen kleuters met pistolen met een hele grote bek die zogenaamd iedereen vermoorden en verkrachten en een hele stad overnemen. Geen verhaal lijn, slecht geacteerd, Je zou ze zo over je knie willen gooien en wat billekoek willen geven, hahaha Vooral aan het geschreeuw van de kindsoldaat die "No good Advice" heette heb ik me erg aan gestoord. Totaal niet te vergelijken met Cidade de Deus, wat ik een goede film vond ( 3.5 ster ).

IK vond het een prima film, zeer realistisch in beeld gebracht, en geeft maar weer eens de weerzinwekkendheid weer van de oorlog.

Compleet gehersenspoelde gevoelloze kinderen die bevelen krijgen die ze moeten uitvoeren, links of rechts op.

Deze film maakt vooral daar een statement , aan welke kant sta je?

Klein detail:

Foutje in de beschrijving niet de moeder maar de vader van Laokole is gehandicapt.

Maar zeer de moeite waard!

Middelmatige film over kindsoldaten, rauw en schokkend maar helaas ook onsamenhangend en in verhalend opzicht behoorlijk beperkt. Het camerawerk is prima, maar de rommelige montage en het matige akteerwerk van de hoofdrolspelers zorgen niet voor een overtuigend geheel. Het laatste kwartier is ook een behoorlijke anticlimax. Een krappe voldoende voor de visuele stootkracht.

Een film die je nou eens niet aan het handje van een of andere westerling of welvarende hotelhouder meeneemt in de gruwelijkheden van Afrikaanse oorlogen. De blauwhelmen en de geciviliseerde mensen zijn hier niet meer dan figuranten. Net niet echt radicaal , want de verhaallijn van Laokolé dramatiseert de film wel een beetje. En dat is een beetje een compromis bij een authentieke film (de acteurs zijn echte ex-kindsoldaten, de film is op lokatie in Liberia gemaakt). Echt radicaal zonder begin en eind had de film een nog lager gemiddelde gegeven, maar ik had 'm nog sterker gevonden denk ik. Desalnietemin een bijzondere ruwe verwerkingsfilm.

3.5*

Gammel is het eerste wat me te binnenschiet. Een karige vertelling, visueel nogal eens warrig, een cast die collectief ruk is (begrijpelijkerwijs overigens) en scènes die veel te lang door emmeren zodat het van tijd tot tijd knap irritant wordt. Dat laatste gebeurt vrij vaak rondom Mad Dog's commando. Lekker opgefokt, maar veel te veel herhaling. Met name No Good Advice haalt het bloed onder de nagels vandaan. Omdat het allemaal wat brak is, krijgt het wel een authentiek en rauw sfeertje mee. De tomeloze agressie, het bijbehorende geweld en de verknipte kindsoldaten zijn verontrustend en die kruiwagen deed me ook wel wat.

Weer even andere koek. In Blood Diamond konden we al een kijkje nemen in de meedogenloze wereld van de kindsoldaten. Johnny Mad Dog gaat er alleen maar over en het gaat er ook extreem aan toe. Maar het is nou eenmaal waar.

Om te beginnen vond ik de film kwa realisme echt ijzersterk en je kan alles wel een beetje meevoelen. De hoofdrol geven we aan Johnny, een van de kindsoldaten die samen met de rest van de commando van plaats naar plaats gaan om gewetenloos en gehersenspoeld onschuldige burgers af te slachten. Ook erg indrukwekkend om gewoon te moeten beseffen dat ze niet voor niks zo zijn geworden.

Dan krijgen we ook te maken met Laokole, waarin we gelijk ook de andere kant van het verhaal te zien krijgen, die met haar gehandicapte vader vlucht voor de oorlog en ook vaak voor heftige confrontaties staat. Het is een naief kind maar toch moet ze alle kracht bijeen schrapen om haar verantwoordelijkheid te dragen voor haar overgebleven familie. Dat was ook erg bijzonder om te zien en ik vond ook Laokole de sterren van de hemel spelen. Alles slaat ook pas in als een bom als Laokole oog in oog komt te staan met Johnny.

Al met al een keiharde en realistische film. Ik snap echt de kritieken hierboven niet. "Lekker opgefokt, te veel herhaling, veel geschreeuw" (wat bijna iedereen als mening geeft) Dat is toch totaal niet relevant? Nee het is een keer geen hollywoodfilm nee, waar de commando's zonder angst en een hoop stoerigheid een slagveld inrennen. Misschien is dat wel even wennen?

4,0*

Net als velen moet ik denken aan Cidade de Deus bij deze film. Daar krijg je meer de wet van de sterkste die vooral jongere Brazilianen aan de rand van maatschappij in Rio doet drijven naar dingen om te blijven overleven. Johnny Mad Dog is het verhaal van kindsoldaten. Hier merk je dat ze kindsoldaat worden tegen wil en dank en meegaan in de flow om zelf te overleven. Gaandeweg zijn ze zo gebrainwasht dat ze niet meer denken aan morgen maar ook gewoon geloven dat zij alle macht hebben. Terwijl ze gewoon misbruikt worden door de rebellen als eerste verkenners (en bijgevolg dus kanonnenvlees) bij aanvallen.

Veel mensen vinden deze film verwarrend en te druk, maar dat geeft net de sfeer van de oorlog in Afrika. Het gaat hem hier niet over de oorlog zelf, maar over het gebruik van kindsoldaten. En dat is vooral in verschillende oorlogen in Afrika prominent aanwezig. Je merkt de hele tijd dat ze langs de ene kant nog kind zijn, en langs de andere kant opgefokte soldaten die totaal geen besef hebben van wat de gevolgen zijn van hun acties, geen idee hebben waarom ze vechten, maar gewoon doen wat er van hen gevraagd wordt: schieten. Tegenover het 'erbij horen' merk je ook het zich willen profileren als de sterkste, de machtigste, ... No Good Advice is zo'n goed voorbeeld en vooral Johnny Mad Dog zelf natuurlijk, die naïef genoeg gelooft om zo zelf een officier te zijn in het rebellenleger. Ze reageren als een jeugdbeweging op stap, maar dan wel een zeer gevaarlijke voor de omgeving...

De film zelf mist wel dat verrassende effect of de echte sfeer die je als kijker doet genieten van een film. En dan denk ik hier uiteraard toch nog even aan Cidade de Deus die absoluut een betere film is. Johnny Mad Dog geeft weer wat het wil bereiken: een beeld van kindsoldaten. Maar als film in z'n geheel, mocht het toch wat overtuigender. Als je enkel een beeld wil geven van kindsoldaten, is een documentaire evengoed gepast...

Geen echt verhaallijn in deze film maar vooral een opsomming van gruweldaden door een bende kindsoldaten in zwart Afrika.

Onthutsend om te zien wat zich allemaal kan voordoen in dergelijke chaos waarbij menselijk respect onbestaande is.

Keihard.