Bitch Slap (2009)

Don't tell me you don't want some of what I'm sellin. I'm gonna get you wet!


Een film die toch wel een shitload aan geniale quotes kent. Allen weer met een sekstistisch getinte lading. Ik kon er wel om lachen. Bitch Slap is een film die je vooral niet te seriues moet nemen. Dat wil de film niet zijn. Van de lelijke achtergronden tot de prachtige dames in de woestijn die elkaar in slowmo met water nat maken . Elk moment in de film heeft wel iets. Het verhaal is lekker belachelijk, en bij elke nieuwe wending dacht ik dat het niet gekker kon, maar het werd alleen maar gekker. Leuk om Kevin Sorbo eens weer te zien. De rest van de cast doet het verder ook prima, maar dat komt vooral door de erg leuke en geschifte personages die ze voor handen hebben. Vooral die vent met die Japanse chick is erg leuk. Ik ben verder niet echt een kenner op gebied van Exploitation, maar de moderne exploitations die de laatste tijd uitkomen kan ik zeker waarderen. Ik ga me toch eeens een keer verdiepen in de oudere exploitations verdiepen.

Ja, erg vermakelijke film.

Ik wou deze film nog eens zien. Dit soort flicks vind ik meestal wel de moeite waard. Maar deze vind ik dan 10 keer niks. Met moeite uitgekeken. Totaal geen vermaak en vooral niet met deze vrouwen die, te flauw acteren. Dit is een te theatraal, over de top gebeuren en zelfs voor het genre was het gewoon een beetje te. De film vond ik in het eerste kwartier veel te tam. Daarna wordt het iets beter maar het werd nergens goed. Ik had veel verwachtingen van deze matige film. Jammer 1,5.

Bitch slap lost de verwachtingen niet echt in. Dit moet een foute film worden met veel vrouwelijk schoon, enkele catfights en over de top humor. Maar de film is te braaf en daardoor gewoon slecht. Geen liters bloed, geen 'omg' oneliners, gekke karakters of originele ideeën. Het resultaat is een B-film geworden in plaats van een leuke exploitation. Een leuke B-film om een keertje te zien, maar desalnietemin een teleurstelling.

Wat een verschrikking! Rick Jacobson mengt wat grindhouse met de nieuwere gewelddadige Japanse films en denkt met een cultfilm op de proppen te komen die invloeden van Tarantino zou moeten bevatten. Helaas slaat hij de plank enorm mis en maakt hij een uiterst vervelende film die vooral in de flashbacks (en die zijn er veel... veels te veel) waardeloos wordt. Het gebruik van green-screen is belachelijk en het acteerwerk, de humor, het geweld en de regie is bar slecht.

De enige pluspunten die deze film heeft zijn die van de actrices, maar die kan ik niet meer dan één punt geven.

Verschrikkelijk, saai, onzinnig en gewoon waardeloos!

1*

Deze film slaat natuurlijk helemaal nergens op. Maar dat kun je bij voorbaat al voorspellen.
Die veel te strakke en kleine kledingstukken waarin de opgepompte borsten van de dames zitten worden al snel ontzettend lachwekkend. Ik trek namelijk ook altijd zo min mogelijk aan, zodat mijn borsten zo goed mogelijk te zien zijn wanneer ik op mijn high heels in de woestijn een gat ga graven . Maar dat is nog niet genoeg, want dan moet ik ook nog even water over mijn hele lichaam heen gooien. Er valt namelijk nog niet genoeg te zien . Wat een grap, haha! Leuk kijkmateriaal voor de heren is er gedurende de hele film. De hele film hangt aan elkaar met natte dromen voor de mannen, dus de girl on girl actie en bitchfights konden niet achterblijven.
Maar gelukkig is daar ook Camero. Zij is badass en zorgt voor genoeg fijne, brute actie die het hem voor mij doet bij dit werkje! Die vrouwenlichamen kunnen mij namelijk vrij weinig interesseren

*2.5 voor de brute actie, het over-de-top sfeertje en de manier waarop het verhaal verteld wordt (erg tof gedaan!) door het gebruik van flashbacks die steeds verder in het verleden liggen.

The good, the bad and the ugly.

Nouja lelijk zijn ze geen van drieën, dus moet je dat dan maar even begrijpen alsof het over het karakter gaat. Maar wat een geweldige film is dit. Perfecte pulp, een ode aan de exploitation, maar beter dan we in die genres ooit gezien hebben.

Een heerlijk onzinnig verhaal dat rammelt aan alle kanten, beelden die er uitzien alsof driekwart van de film heel slordigjes en met jaren-70 techniek voor een greenscreen geschoten is, om de haveklap volstrekt overbodige scenes ertussendoor die alleen maar ten doel hebben de actrices zo voluptueus mogelijk in beeld te brengen, girlfights met harde klappen die door de make-up-artiest geregisseerd lijken te zijn... Eigenlijk alles is gewoon perfect in orde. Tot en met het idiote citaat van Sun Tsu, dat achteraf nog toepasselijk blijkt te zijn ook.

Daarbij dan nog echt heerlijke foute oneliners, en heerlijk foute humor die met geniale timing tussen dat alles door gemixt is, niet te veel en nooit twee keer dezelfde grap. Die miauw-van-kwade-kat noem ik maar even. Een minder genie had de hele film door dat geluid herhaald, maar door het bij een keer te laten bewijst Rick Jacobson dat hij precies weet waar hij mee bezig is. Geniaal verhaal ook, met idiote details er in als de Rus Popmeov, en Kinki en Deputy Fuchs als volstrekt overbodige extras... Perfect gedaan, en beter dan wat Russ Meyer of Tarantino ooit hebben laten zien. Sorry als ik hier iemand op z'n fanboytenen ga staan, maar anders kan ik het echt niet maken.

Snel nog eens zien. Beste film die ik zag, in een heel lange tijd.

Behoorlijk vergelijkbaar met Bounty Killer (Film, 2013) al is dat op alle vlakken een betere film. Bitch Slap is een stuk minder ambitieus qua verhaal, setting, actie en gore. Het had allemaal een heel stuk uitbundiger en harder gemogen.

Het einde duurt ook veel te lang met plottwist na plottwist die niet uit de verf komt. Wat blijft er dan over? 3 dames die onwijs veel plezier in hun rol hebben en hier en daar een leuke visuele vondst (de headshot bij die Aziatische chick). Special mention naar de bh van America Olivo die het lukt die gigaaantische memmen enigsinds binnenboord te houden.