• 15.742 nieuwsartikelen
  • 177.914 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.886 acteurs
  • 198.965 gebruikers
  • 9.370.105 stemmen
Avatar
 
banner banner

Shavua ve Yom (2016)

Drama | 98 minuten
3,38 4 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 98 minuten

Alternatieve titel: One Week and a Day

Oorsprong: Israël

Geregisseerd door: Asaph Polonsky

Met onder meer: Shai Avivi en Tomer Capone

IMDb beoordeling: 6,7 (1.013)

Gesproken taal: Hebreeuws

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Shavua ve Yom

In het jodendom is Shiva de week na de begrafenis van een familielid waarbij overlevenden treuren en in het reine willen komen met het vertrek van een geliefde. Maar hoe kunnen ouder wordende ouders de dood van hun enige zoon accepteren? De moeder slaagt er bijna in om er mee om te gaan; ze is een leraar die gewend is een school te organiseren, afstand te houden en alles in perspectief te zien, heel nuttig in de onderhavige situatie. Ondertussen krijgt haar man bijna een zenuwinzinking. Hij gedraagt ​​zich wisselend confronterend en onvoorspelbaar en niemand is in staat om met hem te communiceren, zelfs zijn vrouw niet. Maar dan blijkt de vreemde empathische zoon van de buurman de juiste snaar bij hem te raken met een therapie. De man krijgt weer grip op zijn leven, zodat hij leert om te gaan met talloze details.

logo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Collins

Collins

  • 7282 berichten
  • 4306 stemmen

In de Joodse traditie wordt na de begrafenis zeven dagen lang gerouwd. De shiva. Het echtpaar Eyal en Vicky heeft deze periode afgesloten en moeten zich weer in de wereld van alledag begeven. Eyal heeft zichtbaar moeite om na de vroege dood van zijn zoon het gewone leven weer op te pakken. Liever zoekt hij in het ziekenhuis naar de verdwenen deken van zijn zoon, pikt hij tijdens het zoeken wat medicinale marihuana mee en laat hij zich in met de leeghoofdige zoon van de buren.

Op de vraag van Vicky waarom hij niet meegaat naar het graf en liever op zoek gaat naar de deken antwoordt hij dat het graf er morgen nog is, maar de deken misschien niet. Het zijn dergelijke dialogen en scènes die je onzeker maken over hoe je als kijker moet reageren. Moet je emotioneel instorten of moet je er hard om lachen. Horror en absurdisme. Tragedie en komedie. Ze zijn in deze film onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Regisseur en schrijver Asaph Polonsky laat zien dat het rouwen om een geliefde niet volgens een voorgeschreven handboek plaats kan vinden. Hij zoekt met zijn film de confrontatie tussen de lach en de traan en laat zien dat een voorgeschreven weg terug naar het normale leven niet bestaat. En dan nog. Wat is ooit nog normaal als je net je zoon hebt begraven.

De humor in de film wordt vooral aan die vraag onttrokken. Gedragsregels en verwachtingen zijn onzinnig en het is met name Eyal die die dingen aan zijn laars lapt en zijn eigen absurde weg daarin volgt. In de film gebeurt maar weinig dat als echt grappig gezien kan worden. De grondgedachte is treurig en volkomen ongrijpbaar. De situaties die uit die ongrijpbaarheid en die treurnis ontstaan zijn absurd, zijn soms surrealistisch van aard en zijn tegen wil en dank grappig.

Het is niet moeilijk om je in de figuren Vicky en Eyal in te leven. Om hun woede en verdriet te voelen die heel toonbaar is op de momenten dat het verhaal de rust zoekt. De sympathie voor de praktisch ingestelde Vicky bloeit gemakkelijker op dan voor Eyal. Hij is agressief, koppig en staat niet open voor welke vorm van communicatie ook. Het zijn echter ook deze begrijpelijke gedragingen die hem zo menselijk maken. Bovendien kun je om hem tragikomisch lachen in deze menselijke film over rouwverwerking. Prima film.