Die Xue Jie Tou (1990)

Bij het zien van deze film had ik een enorm déjà vu-gehalte. Zoals eerder al verschillende malen aangehaald leek het net alsof ik naar een Chinese versie van Michael Cimono's Deer Hunter aan het kijken was.

Je kan zeggen dat het in grote lijnen een kopie is van The Deer Hunter, iets wat ik van actie-specialist John Woo zeker niet verwacht zou hebben.

Sommige acteerprestaties waren zeer goed te noemen, maar daar had men dan ook verschillende rasacteurs zoals Tony Leung, Jacky Cheun, Waise Lee en Simon Yam aangetrokken.

Alhoewel de film in de originele Cantonese versie bekeken, leek het net alsof de geluidseffecten er later maar gauw gauw bijgegooid waren, zo onecht kwam het op sommige ogenblikken over.

Naar het schijnt was de regisseur John Woo zelf zwaar teleurgesteld door het floppen van de film, maar hij beschouwd Bullet In The Head nu als zijn meest persoonlijke en geslaagde film. Ieder zijn geloof...

Voor mij een overdreven 3,5*

Mijn laatste stem dit jaar......

Gezien gisteravond, ik vond het weer een geslaagde film van John Woo. Het begin was een beetje flauw en had wat weg van West Side Story, maar het bloeide al snel op toen de drie vrienden in Vietnam waren. Daar begon de pret. Leuke scenes oa die schietpartij in die nachtclub, toen moesten de John Woo actie's met ouderwetse wapens gedaan worden, en die scene in de Jungle bv in dat kamp dat die vrienden van die soldaten onschuldige mensen moesten neer schieten. Wat ook ondroerend was was dat de vriendschap eindigde met dat de twee(overgebleven) vrienden elkaar wilde vermoorden.

Ook een foutje gezien in de film: die scene in die vergader kamer. Daar hing een poster van New York met de Twin towers erop. Die waren er nog niet in 1967.

Voor de rest een hele vermakelijke John Woo film. Beter dan al dat saaie crap dat ie in Amerika heeft gemaakt.

4,5*

Vond het een kleine tegenvaller.

Dat het verwijst naar Deer Hunter valt moeilijk te ontkennen, toch heeft deze film meer roots. Ik moest ook een aantal keren denken aan Kar Wai's As Tears Go By, misschien omdat Jacky Cheung een gelijkaardige rol speelt in die film.

Film hakkelt wat vreemd tussen oorlog, drama en actie. Het oorlog gedeeltje vond ik duidelijk het minste, hoewel de spanning in de kampscene wel hoog oploopt. Alleen de gevechten hadden een te hoog boem boem pief paf gehalte, iets wat je toch niet verwacht van een Woo. Had veel gestileerder gemogen.

Drama is wel goed, aangezien de band tussen de vrienden mooi wordt weergegeven en Tony Leung, Cheung en die kerel die Luke speelt genoeg charisma hebben.

Einde redt de film wel een beetje voor mij. Vond de mix niet geheel werken en de film te lang uitgerekt. Pas in de actiescenes op het einde komt het talent van Woo naar voren en wordt de film aangenamer om volgen.

3*, beetje een mengelmoes van themas en stijlen, raakt ook een aantal keer de goeie snaar maar is niet het beste waartoe Woo is staat is.

Actiefilm die een dubieuze achtergrond gebruikt om veel kogels te verantwoorden? of Eerste (en enige) volwassen film van Woo?

Lang getwijfeld, maar neig naar het laatste. De actiescenes zijn redelijk spectaculair. Haalt het bij vlagen bij zijn beste werk (the Killer, Hard Boiled). Nog steeds jammer dat het in Amerika een beetje belachelijk werd wat hij deed (m.u.v. Face Off). Want Woo laat weer ontzettend veel potentieel zien.

De dramatische scenes zijn eigenlijk helemaal zo slecht nog niet. Een beetje vreemd af en toe, maar werkt veel beter dan in eigenlijk al zijn andere films.

Verder zitten er nog een aantal heel mooie shots in. Bijvoorbeeld van die Frankie die aan de drugs in de steegjes van de stad te vinden is. Misschien wel de meest opmerkelijke film van Woo. 4 sterren

Voelde aan als een lange zit. Ik heb dat John Woo-gedrama met die ellenlange 'heroïsche' schietpartijen aan het einde wel een beetje gezien. Het wordt saai.

Bovendien wordt het begin zo afgeraffeld. Het duurde even voor ik een beetje door had wie wie was en vooral wat hun karakter was. En waarom zijn ze zulke goede vrienden geworden? Had men wel wat meer tijd voor mogen uittrekken.

Tsjongejonge, John Woo wat flik je me nou :S? Het verhaal was weergaloos slecht en klopte van geen kanten. Stukken worden niet uitgelegd noch toegelicht en voorall in het begin verliep het allemaal hak op de tak. Daarnaast waren de dialogen flauw en waren enkele keuzes van de hoofdrolspelers in mijn ogebn onbegrijpelijk. Enkele scenes in de film waren simpelweg te belachelijk voor woorden zoals een Ben die een vergaderzaal binnenkomt met het hoofd van Franky. Hoe heeft Woo het zich in het hoofd gehaald?!

Hoewel de schietscenes weer vermakelijk waren en het einde erg leuk, komt Woo er deze keer niet met een voldoende vanaf. Daarvoor schort het de film gewoon aan teveel kanten.

2*

De vergelijkingen met The Deer Hunter zijn overduidelijk, dat is zeker. Op mijn dvdhoes stond ook, dat dit destijds het Aziatische antwoord was op die film, dus dat klopt wel enigszins.

Het is tegelijkertijd ook wel een beetje een rare film. De film probeert aan de ene kant erg serieus over te komen, in al het drama dat de film te bieden heeft, maar is daarnaast qua actie zo over te top, dat de film haast niet meer serieus te nemen is. Ik kan daarom goed begrijpen dat mensen over dit punt bij deze film zouden kunnen vallen.

Maar desalniettemin moet ik toch toegeven dat ik af en toe behoorlijk heb zitten te genieten van deze film. De actiescenes zijn lekker over the top en zoals we van Woo gewend zijn vliegen de kogels en de ontploffingen je ook hier behoorlijk om de oren. Het ziet er af en toe fantastisch uit en de hoofdrolspelers schieten er af en toe op los op een manier waar Rambo nog wat van zou kunnen leren.

Daarnaast kent de film ook nog best wel wat spanning en verveelt het ondanks de lengte geen moment. Een iets minder serieuze insteek had deze film wel naar vier sterrren kunnen liften. Woo moet nu echter tevreden zijn met halfje minder.

3,5*

Eigenlijk heb ik weinig toe te voegen aan wat The One Ring vier jaar geleden hier neerpende. Ik vond -naast het copycat gedrag van Woo- ook het acteerwerk niet al te best. Te theatraal (al kwam dit deels door slow-motions) en oppervlakkig.

De mix van drama/actie/oorlog werkt ook maar vreemd en de muziek is erg matig. Film duurt ook nog eens te lang, damn nu klinkt het wel erg zeurderig allemaal. De scènes rondom Mr. Leong waren wel aardig en zo tussen alle irritaties (toch vooral het tweede deel) door zaten nog wel eens wat lichtpuntjes.

2,5*

Uitstekende film. Mooie Aziatische versie van Deer Hunter, alleen iets minder episch. De scène hebben minder emotionele lading en de slechte overdub helpt natuurlijk ook niet echt.

De grote kracht zit vooral in het einde. Het stuk vanaf dat ze in Vietnam zijn is echt een goed stuk. Het stuk daarvoor is niet saai of langdradig, maar in vergelijking met de rest van de film toch redelijk matig.

3,5* voor een vermakelijke film die net iets tekort komt voor een 4,0*

Fijn filmpje.

Zoals sinterklaas al eerder aangaf had het begin wat weg van West Side Story, gelukkig werd het daarna en vooral vanaf Vietnam een stuk beter. Genoeg actie, dat weet je met Woo in ieder geval. En ook het drama weet zelfs goed te pakken richting het einde, alleen jammer dat het wraakgebeuren op het einde goed begon maar daarna te lang uitgesponnen werd en uitmondde in een scene die teveel actie bevatte, terwijl het een sterke scène had kunnen zijn.

3,5*

Ik heb hem nu maar eindelijk gekeken en op het begin wist ik niet waar de film heen zou gaan. Je wordt meegesleurd in alle gebeurtenissen van de drie vrienden. Hierin zit lekker veel actie en dit is ook goed gefilmd. Je merkt heel sterk de goede band tussen de drie. Ik ben dan ook zeker goed vermaakt door deze film. Het was meestal ook lekker over de top. Hoe ze met z'n drieën of vieren een klein legertje kapot schoten, heerlijk! Ik begon op een gegeven moment goed mee te leven met de hoofdpersonen en hierdoor ontwikkelde ik ook een soort haat voor Little Wing. En toch heeft hij ook nog een deel gevoel van vriendschap in zich.

De scene's waarin gevangenen andere gevangenen dood moesten schieten had wel iets dramatischer gemaakt mogen worden. Ik kreeg er niet echt enig gevoel bij wat jammer is.

De titel vind ik erg mooi gekozen. Ik vroeg me steeds af waar het op sloeg totdat je er op het eind achter komt geniaal bedacht. Ik dacht trouwens dat Fai al lang dood was, omdat hij al was beschoten en nu ook nog even een hoofd schot na kreeg. Uiteindelijk heeft de reis die ze rijk zou moeten maken niet veel opgeleverd. 2 zijn dood, 1 is zijn arm verloren en de ander is zijn 2 beste vrienden kwijt. Heb erg genoten van de film en ik lees hier dat het erg lijkt op 'The Deer Hunter', dus die ga ik dan ook nog maar een snel bekijken.

In de herziening!

Om het nieuwe jaar op filmgebied in ieder geval maar eens explosief te openen.

Normaal ben ik helemaal niet zo van de aktiefilms, maar op de één of andere manier zijn Aziaten daar veel sterker in dan hun Hollywood-collega's, film hint bovendien ook flink op The Deer Hunter.

't is Woo dus de eerste fragmentarische 8 minuten in Hong Kong is niet veel meer dan een aanleiding op maar zo snel mogelijk in Vietnam anno 1967 te komen en dan barst het aktie-, kogel- en bloed-festijn los in razend tempo en met veel slow-motion in de daadwerkelijke aktie.

Wederom geweldig! Het John Woo-meesterwerk!

Atypische Woo

Er is een periode geweest dat ik een aantal John Woo films op korte tijd had gekeken en ik was eigenlijk in de veronderstelling dat ik alles wat ik in bezit heb, reeds had gezien. Ik was echter mijn to-see lijst nog eens aan het nakijken en blijkbaar was deze Bullet in the Head er al die tijd al overgeschoten. Ik had nog wel eens zin in zo'n typische Woo film en besloot meteen deze in de DVD speler te gooien. De DVD die ik bezit is wel van het dubieuze WWC label, maar bevatte gelukkig wel de originele audio.

Alleen jammer dat de release voor het overige wat minder is. Beeldkwaliteit is niet altijd even schitterend en de ondertiteling liet ook serieus wat te wensen over. Sowieso vreemd dat de Engelse namen werden gebruikt en dat die bovendien dan nog niet kloppen met de namen die globaal op IMDB (en overal anders precies) worden gebruikt. Zo noemt Frank in mijn versie Tommy en nog zo van die fratsen. Soit, dat neemt niet weg dat Bullet in the Head wel een ijzersterke film is geworden. Hij is nogal schatplichtig aan The Deer Hunter, dat zal niemand ontkennen, maar voor mij kwam dit harder binnen eerlijk gezegd. De film is rauw, hard, verscheurend en tegelijkertijd enorm episch en meeslepend. De mengeling van oorlog gecombineerd met Woo's overdreven ontploffingen en dito vuurgevechten laat je in ieder geval verbouwereerd achter. Zelf een tweetal dagen later krijg ik nog altijd een ambetant gevoel bij de scènes in het gevangenenkamp en ben dan eigenlijk ook wel benieuwd naar de langere versie die van de film bestaat. Mijn release duurde zo'n kwartiertje korter dan de 136 minuten die hier staan aangegeven. Om maar te zwijgen van Woo's originele cut van meer dan 3 uur.

Dacht altijd dat dit met Chow-Yun Fat was, maar (hoewel die wel oorspronkelijk de rol van Luke op zich ging nemen) dat is uiteindelijk van de baan geschoven. Als vervanger van Fat heeft Woo de altijd degelijke Simon Yam opgetrommeld en die is dan ook uitstekend als Luke. Speelt zowat gedurende de gehele tijd tweede viool, maar de relatie tussen hem en Frank krijgt iets ontroerend op den duur. De meeste aandacht gaat echter naar Tony Leung, Jacky Cheung en Waise Lee als het trio vrienden. Vriendschap en eer staan hoog op hun vaandel, maar gaandeweg loopt er iets serieus mis. Glansrol voor Cheung die helemaal doordraait nadat hij letterlijk met een bullet in the head eindigt en de climax tussen Leung en Lee is geweldig episch. Altijd lastig om met 3 hoofdpersonen te werken omdat het lastig balanceren is, maar dit werkt simpelweg uitstekend.

Uiteindelijk bleek dat ik Hard-Boiled ook nog steeds niet heb gezien dus er staat me hopelijk nog een goede Woo te wachten. Bullet in the Head voelt aan als een atypische film van de regisseur doordat dit veel rauwer en zelfs in zekere zin realistischer is dan zijn overige werk. Toch is Woo's hand duidelijk te herkennen, zelfs al vanaf die geweldige openingsscène.

4.5*

Een John Woo met titel en cover art die wel veel deed verwachten. John Woo uiteraard maar al te bekend van actiespektakel Face/Of, The Killer en de A Better Tomorrow reeks, dus benieuwd was ik wel maar waar ik op hoopte kreeg ik toch niet helemaal.

Het begin voelt vooral rommelig, maar dat is nog enigzins door de vingers te zien. Uiteraard wil Woo de kijker met de drie vrienden en hun band laten kennismaken. Toch neigt het begin ontzettend naar een kruising tussen West Side Story en het nodige melodrama. Met de moord wordt het iets beter waarop het toch wachten is dat de heren in Vietnam terecht komen. Een verbetering zit er tot op zekere hoogte wel in, maar heel erg boeien wil het niet met deze Aziatische dramaqueens.

De muziek, om echt wel het grootste minpunt aan te grijpen, is afschuwelijk. Wat een sentimenteel over melancholische gejengel j*zus! Bijzonder is dan nog wel de oproer politie in korte broek. Daar tegenover staat dan wel weer een ton aan geweld dat vooral over de helft van de film de overhand krijgt een vooral geen pijn doet. De theatrale splitsing binnen het drietal en de belachelijke finale met zijn debiele demolition derby doet dat dan wel weer.

Het mag duidelijk zijn dat deze film, waar iedere getroffene als een stervende zwaan valt, mij niet bepaald overtuigt heeft, en daar zijn nu eenmaal best wel een paar punten voor op te noemen. Toch wil ik de film wel een tweede kans geven omdat er toch wel goede momenten in zitten. Afijn, voor nu een 3.

Tegenvaller van Woo. Bijna ongelofelijk dat dit NA het meesterwerk The Killer uitkwam, want bijna alles in Bullet in the Head is bergafwaarts.

Begint heel erg rommelig van de hak op de tak en nogal melodramatisch (toegegeven, dat melodramatische had The Killer ook). Ook eenmaal in Vietnam wilde het verhaal me niet grijpen. Weinig tot geen binding met de characters. Weinig interessante actie.

Pas de laatste 3 kwartier (vanaf het gevangenen kamp tot aan de slotfase in de haven) wordt het goed. De executie scène is sterk, en de opeenvolgende actie behoorlijk fijn. Maar daarvoor moet je dus wel door een erg matig eerste gedeelte van de film.