Chéri (2009)

Aardig en luchtig (ik durf 't bijna niet te zeggen) tussendoortje van Frears. Chéri komt nergens in de buurt van zijn hoogvliegers The Queen en (natuurlijk) Dangerous Liaisons.

De hilarische introductie van de film belooft veel, maar die humor komt amper de kop opsteken in de rest van de film. En dat is toch wel een gemis. De humor komt hoofdzakelijk van de (rondborstige Rubens) vrouwelijke tegenspeelsters van La Pfeiffer, die haar mannetje, ik bedoel vrouwtje wel staat.

Het ziet er allemaal piekfijn verzorgd uit, maar de humor is ietwat te schaars, het verhaalverloop is al helemaal niet zo spannend, maar toch werkt het drama, met een mooie finale, met misschien wel een van de mooiste eindshots die ik ooit zag in de cinema.

Geen hoogvlieger, maar ook geen laagvlieger. Er valt genoeg te genieten, maar na afloop dacht ik toch met weemoed terug aan Frears' Dangerous Liaisons. Aan die vergelijking ontkom je niet (tenminste, ik niet, voordat er weer mensen gaan zeuren over zo'n opmerking).

Op zich was deze film "wel geinig" om naar te kijken maar hoogstaand drama of een diepgaande romance hoef je bij deze film niet te verwachten. Vooral gezien het feit dat ze als het ware met grote sprongen door het verhaal heen springen maakt dat je niet echt in het verhaal kan inleven. Plots begon de affaire tussen de twee zonder enige aankondiging, daarna zie je een paar beelden over hun liefdesverhaal en dan springt het verder naar 6 jaar laten. Vervolgens gaat Cheri trouwen en dan ben je al ruim over de helft van de film. Het gaat dus allemaal erg snel.

Het mooiste gedeelte van de film vond ik de periode dat ze uit elkaar waren. Je kon heel goed zien hoe ze elkaar misten en ik vond dat heel sterk neergezet. De "outcasts" waar Lea mee omging was ook wel vermakelijk om naar te kijken en de voice over die heel af en toe langskwam vond ik ook wel leuk gevonden. Het einde daarentegen ..... jammer dat het alleen maar verteld werd hoe het met Cheri en Lea afliep in plaats van dat het getoont werd.

Een meer dan uitstekende film. De cast is uitmuntend, Michelle Pfeiffer, Rupert Friend en Kathy Bates leveren allemaal een topprestatie. Tel daarbij daarbij de schitterende kostuums, mooie beelden en uitstekende dialogen en je hebt een klein meesterwerkje.

Zeer ondergewaardeerde film op Moviemeter.

Tweede samenwerking van regisseur Stephan Frears, schrijver Christopher Hampton en actrice Michelle Pfeiffer na Dangerous Liasons, stelt teleur. Minder scherp en dramatisch dan zijn voorganger. Het verhaal is nogal eentonig en de personages niet boeiend genoeg. De cast is wel oke, en de film ziet er ook zeker goed uit met mooie kostuums en decors.

Saai filmpje. Het verhaal is gewoon geen hol aan. Ook de tijd waarin het afspeelt, rond 1900, is erg saai. Niet echt mijn ding. Echt romantisch was de film ook niet. Totaal geen chemie tussen Cheri en Lea. Ook vond ik de karakterontwikkeling van Cheri aan de dunne kant terwijl de film naar hem is vernoemd. Het was zeker niet de schuld van de acteurs, want die deden het best goed. Het was meer de schuld van de regie, script en verhaal. De hele relatie tussen Cheri en Lea kwam gewoon heel erg nep over.

1.5*

Niet bijzonder geslaagde kostuumfilm van Frears. Weliswaar zijn fotografie en kostuums uitstekend, maar een echt drama weet het nauwelijks te worden, wellicht door het scenario, maar eerder nog door het wat 'bleke' spel van Michelle Pfeiffer die deze rol niet echt aan kan, naar mijn idee. Merkwaardig staaltje van overacting bij Bates wat haar karakter in deze film ook niet echt geloofwaardig maakte. Jammer. 2*

Ik heb Stephen Frears redelijk hoog staan als regisseur, maar deze film (met een topbezetting) over de beslommeringen en houdbaarheidsdatum van een “belegen” courtisane en haar veel jongere minnaar tijdens de Belle Époque valt tegen. Het is een weinig geloofwaardig en saai verhaal met veel inhoudsloos gewauwel en dito gedrag. Frears heeft veel betere films gemaakt.