Chéri (2009)

Woehoe, een nieuwe Michelle Pfeiffer-film. Daar kijk ik altijd naar uit. Ben benieuwd!!!

Michelle Pfeiffer & Kathy Bates!!! Laat maar komen!

Chéri is enthousiast ontvangen op het Internationale festival van Berlijn!

De release datum voor nederland is 25 juni.

Kan er dan niemand even vertellen hoe ie de film vond?? Ik ga er vanavond heen en ben erg benieuwd!

Aardig en luchtig (ik durf 't bijna niet te zeggen) tussendoortje van Frears. Chéri komt nergens in de buurt van zijn hoogvliegers The Queen en (natuurlijk) Dangerous Liaisons.

De hilarische introductie van de film belooft veel, maar die humor komt amper de kop opsteken in de rest van de film. En dat is toch wel een gemis. De humor komt hoofdzakelijk van de (rondborstige Rubens) vrouwelijke tegenspeelsters van La Pfeiffer, die haar mannetje, ik bedoel vrouwtje wel staat.

Het ziet er allemaal piekfijn verzorgd uit, maar de humor is ietwat te schaars, het verhaalverloop is al helemaal niet zo spannend, maar toch werkt het drama, met een mooie finale, met misschien wel een van de mooiste eindshots die ik ooit zag in de cinema.

Geen hoogvlieger, maar ook geen laagvlieger. Er valt genoeg te genieten, maar na afloop dacht ik toch met weemoed terug aan Frears' Dangerous Liaisons. Aan die vergelijking ontkom je niet (tenminste, ik niet, voordat er weer mensen gaan zeuren over zo'n opmerking).

Film waarin ik totaal niet kon meeleven maar het gevoel had dat ik daadwerkelijk vanaf de zijlijn (met een flinke afstand ertussen) stond toe te kijken. Daarnaast vond ik de snelle tijdsprongetjes en plotselinge veranderingen in de verhoudingen niet gepast, vaag en soms even niet meer bij te houden omdat het verhaal me sowieso al zo weinig deed. Ook de humoristische kant van de film kan het hoofd niet boven water houden. Het abrupte einde deed Chéri in mijn ogen eveneens niet veel goeds.

Pff, nee, als ik dat had geweten had ik er geen bioscoopkaartje voor betaald. Een pluspunt was dan wel Rupert Friend, want die is me toch heerlijk om naar te kijken.

Al behoorlijk wat van Frears gezien. Mijn ervaring is dat zijn films soms onverwacht midden in de roos gaan (Prick up your Ears, the Grifters, High Fidelity) en soms compleet vervangbaar aandoen (Mrs. Henderson presents, Liam) Ik heb zijn meest bejubelde film, Dangerous Liaisons, nog niet afgekeken. Maar als deze film nog minder indruk maakt, zoals Mug beweert, heb ik er weinig zin in. En de reviews die ik heb gelezen waren ook niet bijster positief.

Wel mooie poster trouwens.

Mooie film over een bij voorbaat onmogelijke liefde. De manipulaties van Léa (Pfeiffer) zijn psychologisch realistisch. Natuurlijk trapt de man daar (voor even) in, maar helaas,... een liefde die gedoemd is te mislukken valt niet te redden. 3*

(aanvulling vorige bericht: )

Zodra ik besluit om me niet meer te ergeren aan het slepende spreken, kennelijk nodig geacht om de 19e eeuwse Franse wereld van de courtisanes op te roepen, is dit een mooie film over een bij voorbaat onmogelijke liefde.

Michelle Pfeiffer; het is nooit echt mijn favoriet, maar ze is hier uitstekend gecast als de al wat oudere, maar nog o zo mooie (eerlijk is eerlijk) courtisane. En van het begin af aan weet ze je als kijker mee te laten leven met haar luxueuze maar eenzame bestaan in de fraaie salons en romantische tuinen. Deze vormen dan ook zeker een pluspunt van de film, want de mensen van de styling hebben overduidelijk hun best gedaan om de kleurtjes van kostuums en decors mooi op elkaar af te stemmen. Helaas is het verhaal zelf wat mager.

Enkele snedige opmerkingen waar de dames onderling zo nu en dan fijntjes mee strooien zorgen voor wat vermakelijke momenten, maar het verhaal draait toch grotendeels om de vraag of Léa Chéri wel of niet los kan laten en daar zit hem wat mij betreft de kneep. Want die hele Chéri is eigenlijk niets meer dan een verveelde, arrogante en tergend luie onbenul die toevallig het geluk heeft met een fraai lichaam gezegend te zijn. Maar om daar nou zo overstuur van te raken? Het verklaart waarom Léa in eerste instantie voor hem valt, maar het doet enorm afbreuk aan de geloofwaardigheid van en begrip voor het verdiet en de heimwee die zij gedurende het hele verhaal (dat een periode van minstens een jaar of zes beslaat) laat zien. Er was geen moment dat ik kon invoelen dat hij het waard was, waardoor ik me verder totaal niet in kon leven.

De film blijft over de hele linie een beetje oppervlakkig, het is geen Brideshead Revisited of Age of Innocence, die veel dieper graven dan wat er aan de oppervlakte te zien is. Dit resulteert in een wat doorsnee film, er zit te weinig diepgang in om boeiend te zijn en bevat tevens te weinig vlotte dialogen om op komisch vlak punten te scoren. Het einde mag redelijk verrassend heten, maar het effect bleef wat mij betreft uit vanwege de hierboven genoemde punten van kritiek.

Het is zeker geen straf om de film te bekijken, maar hoewel het er allemaal verzorgd uitziet en Pfeiffer prima in vorm is zijn er genoeg heel wat sterkere kostuumdrama's te bedenken.

Ging met veel plezier deze film kijken, want ik ben verzot op kostuumfilms, maar vond het na afloop toch niet helemaal een super film.

Het verwende en verveelde gedrag , wat de upper class en de rijke courtisanes uitstraalden irriteerden me soms.

Op zich was deze film "wel geinig" om naar te kijken maar hoogstaand drama of een diepgaande romance hoef je bij deze film niet te verwachten. Vooral gezien het feit dat ze als het ware met grote sprongen door het verhaal heen springen maakt dat je niet echt in het verhaal kan inleven. Plots begon de affaire tussen de twee zonder enige aankondiging, daarna zie je een paar beelden over hun liefdesverhaal en dan springt het verder naar 6 jaar laten. Vervolgens gaat Cheri trouwen en dan ben je al ruim over de helft van de film. Het gaat dus allemaal erg snel.

Het mooiste gedeelte van de film vond ik de periode dat ze uit elkaar waren. Je kon heel goed zien hoe ze elkaar misten en ik vond dat heel sterk neergezet. De "outcasts" waar Lea mee omging was ook wel vermakelijk om naar te kijken en de voice over die heel af en toe langskwam vond ik ook wel leuk gevonden. Het einde daarentegen ..... jammer dat het alleen maar verteld werd hoe het met Cheri en Lea afliep in plaats van dat het getoont werd.

Mooie film, maar je moet ervan houden. Het verhaal verloopt tráág met weinig spannende elementen buiten de liefde tussen de twee hoofdrolspelers.

Michelle Pfeiffer; als altijd geweldig.

Naar Kathy Bates kijk ik persoonlijk niet graag, vooral doordat het lijkt alsof ze de laatste tien jaar in élke film zit.

En met

Een film die ik graag wil zien met een leuk verhaal en een goede cast. Laat maar komen.

Had wat mij betreft over drie uur uitgesmeerd mogen worden. Komt wat hastig over.

Een meer dan uitstekende film. De cast is uitmuntend, Michelle Pfeiffer, Rupert Friend en Kathy Bates leveren allemaal een topprestatie. Tel daarbij daarbij de schitterende kostuums, mooie beelden en uitstekende dialogen en je hebt een klein meesterwerkje.

Zeer ondergewaardeerde film op Moviemeter.

Tweede samenwerking van regisseur Stephan Frears, schrijver Christopher Hampton en actrice Michelle Pfeiffer na Dangerous Liasons, stelt teleur. Minder scherp en dramatisch dan zijn voorganger. Het verhaal is nogal eentonig en de personages niet boeiend genoeg. De cast is wel oke, en de film ziet er ook zeker goed uit met mooie kostuums en decors.

Flauwe en eentonige film

Erg saaie trailer. Ben benieuwd of het iets is...

Saai filmpje. Het verhaal is gewoon geen hol aan. Ook de tijd waarin het afspeelt, rond 1900, is erg saai. Niet echt mijn ding. Echt romantisch was de film ook niet. Totaal geen chemie tussen Cheri en Lea. Ook vond ik de karakterontwikkeling van Cheri aan de dunne kant terwijl de film naar hem is vernoemd. Het was zeker niet de schuld van de acteurs, want die deden het best goed. Het was meer de schuld van de regie, script en verhaal. De hele relatie tussen Cheri en Lea kwam gewoon heel erg nep over.

1.5*

vrij eenvoudig film die eigelijk na een tijdje begint te vervelen,

Een film die in eerste instantie luchtig lijkt, maar dat helemaal niet is. Het thema is ongewoon, door de invalshoek van de ouder wordende prostituée. De emoties vliegen over en weer, het acteerspel is geraffineerd, waardoor het nooit vervelend wordt. Frears staat altijd garant voor een hilarische ondertoon in zijn films, door sommige mensen misschien ervaren als oppervlakkig of opera-achtig, maar het is juist dat surrealistisch sausje dat het geheel m.i. boven een gemiddeld kostuumdrama verheft.

Het einde was een beetje afgeraffeld. Voor de rest een prima film.

De eindscène vind ik erg sterk als Lea in de spiegel kijkt en een oude vrouw ziet. Magistraal wat belichting kan doen!

Het einde wil ik graag nomineren voor het slechtste einde ooit. Nomineren en dan laten winnen.

Ik ben niet zo snel voor een kostuumdrama te porren, maar ja kwam deze film tegen en het was eigenlijk een gok maar toch erg meegevallen. Er komen al auto's in voor dus zo heel ver terug in de tijd gaan ze ook niet, het speelt zich af aan het begin van de vorige eeuw en Michelle Pfeffer ziet er best aantrekkelijk uit, die hebben ze leuk opgedut. Ik zou die niet zo snel als favoriete actrice noemen en heb er nogal gemengde gevoelens over maar in deze film doet ze het wel weer leuk en heb dan ook wel genoten van haar spel, waardoor de film vrij gemakkelijk door te komen was. De andere tegenspelers worden juist weer wat onaantrekkelijker neergezet. Rupert Friend heeft ook wel wat enge kop, maar na het zien van de making of... valt het allemaal wel mee. Dus er zal wel wat opzet in het spel zijn, we zitten dan ook wel in de kringen van de courtisanes en niet van de gebruikelijke kak uit die tijd.

Niet zo'n bijzonder verhaal, gebaseerd op een novel, soms wat zielig dan weer grappig, maar toch is het vooral het romantische verhaal tussen een oudere vrouw en haar jongere geliefde. Geen zeurderige drama, wat je toch al gauw krijgt bij dit subgenre, maar ze schieten er juist vrij snel doorheen. Verder ook mooi gefilmd, met een geslaagde combinatie van opnamen, kleur en locaties. Voor de variatie weer eens wat anders maar wat mij betreft toch goed te doen. 4.0

Niet bijzonder geslaagde kostuumfilm van Frears. Weliswaar zijn fotografie en kostuums uitstekend, maar een echt drama weet het nauwelijks te worden, wellicht door het scenario, maar eerder nog door het wat 'bleke' spel van Michelle Pfeiffer die deze rol niet echt aan kan, naar mijn idee. Merkwaardig staaltje van overacting bij Bates wat haar karakter in deze film ook niet echt geloofwaardig maakte. Jammer. 2*

Ik heb Stephen Frears redelijk hoog staan als regisseur, maar deze film (met een topbezetting) over de beslommeringen en houdbaarheidsdatum van een “belegen” courtisane en haar veel jongere minnaar tijdens de Belle Époque valt tegen. Het is een weinig geloofwaardig en saai verhaal met veel inhoudsloos gewauwel en dito gedrag. Frears heeft veel betere films gemaakt.