Sweet Sugar (1972)

Dertien in een dozijn flauwe vrouwengevangenis film, die met name vanwege de fraaie rondborstige Phyllis Davis (in de rol van Sugar) het aankijken nog enigszins waard is.

Het hele verhaal is natuurlijk te belachelijk voor woorden en is ook regelmatig saai en langdradig. Qua uitvoering (visueel, zeker de landschappen, zag het er niet onaardig uit) valt het nog enigszins mee en de film wist me zelfs nog wat te boeien waardoor ik maar weinig heb zitten vooruit te spoelen. De gevangene fraaie vrouwen staan natuurlijk centraal in deze film en sommigen zijn natuurlijk ook bloot (wel maar zeer beperkt) te bewonderen. Uiteraard tijdens een korte douche scene welke in elke vrouwengevangenisfilm zit. Met name als Phyllis Davis uit te kleren gaat (dit is wel pas na circa 40 minuten voor het eerst), is het genieten geblazen.

Uiteraard worden de vrouwen niet goed behandeld in de gevangenis (worden o.a. lastig gevallen door de bewakers en krijgen zweepslagen) en ondergaan ze seksuele medische experimenten bij de psychopaat Dr. John (gespeeld door Angus Duncan, een betere naam voor hem zou zijn geweest Anus Duncan ). Ook krijgen ze in één scene te maken met opgefokte katten en moeten ze ook werken op het platteland waardoor ze nog wat geld verdienen om spullen (voornamelijk verzorgingsspullen) te kopen. Uiteraard proberen sommige vrouwen (in dit geval Phyllis Davis) te ontsnappen, maar dit lukt in eerste instantie niet. Op het einde wordt het zelfs wat grof (o.a. de vingers afgehakt van een bewaker die later ook nog een zwaard in zijn buik krijgt) en wordt het brute regime van Dr. John (die uiteindelijk ook doodgaat) tot een stop gezegd en ontsnappen de meiden.

Ach veel stelt het allemaal niet voor en de cast is ook niet hoogstaand, maar deze film is wel leuk om eens gezien te hebben (hij duurt ook maar iets van 85 minuten).

P.S. wel geinig dat ik als eerste een stem mag uitbrengen en een bericht mag schrijven over deze film. Veel meer zullen er waarschijnlijk niet meer volgen, op een paar diehards na die ook graag naar dit soort films kijken.

Och het viel nog wel mee. De film moet het vooral hebben van de luchtige aanpak ondanks het wrede gegeven en natuurlijk de opvallende mooie voorgevel van Phyllis Davis ( Sugar ) die tijdens een scène in de douche en wanneer ze een bewaker weet te verleiden in de slaapkamer van Dr.John te bekijken valt. Pamela Collins wil ik ook niet tekort doen want die is ook af en toe bloot te bewonderen. Blijkbaar ook op een zeer jonge leeftijd ( 25 jaar ) overleden, ...zelfmoord. Het verhaal stelt weinig voor, maar de luchtigheid ervan kan ik nog wel appreciëren. Daarentegen verdwijnt natuurlijk alle spanningskracht ondanks toch een paar kills, maar er wordt vaak gekozen voor het simpel gegeven rond een bewaker die allerlei verleidingstechnieken wilt aanleren en zichzelf telkens belachelijk maakt. Soms ook heel flauw. Maar ook de rest kunt je niet ernstig nemen, bijvoorbeeld de vrouwen hebben voldoende wapens (kapmessen, gestolen revolvers) om zich te beschermen, de seksfeestjes buiten, voldoende mogelijkheden om te ontsnappen, een gevangene die iets met geesten heeft, een poema die er ergens loopt, onderlinge ruzies...allemaal te bizar om te omschrijven. 5/10

Verrassend geestig WiP-film amusement. The Big Doll House(1971) was een regelrechte grindhouse-hit. Niet gek dat andere maatschappijen mee wilden liften op dat succes. Het was uitermate slim om scriptschrijver Don Spencer (die ook de bovengenoemde film schreef) deze te laten maken. Nu veranderd aan dat script natuurlijk niet veel! Het grote verschil is misschien wel dat de meeste WIP-filmdecors als bananenrepubliek plaatsvonden in de Filippijnen en dat deze als locatie Costa Rica had. De film bezit verder alle elementen die bij dit soort Jungle-vrouwen-in-de-gevangenis horen. In een mum van tijd worden Sugar (Phyllis Davis,), een gekleurde dame en een hele groep andere meisjes achterin de laadbak van een vrachtwagen geladen voor transport naar de suikerplantage. Waarna alle vakjes kunnen worden afgevinkt; De douchescène, vechtende meisjes, een geseling, een lesbische scene, martelingen, handtastelijke bewakers en een perverse kamparts die experimenteert. Toch blijft de toon overal speels, het weet zelfs de standaard genre-martelingen omzeilen. Er was een orgasme-marteling-machine van dr. John waarbij Sugar kortsluiting veroorzaakt of een uitzinnige scène waarin gevangengenomen meisjes worden bekogeld met door ziekte geïnfecteerde poesjes! En bovendien was het met enige regelmaat nog aardig bloederig! Dat en de gekheid maken van deze film toch prima entertainment!

Inderdaad Theunissen niet veel meer berichten en stemmen zijn gevolgd en minstens 3 (die van mij, Noodless en die van joolstein) zijn al zeker te danken aan de 70s challenge. Je postte het eerste bericht in 2015 en dan volgen er pas 6 jaar later 3 binnen de week. Dat jij er maar 1,5* voor over had in een genre dat je ligt en joolstein er 3* aan geeft in een genre dat niet meteen tot zijn favorieten kan worden gerekend, deed me enigszins vermoeden dat ik er ook niet meteen enthousiast van ging worden. Akkoord er zijn een aantal dwaze dingen in die ik wel kon waarderen zoals de agressieve katjes die werden losgelaten op de dames (hoewel het er ook wel heel erg nep uit zag) en dan die machine die kennelijk de vrouwen tot een orgasme kon brengen. Maar er zaten ook een boel stompzinnigheden in zoals die dokter die van een klapje op het hoofd debiel ging doen, een bewaker die een van de meisjes als een puber wil versieren of een zwarte man genaamd Mojo die op zeer onovertuigende manier een voodooscène gaat doen. Voor een exploitatiefilm is het exploitatiegedeelte erg zwak. De meeste actie komt uiteindelijk van onderlinge gevechten die dan naar mijn mening te lang doorgaan. Zeker als je gaat vergelijken met scènes die veel interessanter leken die abrupt werden afgebroken die van de katten bijvoorbeeld of de dokter die het jonge blondje haar bloesje losrukt waarna doodleuk wordt geskipt naar het moment dat ze terugkeert naar de cabine. Het naaktgehalte is behoorlijk laag. Denk dat de protagonistes hoop en al 2 of 3 keer hun borsten ontbloten. Er is een lesbische skinny dipping scène maar zo donker gefilmd dat er niks erotisch aan is. Uithangbord Phyllis Davis zien we ergens halfweg voor de eerste keer topless en zrlfs seks hebben maar de camera kon bij deze scènes niet snel genoeg skippen naar andere beelden. Dat is wat men noemt een vluggertje. Dat Davis kennelijk een no frontal nudity clause had afgedwongen bij haar agent ok haar volste recht, maar waarom je dan in godsnaam in dit soort film gaat meespelen is mij een raadsel. Kennelijk moeten de andere dames dan hetzelfde gedacht, als zij niet full frontal wil gaan dan hebben wij die verplichting ook niet. Enkel de donkere dame was heel even full frontal maar dat leek me niet echt de bedoeling. Dus ja ik zie een hoop wasted potential en je kan er niet onder uit dat het werken met de checklist iets te opzichtig was. Het abrupte afbreken van potentieel goede scènes en het te lang laten duren van oninteressante scènes wekten meer ergernis en verveling in de hand.

Wel geinig dat de laatste drie geschreven recensies (in één week tijd) komen vanwege de leuke "70s challenge" zoals organisator alexspyforever dat in zijn bericht aangeeft. Daar ben ik wel blij om, want nu stond mijn recensie er wat eenzaam en alleen bij