Shôwa Kayô Daizenshû (2003)

Best een rare film. Elke hoofdstuk heeft de titel meegekregen van een nummer uit het Showa-tijdperk (zie plotomschrijving) en wordt door. afwisselend, de Gakis of de Midoris gezongen. Het geweld dat er in zit, is soms uiterst grafisch en soms erg cartoonesk.

Zeer vermakelijke film, gebaseerd op het boek van Ryu Murakami (ook verantwoordelijk voor Audition).

3*

Leuk dat deze ondertussen is toegevoegd. Trailer liet weinig vermoeden over de inhoud van de film, maar klinkt allemaal wel boeiend. Binnenkort ook maar eens kijken.

Zeker doen.. Ik denk dat hij jou wel zal bevallen!

Iets minder gekke film dan ik had verwacht, maar dat mocht de pret niet drukken!

Te gekke songs en heerlijke vrouwen van middelbare leeftijd. Erg grappige momenten worden afgewisseld met wat bloedstollend geweld en...heerlijke vrouwen van middelbare leeftijd.

De kameraadschap tussen de zeer verschillende jongens

heeft iets vreemds. De maniertjes waarop wraak wordt genomen

worden steeds vindingrijker......

4 Dikke sterren voor de iets minder gekke film die toch eigenlijk

best wel gek is!

...heerlijke vrouwen van middelbare leeftijd.....

Aardige film maar er had meer in gezeten. Van mij had het tempo wat hoger gemogen en de grappen een stuk scherper.

Maar op zich wel aardig en de 2de helft bevat een aantal hilarische momenten.

Bizarre film, maar dat viel te verwachten, maar toch heel anders bizar dan het lijkt. Deze film gaat qua sfeer en toon lang niet zo ver over de top als verwacht en heeft een relatief serieuze ondertoon en dat maakt 'm vervreemdend en zelfs wat onbehaaglijk. De film blijft niet altijd op veilige cartoonafstand. Ondanks de groteske gebeurtenissen en de grappen. En daardoor is het eigenlijk nog een veel vreemdere film. Een grappige en weirde, maar ook cynische en bittere film. Bijzonder.

3.5*

Zeer opvallende Shinohara.

Toch een apart regisseur, als je deze naast Breath In, Breath Out zet is het amper voor te stellen dat hjier dezelfde man aan het werk is. Spreekt 100% in Shinohara z'n voordeel, maar een meesterwerk(je) vond ik het toch niet.

Wel erg vermakelijk. Weird zeker, maar op een wel erg droge en doordeweekse manier. Het schept een zeer raar sfeertje wat zeker in het begin moeilijk te doorgronden is. Eens de vete goed op gang is het vaak best genieten, al mist de film hier en daar wel een beetje aan afwerking. Soms ietwat slordig geschoten.

Leuk om Ando weer eens bezig te zien, maar Matsuda (niet eens bij de credits?) steelt uiteraard de show. Verder is Kayoko Kishimoto ook zoals steeds een opvallende verschijning. Lijkt soms wat op een zus van Oshii.

Leuk filmpje dus, droog en weird, maar niet op een extravagante manier, ondanks het plot. Vermakelijk en memorabel, maar net iets te slordig.

3.5*

Met dank aan Mochizuki Rokuro wederom een leuke film te pakken. Gezien de titel had ik alleen wat meer nadruk op de karaoke verwacht, maar dat drukt niet of nauwelijks de pret, want er is voldoende humor aanwezig, vaak bijzonder gortdroog.

Het uitgangspunt is natuurlijk al erg apart, jongens die graag karaoke zingen met een voorkeur voor liederen uit het tijdperk van Hirohito, die een vete uitvechten met dames op middelbare leeftijd die allemaal Midori heten en ook verzot zijn op karaoke. De afwisseling tussen serieus gevolgd door een droge of onverwachte opmerking werkt bijzonder goed, en met name tussen de dames is er veel chemie.

Misschien had er nog wat meer humor in gemogen vanwege de speelduur, maar aan de kant wordt het misschien dan al snel flauw. Zo werkt het goed. Visueel ook behoorlijk verzorgd, muziek had wat mij betreft nog wel meer gemogen. Zeker die Showa-muziek, die ergens dusdanig fout is, dat het camp wordt. 3,5*.