The Wicker Tree (2011)

Damn ...

Ik wou Hardy op zich nog wel een kans geven. Ikzelf vond de remake een stuk beter dan het origineel, maar ik kan me indenken dan een regisseur daar anders over denkt, zeker als hij 30 jaar geleden zelf het origineel geregisseerd heeft.

Alle respect dus dat de man terugkeert naar z'n roots, maar het resultaat is gewoon té triest voor woorden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het zo stil is bij deze update van een cult klassieker. Het eerste half uur is het moeilijk te ontwaren of Hardy nu een comedy of een musical probeert te maken ... het slechte acteerwerk en de belabberde cinematografie spreken dan wel al voor zich.

Zo'n 40 minuten heb ik voor mezelf de schijn hoog kunnen houden, maar deze film wordt nooit horror en blijft teren op ronduit belachelijke scenes en eindeloos gekweel. Het is geen ludieke of zelfbewuste onzin die daarna verandert in een akelig schouwspel, het is meer slecht schooltoneel dat nooit de juiste sfeer weet te grijpen. 30 jaar aan film is duidelijk aan Hardy voorbijgegaan. Wie graag wat nasty cultvoer wil zet tegenwoordig een film als Kill List op, maar dit is echt te belabberd om in het openbaar te vertonen.

0.5*, meer kan ik er echt niet van maken.

Edit: ow, en Lee is welgeteld 1 minuut te zien in één of andere nietszeggende flashback. Met andere woorden, z'n naam dient vooral als postervulling.

Oei. Het origineel vond ik geweldig, maar deze heb ik toch lang laten liggen na alle beroerde verhalen, en dat was toch wel de juiste keuze. The Wicker Tree is een zeldzaam ongeïnspireerde film; ik heb Hardy de film wel eens met de term 'companion piece' horen omschrijven, maar dit is qua plot praktisch een remake. Maar dan is het een beetje alsof Asylum naar The Wicker Man heeft gekeken, en besloten heeft om ook maar zoiets te maken. Alleen is het dan om onbegrijpelijke redenen Robin Hardy zelf die dit prul heeft besloten te maken.

Heel af en toe heeft de film nog een beetje sfeer, en de jacht op de laddie had nog enige potentie, maar ik heb zelden zo'n onnodige film gezien. Het is in alle opzichten een compleet inferieure versie van The Wicker Man, met als dieptepunt nog wel het acteerwerk van eigenlijk iedereen, maar onze Amerikanen Britannia Nicol en Henry Garrett spanden de kroon. Al is afdeling Schotland nauwelijks beter. De muziek is trouwens ook treurigmakend, waarbij ik van de born-again Jezusliedjes van Nicol spontaan jeuk kreeg. Ik ga er nu over ophouden, want hoe langer ik aan het schrijven ben, hoe gefrustreerder en bozer ik word op dit misbaksel. Doe het jezelf niet aan.