Street Racer (2008)

Nadat ik ongeveer het hele internet ondersteboven heb gekeerd heb ik dan toch een online versie gevonden van deze Asylum productie. Jammer genoeg heeft deze Turkse ondertiteling die bij momenten tot ¾ van het scherm inneemt. Maar goed, je moet roeien met riemen die je hebt, ook al zijn ze van Turkse makelij.

De film kan makkelijk vergeleken worden met 'The Fast and The Furious', maar is officieel bedoelt om mee te leunen op het succes van Speed Racer, een blockbuster die drie weken eerder verscheen.

Het verhaal is echter ontzettend eenzijdig en komt nergens nog maar aan de enkels van het middelmatige voorbeeld, niet dat ik het tegenovergestelde vermoedde. Alles draait om een klein groepje mensen die allemaal met elkaar in contact komen, alhoewel dat verhaaltechnisch nergens voor nodig is. We volgen hoofdzakelijk Johnny Wayne, een straatracer (Zie titel) die in een ver verleden tegen een auto is gebotst en nu, vijf jaar later, uit de gevangenis ontslagen wordt. Hij wordt veroordeelt tot gemeenschapsdienst in hetzelfde hospitaal waar het jongetje zit dat aangereden werd. Van een ongelooflijk toeval gesproken. Het jongetje kan niet meer lopen en weet niet dat Johnny degene was die hem in die rolstoel heeft gedwongen. Ondertussen krijgt hij een corrupte agent aan zijn been die hem dwingt voor hem te racen, of anders. Hij krijgt tevens een baantje voorgeschoteld op een soort autowerf, alwaar hij vlug vrienden maakt, waaronder Red, een voormalig racer. Het komt erop neer dat Johnny de ziekenhuiskosten van Daniel (Het mank gaand joch) wil betalen door te racen tegen Mickey, een oude vriend van hem. Hij krijgt hierbij de hulp van Red.

Na een vrij eentonige intro en de nogal onduidelijk gefilmde botsing kan de film van start gaan. Doorheen de prent bots je op een heel aantal absurde en ongeloofwaardige zaken. Het wordt alsmaar gekker en op het einde zakt je broek af uit ongeloof. Ik waag een poging deze bizarre feitjes op te lichten.

Het eerste dat nogal vreemd oogt is de botsing in het begin. Johnny rijdt tegen een slordige 200 km/h tegen een middelgroot busje aan en kan daarna doodleuk nog uit de wagen stappen. Hij had enkel wat bloed aan zijn kin. Met een finale inspanning kreunt hij uit: 'Melk is goed voor elk.' Okay, dat laatste kan ik verkeerd gehoord hebben.

Het volgende voorval gaat over de agent, die voor Johnny races wil organiseren en 70% van de opbrengst claimt. Nu, waarom 70%? Als hij echt zo machtig is als hij zegt pakt hij toch gewoon de hele mikmak? En waarom stelt hij zoveel vertrouwen in een langharige onnozelaar die stomweg op een busje is ingereden en bovendien geen eigen auto meer heeft? Het klopt niet, wat ik je brom.

Daarnaast stelt Red 'Gene Hackman' Bailey zich op als coach en geeft hij de meest nutteloze tips die je maar kunt bedenken. Ga kort door de bocht en geef direct gas. Tja, schitterende begeleiding.

Verder worden beelden versnelt om de illusie op te wekken dat ze snel rijden, krijg je veel te lange stukjes te zien waarin ze met een go-kart rondjes rijden (sommige passages worden zelfs twee keer afgespeeld, ze waren blijkbaar te lui om het opnieuw te filmen) en verandert iedereen om de haverklap van standpunt.

Plotseling wil Red dat Johnny niet racet tegen Mickey, terwijl hij überhaupt zelf is meegegaan om de afspraak te maken. Hij gaat naar Briggs (de agent) om deze te dwingen de race stop te zetten, terwijl Briggs er helemaal niets mee te maken heeft. Het waren Johnny en Red die uit vrije wil alles hebben georganiseerd. En dan komt de agent plotseling nog een bezoekje brengen aan Johnny om hem te zeggen dat hij moet verliezen, terwijl hij eerst nog zei dat hij moest winnen. Je hoofd gaat er van tollen. Waarom blijven ze niet gewoon consistent en houden ze vast aan hun eerste convictie?

Op het einde, bij de grote race tussen Johnny en Mickey, komen het kreupele kind en zijn zus opdraven om te supporteren. Ze waren er eerder al achter gekomen dat hij de chauffeur was die op hen inreed, maar hebben ter ore gekomen dat hij slachtoffer is van het machtspelletje van Briggs. Perfecte timing, dat moet je ze nageven.

Tijdens de race krijg je beelden te zien vanuit een helikopter die plots verschijnt en schijnbaar bestuurt wordt door twee junkies. Ze geven commentaar om van te janken en hebben helemaal niets te zoeken daar, op dat moment. Faliekant misplaatst.

Maar het ergste van al is dat, nadat Johnny gewonnen heeft, Briggs zijn zelfbeheersing verliest. Hij grijpt zijn geweer en loopt de straat over om Johnny neer te leggen. Jammer genoeg is er net een nieuwe race van start gegaan en wordt hij overreden door een vertrekkende auto. Hiermee lag ik toch echt in een deuk. Dit was het toppunt van idioterie en de hele film stortte als een kaartenhuisje in elkaar.

Qua acteerprestaties kan je stellen dat niemand echt goed bezig is. Toch is de een stukken beter bezig dan de ander. Zo is de beste acteur waarschijnlijk de zus van Daniel, ook al valt ze in elke andere film direct door de mand. Het hoofdpersonage wordt vertolkt door iemand die er echt geen zin in lijkt te hebben. Het zou me niets verbazen moest hij dit als gemeenschapsdienst hebben moeten doen. Er zit zo weinig pit en overtuiging in zijn stem en houding. Vervang hem door een zak rijnzand en niemand zou het verschil merken. De absolute bodem wordt bereikt door de vader van Daniel. Zowat de meest ergerlijke en incompetente acteur die ooit het aardoppervlak mocht betreden. Bah.

Af en toe komt er wel een redelijk stukje regie aan te pas, maar over het algemeen is dit ook een zeer pover aspect. Vooral de races, waar alles uiteindelijk om draait, zien er wanordelijk uit en geven je als kijker onvoldoende overzicht. Met 'redelijke regie' doel ik op de stukjes waarin Johnny een beetje voor zich uit zit te staren met een zonsondergang op de achtergrond. Basic stuff, maar het werkt wel. En gecombineerd met een zacht gitaardeuntje kan dit eigenlijk niet verkeerd aflopen.

Over het algemeen is de muziek nochtans niet al te best. Van het ene op de andere moment moet een melig deuntje plaats ruimen voor loeiharde metal/rock. Dit is voornamelijk te wijten aan de totaal inadequate overgangen in het verhaal. Hospitaal - raceparcours - Hospitaal. Een onlogische en warrige structuur.

Enfin, uiteindelijk is dit een prent die zijn verwachtingen waarmaakt. Een ultra voorspelbaar, armoedig aftreksel van ontelbare gelijkaardige films. Toch behoort 'Street Racer' tot de betere Asylum producties. Ik heb me alleszins niet doodgeërgerd en op bepaalde momenten wel gelachen, zij het om verkeerde redenen. Aanvaardbare bagger.

1,00 (1,25)