Meisje (2002)

Mooie, warme kleine film, waarbij zelfs het drama op het eind de introverte sfeer niet verstoord. Muriel wordt op zichzelf teruggeworpen in de stad, onder de paraplu van het uitgestippelde leven uit, haar hospita lijkt juist te zoeken naar een uitgestippeld leven. En zelfs de moeder blijkt minder vast in haar leven te zitten dan het lijkt.

3.5*

Mooie ontroerende film over een meisje dat op weg is naar haar volwassenheid en worstelt met items als seksualiteit, alleen wonen, relaties met vrienden-ouders-nieuwe mensen, werk, zelfstandigheid, ... Daar tegen staan dan enkele volwassenen die duidelijk ook nog steeds op weg zijn en steeds bezig zijn met de manier van leven waarin ze geraakt zijn.

Anderzijds is het geen algemeen fenomeen en heb ik ook wel iets van 'mensen, ge moet niet verschieten dat uw kind zo reageert! praat eens met uw eigen kinderen'. Tenslote is Muriel geen tiener, maar een jong volwassene die op de vooravond staat van de volwassenheid. Maar zelf staat ze omringt met quasi labiele mensen die zelf amper weten waar ze mee bezig zijn.

Maar het is in elk geval toch overtuigend genoeg gedaan om een heerlijke Vlaamse film af te leveren.

Sociaal schets dat zowat aansluit met wat de Britten graag maken over het werknemersmilieu : de betrachtingen, relaties, familie, ontgoochelingen....

Er worden heel wat gedachten en situaties in de film gestopt wat het geheel zo wat van de hak op de tak doet verlopen.

Toch blijft de film genietbaar met enkele goede scènes en met een Charlotte Vanden Eynde die haar rol van jong meisje, introvert, maar bereid haar geluk na te streven, maar helaas niet bepaald wordt gespaard.

meisje opgenomen op m'n recorder, weer eens een nederlandstalige film, ik ging er eens voor zitten met de gedachte: hoelang duurt het voor ik de eerste volledig blote vrouw of man zie?

en ja hoor, seconde 5 (!) : schaamhaar.....en vervolgens het meisje op de weecee, weer schaamhaar....2 minuten later: volledig blote vrouw.....allebei volledig a-functioneel....ik heb 'm niet verder gekeken, en meteen gewist.....

Een goede drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Kleine tegenvaller. De potentie is er wel, van jong meisje komt in grote stad en ontmoet een vrijgevochten vrouw met haar nukken en trauma's. Niet dat dat bijster origineel is, maar het is wel een goede basis. Alleen zoomt deze film steeds in op de verkeerde momenten waardoor er eigenlijk niets van terecht komt. Steeds lijken er verkeerde keuze's gemaakt te worden. Daarnaast heeft Dottermans gewoon een vervelende rol, alsof ze iets te bewust is van het feit dat ze een wat los personage moet neerzetten.

Verder wel een aantal fraaie scènes en een aantal mooie losse momenten, een sterk gespeelde duffe sufkut van een moeder en een mooie laatste scène. Opvallend ook dat de film alleen maar bewoond lijkt te zijn door lelijke mensen. Echt boeiend wordt het nergens maar het kijkt wel redelijk weg zonder echt te gaan vervelen. 2,0*.

Fijn filmpje die maar weer es laat zien dat je met een klein budget hele goede films kunt maken, als er maar spirit in zit.

Kleine film over drie vrouwen, die op zoek zijn naar… Ja, naar wat eigenlijk? Bij gebrek aan diepgang is mij dat niet duidelijk geworden. Ondanks het verzorgde acteerwerk laat mij dat teleurgesteld achter.

Wat mij betreft een mooie en gevoelige film. Vooral naar het eind toe wist hij mij steeds meer te raken, waardoor mijn score hoger is dan ik 'm in eerste instantie dacht te geven. Het ontroerde mij vooral toen Muriël tegen haar moeder zei dat ze bang was en begon te huilen. Ik vond het in het begin een beetje saai, maar naarmate de film vorderde kwam ik er meer in en ik kon mij goed in Muriël inleven. Prima acteerwerk, een rustig tempo dat ik passend vind bij de film en qua speelduur niet te lang. Fijn om gezien te hebben! 3,5*