Il Dolce e l'Amaro (2007)

Na een jaar weer eens naar de Sneak gegaan in Kriterion, één van mijn vroegere favoriete hangout bioscopen. Het voelde weer helemaal als vanouds. Blij werd ik toen ik zag dat de film een Italiaanse was.

Opening van de film is mooi en intrigerend. Daarna sukkelt het een beetje naar mijn mening in en wordt het maar soms echt boeiend. Acteerwerk en de Italiaanse scenery zijn de grote pluspunten: wat La Meglio Gioventu voor veel mensen zo'n goede film maakte. Deze relatief kortere film beslaat 20 jaar van een maffioso. DIt gegeven zorgt voor een grote uitdaging voor het script om dit boeiend te houden en niet te vluchtig en fragmentarisch van de ene periode naar de volgende periode te springen. Helaas lukt dat in deze film niet....

2*

Aardige maar niet altijd boeiende film. De film gaat over twintig jaar uit het dagelijkse leven van een Maffioso. De titel van de film slaat op de reis door het zoete en bittere bestaan van de hoofdpersoon die een foute keuze gemaakt heeft. Hoewel het allemaal heel leuk begint en genoeg humor in zich heeft strand het helaas in teveel nevenverhalen. Daarbij is het script niet helemaal fatsoenlijk uitgewerkt en zitten vooral naar het einde toe teveel plotgaten in de film. Gelukkig wordt er redelijk in geacteerd en vond ik de muziek ook wel wat hebben. Toch kon ik uit de film niet helemaal opmaken of het nu ging om een zuivere komedie of een drama. Al met al hink ik op twee benen en ziet de poster van de film er beter uit dan de film zelf.

In deze film speelt Luigi Lo Cascio de rol van een opkomende maffiabaas. Hij zet deze rol op uitmuntende wijze neer. Hij doet me denken aan Al Pacino in zijn jonge jaren. Het meesterlijk acteren lijkt hem net als genoemde Amerikaanse acteur geen enkele moeite te kosten. Het is verfrissend dat deze maffia film zich niet in New York maar in Sicilë, de bakermat van de maffia afspeelt. De typisch Italiaanse manier van film maken, de romantische scènes en de prachtige muziek zijn andere noemenswaardige ingrediënten voor een uitstekende film. Het slot van deze film is bijzonder vernieuwend. Ik ga natuurlijk niet verklappen waarom dat zo is. Ik nodig iedereen die van dit genre uit naar deze film te kijken. Het is een aanrader!

Ik vond 'm aardig. Het geweld, dat was wat onaardig, maar ja, dat is meestal.

Simpel maar doeltreffend verhaal. Dog eat dog!

Prima maffiafilm van Italiaanse makelij, iets wat eigenlijk te weinig gebeurt.. acteur zag er trouwens uit als de zoon van Dustin Hoffman en Roman Polanski, uncanny.

Ja, deze film is echt absoluut het kijken waard. Omgeving, sfeer, muziek en verhaal is allemaal prima in orde!

Was best wel een aardige Italiaanse film met inderdaad een klein beetje Goodfellas gehalte derin. Alleen wat wel jammer is is dat de film een beetje traag op gang komt en ook traag blijft. Maar toch zitten er wel mooie momenten in en de Sicilie locaties blijven ook boeien en zijn sfeervol. Ook het acteerwerk kwam wel uit de voeten en ik denk dat er ook expres associaties worden gepleegt tussen de hoofdrolspelers en de Amerikaanse Hollywood acteurs als Al Pacino en Robert deNiro.

Zeer aardige film maar helaas een beetje te wannabe.

3,5*

Net een voldoende.

Mafia is niet mijn ding zullen we maar zeggen.

In het leven is er het zoet en het bitter. En ansjovis, dat naar kut smaakt. Dankzij Andrea Porporati zal deze gedachte me tot aan de dood blijven volgen.

Kaviaar

Goed begin daarna word het een beetje wanabee Amerikaans

Een cliche-mafiakroniek. Maar het verhaal is eigenlijk bijna net zo veelomvattend als pak 'm beet Goodfellas, alleen wordt hier een decennium of twee en een zwik bijfiguren in anderhalf uur gepropt. En dat werkt dus niet. Met name het begin wordt in een minuut of zes, zeven de hele jeugd van de hoofdpersoon er oppervlakkig doorheen gejaagd, terwijl daar verderop heel vaak naar wordt verwezen en dat komt niet over. Verder is er ook nogal wat tijd nodig omdat het verhaal weer eens gedreven wordt door een dame. Daardoor uiteindelijk een onbevredigende film.

2.0*