Fury (1936)

Had al Der mude tod en Metropolis gezien, dit is totaal anders natuurlijk. Toch weer een sterke Lang, die het dus ook binnen het Amerikaanse studiosysteem kon.

Na inderdaad een heel er standaard eerste 15 min die het ergste doen vermoeden, wordt alles snel rechtgezet. Sterk verhaal over massahysterie en de hypocresie achteraf die ermee gepaard gaat. Ook vond ik het hoofdpersonage een leuke ontwikkeling doormaken. Het einde kon misschien nog iets beter, maar ik vond het ok. Al bij al een verhaal waar je mee meeleeft.

Fijn ook om te zien ook dat Lang een stukje 'Eisensteiniaanse montage' de film binnensmokkelt, wanneer hij de roddelende vrouwen van het dorp afwisselt met een shot van een stel kippen.

4,0*

Ik heb dan weer alleen M gezien en deze film is daar sterk aan verwant en een even sterk statement en bijna een schreeuw om menselijke waarden, die, daar gaat deze film over, ontzettend breekbaar zijn. Op de DVD zit een commentaartrack waar Peter Bogdanovich Fritz Lang interviewt, die heb ik nog niet gehoord, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Langs vlucht voor de nazi's deze film thematisch beinvloed heeft. Best knap dat Lang het voorelkaar kreeg om met zo'n felle uitgesproken film te debuteren in de VS. Zal wel een onoplettendheid zijn van de studio.

Prachtige, soms spannende film. Met een mooie rol van Tracy en een beklemmende sfeer. De roddelscene is een hoogtepunt.

4.0*

Uit deze film kun je zo halen welke indrukken Lang opdeed in Amerika en hoe hij daarover dacht. Natuurlijk speelt dat door in het onderwerp, maar ook in de wat kleinere dingetjes, die de revue passeren in deze film. Ik kan helaas niet echt concrete voorbeelden geven, omdat me die ontschoten zijn, maar de oplettende kijker merkt het vast op.

Voor de rest wel een aardige film, maar over het algemeen vind ik zijn Duitse werken een stukje beter.

Leuk uitgangspunt, maar net ietsje te slap.

Het grootste probleem vond ik dan vooral het einde. Een happy-end in een film die aanklaagt, blijf het misplaatst vinden. Eigenlijk vond ik de rechtbankscènes maar middelmatig terwijl me dat meestal wel boeit. Daarvoor is dit echt wel een topfilm met een schitterende Spencer Tracy.

Fritz Lang speelt wel leuk met montage. Bv. die beelden van de kippen gemonteerd tussen de roddelaars door, erg leuke vondst. En zo zijn er nog veel leuke dingen maar verder dus wat te slap.

3,5*

Lang is een held. Ik ben erg gecharmeerd van de manier waarop hij zijn statement omtrent mededogen en menselijkheid maakt. In M werd dit tegen het einde schitterende getoond maar in Fury besteedt hij er meer aandacht aan, vooral omdat dit misschien wel het hoofdthema van de film is (in tegenstelling tot M). Ik vond het einde erg verrassend en de gehele lynch-scene is briljant. Fury is alweer een heel goede film van Fritz Lang.

Vermakelijke film weer van Lang.

Toch valt me op dat ik de films uit zijn Duitse periode tot nu toe net wat beter vind dan die uit zijn Amerikaanse periode.

Fury is echter een vermakelijke film. Spencer Tracy speelt erg sterk en vooral het middenstuk van de film is erg goed. Het happy end en het begin vond ik dan weer een stukje minder moet ik zeggen. Er zitten een paar sterke scenes in, en ook het verhaal is al met al zeker niet slecht.

Fury behoort niet tot Fritz Langs beste werk, maar is nog altijd een bovengemiddelde film.

3,5*

The mob doesn't think. It has no mind of its own

Fritz Lang is bij mij altijd een twijfelgeval geweest. Met Metropolis en M heeft hij een aantal klassiekers op zijn naam staan maar langs de andere kant heeft hij mij ook teleurgesteld met Moonfleet en Clash By Night. Fury was de uitgelezen kans om de balans naar één van de twee kanten te laten hellen en met blijdschap kan ik zeggen dat het naar de goede kant is omgeslagen.

Ik had eerlijk gezegd wel mijn twijfels want tot nu toe kon ik alleen maar Lang zijn Duitse werk waarderen en Fury is zijn eerste film die hij maakte nadat hij het Nazi regime in Duitsland ontliep. Het nogal saaie en futloze begin helpt hier dan ook niet echt bij maar gelukkig maakt Lang het daarna enorm goed. Het thema van de film is sowieso interessant te noemen en wordt op zich ook goed uitgewerkt. Vooral het middenstuk waarin Joe gestoord wordt is erg sterk te noemen. Het is dan ook een tikkeltje jammer dat het einde niet in deze lijn verder gaat. Persoonlijk vond ik het erg interessant om te zien hoe Joe zich stil hield en de menigte laat sidderen voor hun straf. Het happy end voelt dan ook wat geforceerd aan doordat de film zich voor de rest niet op die manier laat profileren. Lang maakt dit dan nog een beetje goed door wel te laten zien dat het merendeel van de menigte schuldig wordt bevonden maar toch, mocht het in dezelfde lijn zijn doorgegaan als het middenstuk van de film dan had hier wel eens een 4.5* kunnen inzitten.

Spencer Tracy. Mij alleen bekend van de resem films met Katharine Hepburn waarvan ik alleen nog maar Pat and Mike heb gezien. Na die film had ik besloten om nooit meer een film met hem op te zetten (hoewel dit wel redelijk sterk is uitgedrukt maar je weet wat ik bedoel) want daar is die echt redelijk irritant. Ik had hem hier eerlijk gezegd niet in herkend maar dit doet hij echt uitstekend. Vooral de dreiging die van hem uitgaat wanneer het blijkt dat hij nog leeft is fantastisch. Tracy wordt langs drie kanten ondersteund en één van die kanten is weggelegd voor Sylvia Sidney. Lang geleden gezien in één van Hitchocks beste werken (Sabotage) maar hier is zo maar wat zozo te noemen. Niet dat ze het enorm slecht doet, dat zeker en vast niet maar ik had er niet zo'n wow gevoel bij. Dan zijn Frank Albertson en George Walcott nog net iets van een hoger niveau. Ook Bruce Cabot is trouwens erg sterk als Dawson. Let trouwens ook op Toto uit de Wizard of Oz als Rainbow!

Ik had het niet verwacht maar dit is gewoon één van de beste films van Lang. Het is dat ik M en Metropolis al in geen jaren heb gezien want anders zou ik dit wel als zijn beste werk kunnen zien. Het verhaal zit erg sterk in elkaar, alleen jammer van het saaiere begin en het mindere einde, maar ook de cast is van een hoog niveau.

4*

Fritz Lang heeft een aantal erg goede thrillers gemaakt, maar dit is zeker niet zijn beste. Met deze film probeert hij zijn eigen succes van de spannende film M (1931) over massahysterie nog eens over te doen. Hij slaagt daar niet helemaal in en dat komt vooral door het matige middenstuk, waarin Joe Wilson op wraak zint en door het brave Hollywood-einde, dat zich al lang van te voren aankondigt.

Niettemin best aardig om te zien, vooral vanwege Sylvia Sidney (haar films zijn heden ten dage helaas erg schaars) en een wat tobberige Spencer Tracy. Dit had ten tijde van deze film nog een lange weg te gaan om de sterrenstatus te bereiken, die hij na de oorlog terecht veroverde.

Goede film, anders dan sommigen hier vond ik het begin niet saai, het is de nodige inleiding waardoor je de hoofdrolspelers leert kennen en hun motieven later begrijpt.

Spencer is op dreef als voorbeeldige burgerman die verbitterd raakt. De lynchpartij is huiveringwekkend, en laat goed zien hoe een opgestookte massa tekeer kan gaan. Tijdens de rechtbankscene werd genoemd dat er meer dan 6000 mensen waren gelynchd de afgelopen 50 jaar (in de meeste gevallen overigens African Americans of andere minderheden).

Fury was gebaseerd op deze zaak: Vigilante Justice! Kidnappers Lynched By An Angry Mob - November 26, 1933 - YouTube

Spencer Tracy is boos...heel boos op hele boze mensen in deze eerste Amerikaanse film van Fritz Lang. Verplichte kost voor veel inwoners van Steenbergen, Geldermalsum, Woerden, Pannerden en andere bruine gaten van Nederland. Boosheid en domheid zijn ingrediënten voor een bijzonder ongelukkige cocktail. Nothing's changed really.

Ontzettend sterke film in de eerste helft, met de lynchpartij als hoogtepunt. Maar daarna toch wat minder met een erg lange rechtbankscene, waarin het allemaal wat dik aangezet wordt en waar wat abrupte karakterovergangen zitten, met name bij Joe. Toevallig wederom een film met een hoofdrol van Spencer Tracy, en ook hier doet hij het goed, en wederom een film met een uitgebreide rechtszaak. De film is een scherpe aanklacht tegen de mob mentality, tegen massahysterie, tegen handelen voordat er nagedacht is, en tegen oog om oog en tand om tand.

Het verhaal begint als de onschuldige en nietsvermoedende Joe op reis is naar zijn verloofde, en ergens in een klein stadje wordt staande gehouden. Op grond van wat loze circumstantial evidence wordt hij gearresteerd voor een lokale ontvoering. De geruchten in het stadje escaleren al snel van 'er is iemand gearresteerd' tot 'hij is schuldig' tot 'hij is de duivel zelve en die klootzak moet dood', en de dorpelingen bestormen de gevangenis en steken 'm in de fik. En dat is nog maar het begin. De dorpelingen beschermen elkaar natuurlijk, schijnheilig hun eigen moraliteit verdedigend, de sheriff durft het niet aan om zijn dorpsgenoten te beschuldigen, maar filmbeelden bewijzen de aanwezigheid van de schuldigen. Maar, surprise surprise, Joe heeft de brand overleefd, is belust op wraak, en hoopt de dorpelingen aan de galg te zien voordat hij weer boven water komt. Zijn overgang van gemoedelijke goedzak tot wraaklustige psychopaat is ondanks de omstandigheden toch wat abrupt, net als opeens zijn terugkeer tot rede. De speech aan het einde hielp ook niet, je zou bijna zeggen dat dit een moetje was qua Hayes code. Desalniettemin blijft Fury zeer de moeite waard. 4.0*

Een film met een boeiend en nog steeds actueel verhaal. Hoe mensen hun oordeel al vellen op basis van geruchten en eerder opzoek zijn naar EEN dader dan DE dader. En toch zit de film niet helemaal op haar plaats. Ofwel maak je hier een western van (het verhaal leent zich er zeker toe), ofwel werk je met nog meer drama, ipv sensatie en humor. Buiten Spencer Tracy is het acteerwerk niet echt spectaculair en ook Tracy heeft al beter gedaan. En toch is de film boeiend genoeg, vooral door het onderwerp. Een typische film, waarvan je weet dat een remake beter kan zijn (of moderne interpretatie), al zal dat dan evengoed dankzij deze film zijn.

Aanvankelijk dacht ik aan een voorloper van "The wrong Man" maar het bleek veel eerder een sterke film over het lynchen van verdachten, destijds in de States nog erg gebruikelijk (vooral dan tegen niet-blanken).
Lijkt de hier geschetste volkswoede toch wel heel extreem, het voorbeeld wordt door Fritz Lang aangegrepen om het onrechtmatige en onrechtvaardige van deze daad te illustreren.
Spencer Tracy is geknipt voor deze rol van goede Amerikaan die uiteindelijk zijn wraakgevoelens onderdrukt om niet nog meer leed te brengen. en het kan wel gesteld dat "Fury" de aanloop was voor Tracy's verdere, grootse carriere.

Fritz Lang on top of his game in zijn eerste Amerikaanse film, zoveel is zeker!
Het verhaal van een man die ten onrechte beschuldigd wordt en – hoewel hij zich fysiek weet te redden – moreel gelyncht wordt. De film baadt in een beklemmende sfeer, waarbij een (Amerikaanse) droom uitmondt in een regelrechte nachtmerrie.

Spencer Tracy schittert als Joe Wilson, in één van zijn meest beklijvende dramatische rollen. Hierin bijgestaan door Sylvia Sidney die op naturelle wijze een contrapunt vormt voor de losgeslagen Wilson. Maar ook de rest van de cast doet het prima.

Vanzelfsprekend is het makkelijk om de link te leggen tussen Fritz Lang, zijn verleden in Duitsland en de opmars van de nazi’s aldaar. Het is evenwel een feit dat op het moment van de productie van de film de nazi’s nog niet toe waren aan hun (latere) gruweldaden. Maar als lid van een etnische minderheid had Fritz Lang (naast regisseur ook medeschrijver van het script, gebaseerd op een een verhaal van Norman Krasna) wel de gevoeligheid om het thema van blind collectief geweld op dat moment al aan te pakken. Het zou echter niet correct zijn om deze film – achteraf gezien - louter aan de nazi’s te linken, aangezien het verhaal van Krasna gebaseerd was op feiten rond een waargebeurde lynchpartij in de USA. Treffend daarbij is dat Fritz Lang oorspronkelijk een zwarte acteur in de rol van Joe Wilson wilde, maar dit werd niet toegestaan door MGM. Lynchpartijen van zwarten – binnen een systeem van segregatie - maakten helaas deel uit van de Amerikaanse geschiedenis.

Fritz Lang en cameraman Joseph Ruttenberg doen een geweldige job op vlak van mise-en-scène en belichting. De films van Fritz Lang zien er visueel altijd (meestal) perfect uit, niet zozeer opvallend, maar daarom des te meer perfect. Ooit heb ik van Fury een gekleurde versie gezien, maar ik denk dat b & w deze film en het expressionistische talent van Lang meer eer aandoet.
De muziekscore van Franz Waxman – ook al een grote naam – was weinig aanwezig, maar dit is één van die films waar je geen muziek nodig hebt om als kijker in het verhaal te raken. Klasse.

Conclusie. Briljant verhaal op briljante wijze in beeld gebracht. Bijna was dit de ultieme wraakfilm uit de geschiedenis van de film geworden, maar anderzijds geeft de twist op het eind van de film ook een diepmenselijke kant aan Joe Wilson. En zoiets kan je moeilijk betreuren.

Fury, een passende titel voor deze film waarin de emoties bij nagenoeg iedereen hoog oplopen. Een zeer behoorlijke film, met name vanwege het thema. De massahysterie en het snelle (ver)oordelen zijn herkenbaar en worden overtuigend neergezet. Vijfentachtig jaar na dato nog steeds een actueel thema. Het acteerwerk is over de gehele linie degelijk. Zeker wel een kijkbeurt waard.

De derde film van Fritz Lang die ik ondertussen gezien heb en qua thematiek doet het veel aan M denken. Ook in deze film krijgen we een massahysterie te zien waar mensen het recht in eigen handen trachten te nemen.

Niet dat het niveau van M hier gehaald wordt, maar het is nog steeds een degelijke film. De roddelscène is erg leuk gedaan met de montage van de kakelende kippen tussendoor. De brandstichting van de gevangenis waar Joe zit, is ook erg knap gedaan en vanaf het moment dat Joe de menigte wil laten straffen voor hun daden krijgen we nog een spannend rechtbankgedeelte te zien. De afloop is misschien een tikkeltje jammer. Ik had ook liever gezien dat de menigte gestraft zou worden, maar Lang kiest voor een happy end waarbij Joe zich komt aangeven.

Al bij al een degelijke film van Lang, maar zeker niet zo indrukwekkend als M.

3*