Generation X (1996)

You know I don't like Jello

Ik moet eerlijk bekennen, ik had nog nooit van de comicreeks Generation X gehoord. Het was pas ook doordat ik een tijd geleden het finale TPB volume tegenkwam (Counter-X: Generation X - Four Days voor de geïnteresseerden) dat issue 71-74 bundelt dat de naam bleef hangen. Na wat opzoekwerk stootte ik op deze televisiefilm en besloot de kans eens te wagen. Als dit echter van hetzelfde niveau als de comics is, dan verbaast het me niets dat het uiteindelijk na 74 issues werd gecanceld.

Maar ik betwijfel het want er zijn een aantal belangrijke verschillen tussen de film en de reeks. Net zoals de Nick Fury film die een tweetal jaar later gemaakt zou worden, is Generation X bedoeld als pilot voor een televisiereeks die er uiteindelijk nooit kwam. Hiervoor moesten er een paar personages verwijderd worden wegens te kostelijk qua special effects (Chamber en Husk komen niet voor in de film) en worden er een aantal nieuwe geïntroduceerd zoals teamleden Buff en Refrax en de slechterik van dienst, Russel Tresh. Geen goede toevoegingen als je het mij vraagt want zo is Refrax een slap aftreksel van Cyclops en is Tresh een waardeloze maar vooral irritante bad-guy. Het verhaal stelt dan ook op zich bitter weinig voor (er wordt een hoop over en weer geluld rond iets dat te maken heeft met dromen en één of ander toestel dat ervoor zorgt dat je in andere mensen hun dromen kunt binnendringen. Klint nogal Nightmare On Elm Street-achtig) en de spanning is ver te zoeken. Je moet ook wat bekend zijn met het hele Marvel universum want anders ben je in de eerste 5 minuten al verloren vrees ik. Wel leuk om te zien dat dit de eerste film is waar ze het bekende X-Mansion uit de eerste X-Men trilogie gebruiken.

Het is niet omdat je niet bekend bent met de Generation X comics, dat je hier geen bekende koppen in zult tegenkomen. Zo wordt de school geleid door Banshee en Emma Frost en is onder andere Jubilee een leerlinge. De film houdt deze aspecten maar kiest er wel voor om Heather McComb in de rol van Jubilee te casten. Een volstrekt blanke actrice die een mutant van Chinese afkomst moet spelen. Ergens is daar toch iets misgelopen.. Banshee en Emma Frost worden op zich nog vrij goed in beeld gebracht. De klederdracht van Frost stemt niet overeen met de comics (waar ze in wel erg weinig stof gehuld is) maar Finola Hughes doet een vrij behoorlijke job. Al hadden ze beter de pruik achterwege gelaten en haar haar blond gekleurd. Vreemd om Jeremy Ratchford als Banshee met dat heerlijke Ierse accent te horen, ik ken hem voornamelijk van Cold Case, maar is net als Frost nog vrij behoorlijk. Het is echter iedereen anders die vrij belabberd acteert met Matt Frewer als de meest abominabele en irritante villain als dieptepunt.

Er is een reden waarom deze vroege X-Men film helemaal niet bekend is. Het zou ten eerste wel wat continuïteitsfouten veroorzaken (al heeft de reeks zich daar ook al wel schuldig aan gemaakt) maar Generation X is simpelweg ook geen goede film. De basisopzet onder leiding van Frost en Banshee is nog wel geslaagd te noemen maar hetgeen dat volgt niet. Jammer maar mijn interesse naar de comics is wel gewekt dus dat is toch al iets.

1*

De regisseur van A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge maakt een TV-film over sommige mutanten uit de X-Men. Het zou een pilot moeten worden voor een televisieserie, maar die kwam er nooit. Slechts enkele jaren later zou Bryan Singer de X-Men een waardige boost geven met een succesvolle filmfranchise. Het is niet moeilijk om te zien waarom deze TV-film geen succes werd.

De personages zijn vrij futloos en de meeste hebben nogal onduidelijke - en vrij nutteloze - krachten. Maar het acteerwerk en de dialogen zijn vooral zo shitty als maar zijn kan. Eigenlijk is Matt Frewer de enige die de show steelt met zijn compleet over de top Jim Carrey imitatie. Carrey was in deze tijd natuurlijk enorm populair, dus dan is Frewer de perfecte goedkopere keuze. Hij is het lichtpuntje, want zijn krankzinnige geschmier is honderd maal beter dan de rest van de zoutzakken om hem heen. Verder is het een soort X-Men meets Nightmare on Elm Street/Inception, hoewel dat een stuk toffer klinkt dan de uitvoering uiteindelijk is geworden. Generation X is iets dat je direct weer kan vergeten en eigenlijk gebeurt dat ook meteen nadat je deze TV-film hebt gezien.

2 sterren.