Soredemo Boku wa Yattenai (2006)

Vrij indrukwekkend film. Op een bedaarde manier verteld Soredemo Boku wa Yattenai het verhaal van een jongen die koste wat kost beweerd dat hij niet dader is van betasten van een vijftien jarige. Gewoon, omdat hij het niet is. Hij wordt vastgehouden en talloze verhoringen en rechtszittingen volgen. Hoe iets betrekkelijk kleins kan uitlopen tot iets wat je hele leven bepaald.

En juist doordat de camera simpel registreert en er geen échte onbetamelijkheden plaatsvinden en het drama altijd ingetogen blijft, kruipt de film onder je huid. Mooi spel van de acteurs in een steriele omgeving zorgt ervoor dat de film - die behoorlijk lang is - al de tijd boeiend om te volgen blijft.

De film blijft inderdaad over de gehele lengte boeiend, maar dat ligt niet aan de spetterende acteerprestaties of iets anders buiten dat de film me wist de boeien als documentaire.
Ik zag de film als een documentaire met een boodschap voor het Japanse rechtssysteem. Namelijk, dat er een paar fundamentele fouten inzitten.
Ook, omdat de boodschap van de film al vrij gauw duidelijk is, is de uitkomst van de rechter en daarmee de film, voorspelbaar
3*

Rechtbankdrama’s kunnen altijd op mijn warme belangstelling rekenen. Nauwgezette film die de tijd neemt om de tekortkomingen van het Japanse rechtssysteem de revue te laten passeren en en passant laat zien, hoe het komt dat in Japan 99% van de verdachten in een rechtszaak daadwerkelijk veroordeeld wordt. Het kan niet anders of daar moeten onschuldigen tussen zitten. Zo te zien zijn de politie en de rechters het probleem. Ook hun objectiviteit heeft last van subjectieve percepties en wellicht ook scoringsdrang. Zo is er in deze film nogal een verschil tussen de eerste en de tweede rechter.
Hoe dat ook zij, deze film weet ondanks zijn lange speelduur van begin tot eind te boeien dankzij het minutieuze script en de uitstekende vertolkingen van de cast, i.h.b. van Ryo Kase (de verdachte).