Jailhouse Rock (1957)

Een van de eerste (en tegelijk een van de beste) films van rock-idool Elvis, naar een verhaal van Ned Young, die op treffende wijze de keiharde showbizz toont met zijn onbetrouwbare managers en gladde reclamejongens. Regisseur Richard Thorpe laat muziek en drama mooi in elkaar overlopen. Elvis zelf is verantwoordelijk voor de choreografie van de gevangenisshow...

Ik ben niet echt een fan van Elvis, maar deze film was eigenlijk best aan te zien. De King acteert opvallend goed en dat trekt het simpele verhaaltje richting de voldoende.

3*.

Daar zijn de meningen dus over verdeeld. Eerder de eerste 'videoclip' die gechoreografeerd was. De Jailhouse Rock sequentie past trouwens eerder in het MGM musical genre.

Zelfs Rock Around the Clock was eerder... Ach, de meningen zijn verdeeld. Wikipedia heeft een zeer leuk en informatief artikel over de 'music video'.

Dan, de film, daar draait het hier meer om. Jailhouse Rock was de derde film van Elvis, en tevens ook de succesvolste en meest gewaardeerde. Wellicht ook omdat de rol Presley het beste lag, zanger die doorbreekt met een bad guy uitstraling, en vrijheid in bewegingen (ook volgens mij de enige film met de welbekende Elvis moves).

Maar Elvis is geen acteur. Ook al is het script redelijk interessant (fall and rise and fall and rise and fall...), het gaat om de moves en zang van Presley.

Jailhouse Rock is een redelijk amusante film, en verdient toch een extra half sterretje voor het titelnummer, een mijlpaal in de muziek(film)-geschiedenis. Drie sterretjes.

Tegenspeelster Judy Tyler overleed helaas (auto-ongeluk) enige dagen na het draaien van de film. Stoppen op je hoogtepunt is misschien wel een zeer pijnlijke showbusiness-les (iets waar Presley niet naar wilde luisteren).

Dit is toch wel de beste Elvis film voor mij, maar dat is ook niet zo moeilijk omdat 95% flutfilms zijn en die ook allemaal met elkaar inwisselbaar zijn. Uitzonderingen, inderdaad King Creole, Charro, evt Love me tender en dan dus deze film.

Helemaal de tand des tijds heeft ie niet doorstaan en sommige plotwendingen zie je al van ver aan komen, maar toch blijft dit wel een geinige film en het titelnr knalt er nog steeds uit.

4 sterren.

Elvis is misschien niet slecht als acteur, maar hij is gelukkig een betere zanger. Het beste aan Jailhouse rock is dan ook de voorstelling van het titelnummer. Ik moet ook zeggen dat ik me ergerde aan Vince. Het is een verschrikkelijk figuur dat enkel aan het geld denkt en een hoop arrogantie kent. Dat ergeren had ik dan weer niet bij een gelijkaardig karakter van rebel without a cause James Dean. Van de rest van de acteurs is enkel Judy Tyler goed. Jammer dat ze 3 dagen na de laatste opname van deze film omkwam in een auto-ongeluk.

Misschien dat een film die zich helemaal op Elvis' muziek richt nog beter dan met een geforceerd verhaal zoals hier. Want buiten de muziek mist het compleet de charme van de meeste muzikale Hollywoodfilms.

Dit is één van de eerste films (beter gezegd zijn derde) van Rock-'n-roll idool Elvis Presley (oftewel "The King"), toen hij nog een veelbelovend acteur was, en in deze film is ook één van zijn muzikale klassiekers te horen, namelijk het bekende en aanstekelijke nummer "Jailhouse Rock".

In dit verhaal draait het om de opvliegende Vince Everett (Elvis Presley), die tijdens een gevecht in een bar per ongeluk een tegenstander doodt, waarbij hij wordt veroordeeld tot een lange gevangenisstraf. Hij komt terecht in een cel samen met de zekere Hunk Houghton (Mickey Shaughnessy), die countrymuziek maakt. Hunk leert Vince gitaar te spelen, en dat Vince een goede leerling is, blijkt uit het succes dat hij heeft in een live televisie uitzending van een gevangenisshow.

Zowel muziek en drama zijn uitstekend afgewogen in dit scenario van Guy Trosper, naar een verhaal van Ned Young, die je als kijker een onthullende blik toont achter de schermen van de muziekwereld met zijn onbetrouwbare managers en corrupte reclamejongens (dat is tegenwoordig eigenlijk niet anders). Elvis Presley was zelf verantwoordelijk voor de choreografie van de gevangenisshow en het werd In beeld gebracht door Robert Bronner. Er bestaat overigens ook in een ingekleurde versie van "Jailhouse Rock".

Al met al een leuke en vermakelijke Drama / Muziek film, welke zich lekker wegkijkt en dit is zeker ook één van de betere films van Elvis Presley.

Elvis z’n derde film en mijn eerste Elvis. Ben aangenaam verrast door het niveau dat hier bereikt wordt. Volgens de toegevoegde docu was dit algemeen de eerste film waarin rock’n roll als thema effectief centraal stond in het verhaal, en dan opgebouwd rond een rocker. Voordien had Elvis in z’n eigen films enkel de nice guy gespeeld, nu kwam het rock element er dus ook aan te pas. Hoogtepunt van deze film is ongetwijfeld het titelnummer, op dat moment een primeur in de musical dat dergelijke dans- en zangsequentie werd opgehangen aan een rock’n roll nummer. De moves van Elvis zijn geweldig - hij heeft ze dan ook uitgevonden waarna de choreograaf van dienst de sequentie voor de hele groep heeft uitgewerkt. Het klopt dus niet dat Elvis de hele choreografie in z’n eentje heeft bedacht zoals af en toe wordt beweerd (ook hier op het forum lees ik).

Het verhaaltje doet wat het moet doen om Elvis als nieuwbakken tieneridool in the picture te zetten. Maar bevat voldoende twists om mijn aandacht gaande te houden. Het valt trouwens op dat hij letterlijk in élke scene van de film zit. Gelukkig heeft hij wel het talent om niet te gaan vervelen - toch in deze film. Ik vind zijn manier van acteren erg overtuigend. Volgens de docu liet hij zich inspireren door James Dean en method acting. Zo bleef ook Elvis in z’n rol van Vince Everett buiten de draaiuren, tot verrassing van sommigen.

De jonge Elvis had het allemaal: het talent, de looks, de moves. Ook als acteur bewijst hij hier voor mij z’n charisma en kunnen. Best mogelijk dat ik hiermee al onmiddellijk een hoogtepunt van zijn filmografie bekeken heb maar dat zien we dan nog wel.

Ik heb niet zoveel met Elvis of zijn muziek, maar wilde hem wel eens als acteur zien, als opwarmer ook voor zijn biopic. Op zich doet hij het niet slecht maar de film vond ik behoorlijk saai, die hele Vince en zijn carrière konden me eigenlijk niks schelen. Was wel verrast dat hij zo onsympathiek was, dat pleit op zich wel voor Elvis. Het gedeelte in de gevangenis is maar kort maar boeide voor geen meter, daarna wordt het wel iets beter maar al met al een behoorlijk inwisselbaar filmpje dat aan de vergetelheid is ontrukt dankzij The King. Als dit de beste van Elvis was sla ik de rest maar over denk ik.

Voorspelbaar rise-and-fallverhaal dat zich rondom de muziekbusiness concentreert, met een bekende naam in de hoofdrol. Elvis Presley is duidelijk gemaakt voor dit soort personages en weet zich zeker rondom het podium goed raad met zijn verschijning, maar vormt als acteur geen heel innemend figuur. De overige personages zijn vervolgens eerder verplichte kost en voegen op hun eigen manier ook niet heel veel toe aan het gebeuren. Regisseur Richard Thorpe profiteert van een aantal muzikale momenten, maar kan niet verhullen dat Jailhouse Rock zowat elke mogelijk indenkbare cliché aantikt. Gelukkig duurt de film niet te lang, maar niettemin waren de 96 minuten relatief zware kost.