Carta de Amor de un Asesino (1972)

Er bestaan er veel van : deranged serial killer flicks...doorgaans lekkere gorefestijnen, als het mee zit volwaardige srillers . Dit echter is natuurlijk een ander type, logisch gezien de regisseur : Reguiero, een auteur die patent had op tamelijk ondoorgrondelijke, naar het fantastische en esoterische neigende indiefilms.
We beginnen dan weliswaar met Lopez Vazquez die een café binnenwandelt en 4 man overhoop schiet waarna hij kalmpjes weer naar buiten wandelt, maar dat blijkt slechts een macguffin te zijn voor wat uiteindelijk een intimistisch drama is over dolende, gekwelde en gevoelige zielen in een niet met name genoemd provinciehol ( opgenomen in meerdere steden in Castilië , vooral Guadalajara ). De ene gevoelige ziel is de deranged killer zelf : een heuse intellectueel, poeet en steunpilaar der maatschappij die niemand ooit voor een killer zou hebben gehouden. De ander is Blanca, een eenzame single huisvrouw en bibliotecaresse die door de killer stiekem vanuit een afstand werd bemind.
Uiteindelijk blijkt deze door de hierboven niet eens gememoreerde Vergano vertolkte figuur de main protagonist te zijn , en is de film ook goeddeels haar POV. Een dolende ziel met Jeanne Dielman achtige trekjes onder wier bijna autistische routineverslaving echter van alles broeit, zo maakt het slot dan ook op wederom Dielman achtige wijze duidelijk. Let wel: deze film kwam eerder, maar eindigt al met een moord na een wip vol walging. Weet niet of Akerman dit gezien heeft verder.

Voor intrigedreven cinemabuffs- onder wie bovengetekende- is dit allemaal wat te psychologiserend en associatief, er gebeurt zoals dat heet vrijwel niets en het is in feite een puur POV mood piece waar we in de psyche van 2 verdoemde edoch verwante zielen wroeten. Wel dien ik te memoreren dat de bewering hierboven dat LV zou zijn opgesloten na zijn killing spree volstrekt onjuist is, hij is namelijk gevlucht en spoorloos voor de flikken. De bewering dat de bibliothecaresse het slachtoffer zou zijn slaat al helemaal nergens op. Hoe komt u daar precies bij eigenlijk ? Nou goed, hopelijk is het nu opgehelderd.

Hoewel inhoudelijk niet echt mijn kopje thee, moeten wij toegeven dat de fotografie van Quadrado erg goed is, vergelijkbaar met zijn Erice werk in kleurgebruik. Wat je bij Erice echter zelden ziet : heuse gore hier, POV heldin zien we rottende kadavers van geslachte beesten. Toch weer invloed van Don Luis. Nog meer surrealistische trekjes met die goudvis, wiens einde door dierenvriendjes betreurd zal worden. Maar je weet hoe dat ging in ouwe Spaanse films.
Te traag en intrigeloos naar mijn smaak kortom, maar wel atmosferisch , beklemmend en visueel erg sterk. Duurt trouwens te kort om echt te vervelen.
Ik kwam deze film op meerdere lijstjes tegen en hij kan uiteraard worden gedownload met fansubs, dus velen hier moeten dit gezien hebben. Waarom zie ik dan geen stemmen ?