Qing Chun Ji (1986)

Aardige neo-realistisch-getinte film over een beslissing onder Mao die inhield dat een hoop Chinese stedelingen zich moesten vestigen in het zeer dunbevolkte zuidelijke platteland om dat verder te ontwikkelen en de eenheid van China te bevorderen. De film heeft neo-realistische trekjes omdat hij op locatie is opgenomen, de sfeer authentiek is en er deels met niet-professionele acteurs is gewerkt. Kritisch over dat bizarre beleid is de film nauwelijks en in die zin is de film duidelijk anders dan het neorealisme. De praktijk van deze bizarre maatregel wordt met wat sentiment en zelfs met enige nostalgie benaderd.

3.0*

De beste film die ik in maanden zag en absoluut een van de beste Chinese films die ik ooit zag. Later meer

4.5* ? Dat maakt nieuwsgierig.

Maar van de 4e generatie Chinezen (dit is de zevende die in korte tijd zie) is dit absoluut de topper. Iemand die naast een fascinerend verhaal over hoe China worstelt tijdens/na Mao ook de camera weet te hanteren. Zeer fraaie opnamen, bij vlagen fraaie rijders en handheld camerawerk. Echt elke keer de goede keuze in beeldtaal. Fraaie rollen ook. Maar 't Is vooral de beeldregie die de doorslag gaf. Zo uitgebalanceerd, topklasse.

Verder vond ik het een erg aangrijpend verhaal, waarbij er niks geen overbodige info is en je moet gissen wat er allemaal aan de hand is. Jonge studente m/v (van de Han-bevolking) die naar het platteland worden gezonden om het volk (in dit geval de Dai) te ontwikkelen en zelf niet kunnen opklimmen om een carriere te maken.

Ik heb nu al zoveel Chinese films gezien, maar het blijft boeien en fascineren die geschiedenis. Fraai hoe dat steeds ook op de achtergrond meespeelt en toch een "eigen rol" krijgt. HHH is daar natuurlijk dé meester in, maar deze haalde dat niveau ook.

Nu ik erover nadenk, is dat de kracht. Ik heb gewoon naar een HHH zitten kijken! SB haalt het aan: nostalgie, sentiment en toch aangrijpend en realistisch: zie daar de ingrediënten voor een topper als de visuele middelen ook optimaal zijn.

Mijn vriendin die met me mee was had bij het naar buiten lopen precies hetzelfde als ik: prachtige, ontroerende film. De beste "oude Chinees". Waarvan acte: 2x 4.5* in de stemmen er bij Daar komen de volgende vele jaren geen stemmen meer bij, toch?

Dit keer ook geen enkele haperingen in de electronische ondertiteling. Geen ergernissen, slechts bewondering voor zoveel filmisch inzicht en zoveel ontroering.

Ah, ik keek er wat afstandelijker naar denk ik. Het wist me niet echt te raken, maar ik vond het interessant als tijdsbeeld. Ik zal eens nadenken of er een halfje bij mag. De film blijft wel hangen.