Ceddo (1977)

Mn derde Sembene, en de beste tot nu toe. De vader van de Afrikaanse cinema creeert een complex revisionistisch en anachronistisch tableau van de botsingen tussen de inheemse Senegalese cultuur en de verscheidene allochtone invloeden (Christendom, kapitalisme, en voornamelijk Islam) zoals die zich door de eeuwen heen hebben gemanifesteerd. Beladen met mythe en folklore, en op narratief vlak geholpen door de incorporatie van de zogeheten Griot vertelstructuur, is dit een van de belangrijkste films ooit gemaakt op het gehele continent.

Ceddo viel me toch lichtjes tegen, ondanks dat het een belangrijke film is voor de Afrikaanse cinema en in een paar voorname lijsten opduikt. Van Sembene heb ik ook al wat beters gezien.

Het is in ieder geval wel gewaagd wat Sembene hier laat zien, want dat er kritiek wordt geuit op de Islam is vrij duidelijk, want die komt er hierin nogal bekaaid vanaf. Het is dan ook niet zo raar dat de film destijds verboden werd in Senegal. Het kleurgebruik en de muziek die gebruikt wordt is zeker goed. Ik vond alleen dat Sembene op een gegeven moment teveel in herhaling valt. Er zitten teveel segmenten in de film, waarin iedereen bij elkaar zit en met elkaar loopt te ruziën over welk geloof nu het beste is. Dat werkte op den duur nogal vervelend en zorgde ervoor dat het toch wat langdradig ging aanvoelen.

Al met al niet heel slecht dus en vooral in het eerste uur best goed. Jammer alleen dat Sembene te weinig afwisselt en daardoor niet in staat is, om het allemaal tot het einde toe boeiend te houden.

2,5*

Ik vond het toch ook lastig om van Ceddo te genieten. Ik zie ook wel de belangrijke thema's, over de opkomst van islam (en iets mindere mate het christendom) naar Senegal, de strijd met het traditionele leven en de animistische religie, en de film is ook vrij kritisch over de belerende en dogmatische manier waarop de islam bedreven wordt. Maar de manier van het verhaal vertellen werkte voor mij niet heel erg fijn. De film zoomt in op een individueel dorp, helemaal prima natuurlijk, maar de film bestaat vooral uit veel praten en discussie in een centrale setting, en dorpsleiders die vanuit verschillende hoeken praten over hoe te leven. Dat bleef niet de hele tijd leuk. Het kan ook heel goed zijn dat ik als culturele outsider die niet zo bekend is met de griot-cultuur en Senegalese thema's dingen mis. Hoe dan ook, ik zie de grote lijnen van de thematiek en snap het belang, maar het was toch enigszins een moeizame film voor mij.