Malu Tianshi (1937)

Klassieker die nog iets ouder lijkt dan hij in werkelijkheid is, waarschijnlijk omdat de Chinese filmindustrie pas laat begon met geluidsfilms. Malu Tianshi is vooral een luchtig filmpje met de nodige komische stukjes, maar met thema's als prostitutie, armoede en uitbuiting is er wel degelijk een serieuze ondertoon die bovendien op het eind de boventoon voert. Er is ook niet mis te verstane maatschappijkritiek. Het begin-en eindshot van een toren die het moderne Shanghai verbeeldt is voor de personages in de film een onneembare vesting: zij hebben geen toegang tot het rechtssysteem of de gezondheidszorg.

Zhou Xuan zou een Chinese ster worden maar haar acteren is niet bepaald subtiel met veel gebaren en mimiek. De door haar gezongen liedjes spelen een belangrijke rol, vooral het twee maal gezongen "The Wandering Songstress".

Niet best.

Na twee betere klassiekers was dit vooral waar ik bang voor was. Een erg luidruchtige film. Vergelijk dit met The Goddess (3 jaartjes eerder) en het is een wereld van verschil. Was die film sereen, dramatisch en luchtig op een subtiele manier, krijg je hier het tegenovergestelde.

Nu er een klankband is wil men die blijkbaar volproppen met lawaai. Niet in het minst de liedjes, die enerzijds het tempo compleet uit de film halen, anderzijds gewoon niet aan te horen zijn. Maar ook het drama is veel dikker aangezet en erg komisch vond ik het verder niet, al herkende ik de schamele pogingen wel links en rechts.

Mnee, dit soort films laat ik toch liever aan mij voorbij gaan. Zal vast wel een klassieker zijn om historische redenen, maar als film vond ik het vooral een bron van irritatie. Een paar kleine lichtpuntjes tussendoor, maar verder erg mager.

1.0*