Ji Jie Hao (2007)

Deze film zou een stuk beter geweest zijn wanneer men de oorlogsscenes van het eerste uur als flashbacks door de film gemonteerd zou hebben. Nu is het eerste uur nog wel de moeite waard door de intense aktiescenes, maar het tweede uur komt krakend tot stilstand. Sentiment en navelstaren nemen het dan helaas over. Jammer, want nu gaat de film als een nachtkaars uit. Duidelijk gemodelleerd naar eerdere films als Saving Private Ryan en Brotherhood, al was bij die films de heen en weer schuddende camera wat minder irritant. Beide films zijn bovendien een stuk beter.

De gevechten zijn erg mooi in beeld gebracht en doen gelijk denken aan de Koreaanse film Brotherhood of War. Ik vond deze film minder overtuigend, omdat het verhaal van de hak op de tak springt. Eerst gevechten, dan nog meer gevechten en ineens zitten we zoveel jaar later. Dat eindeloze Chinese gejammer begon me de keel uit te hangen.

De film vertelt een stuk historie, wat ik zeker waardeer, maar als niet-Chinees moet ik er ook van kunnen genieten. Dat ging wel, maar het was voor mij een lange zit.

Bwah.

De films van Feng kan ik meestal wel pruimen, maar ik ben niet zo'n grote fan van oorlogsfilms. Na het zien van deze blijkt wel weer waarom. Er valt maar weinig Feng in te herkennen, wat je voorgeschoteld krijgt is een redelijk doorsnee oorlogsspektakel met de bekende post-SPR elementen.

Schuddende cameras, beetje oorlogsgore en actiescenes die vooral draaien om actie, maar eigenlijk te onoverzichtelijk zijn om echt leuk zijn om volgen. Maar da's dan nog het vermakelijke deel. De enorme opgeblazen epiek is wat dit soort films vaak in de weg zit, en daar ontsnapt deze Assembly zeker niet aan.

Veel gewichtige muziek, heldhaftige momenten, opoffering, eerzucht en goh wat zijn het toch helden allemaal. Wie al eens z'n neus ophaalt voor Amerikaans patriotisme kan maar beter opletten voor een neusverrekking. Ik vind het redelijk vermoeiend, zeker omdat het uitgesmeerd wordt over zo'n 120 minuten.

De actiescenes zien er gelukkig nog wel redelijk uit en af en toe was de gore toch wel indrukwekkend. Niet zo geweldig in your face, maar de suggestie is er absoluut. Wie verlekkerd is op dat soort actie wordt vooral tijdens het eerste deel bediend, tweede deel is eerder verhalend en steunend op het drama dat uit het actiedeel volgt.

't Is geen rampzalige film, van z'n soort ook zeker niet de slechtste, maar de stempel van Feng is amper te herkennen, het is véél te opgeblazen en 2 uur is te lang voor deze film. 't Is zowat de minste van Feng die ik gezien heb, al zou ik de liefhebbers nu ook niet meteen aanraden om z'n andere films op te zoeken. Daarvoor zijn er te weinig raakvlakken.

2.5*