La Maison (2007)

Dit is een hele mooie film met veel melancholie. Als een film te zwaar en mistroostig wordt ga ik hem persoonlijk al snel saai en vervelend vinden maar dat is bij deze film niet het geval.

De eenzaamheid van deze man droop van het scherm en vond ik erg mooi weergegeven. De momenten dat hij alleen in zijn appartement zit en de muziek die hij aanzet erbij zijn hele mooie tussenscene's en beelden zijn eenzaamheid goed uit.

Waar ik bij elke franse film in het begin even aan moet wennen is dat de fransen af en toe erg kort van stof zijn. In deze film was dat ook het geval. Dat maakt dat de film af en toe wat saai dreigt te worden. Gelukkig bleef de film mij toch zeker wel boeien.

Tja ... eigenlijk kan ik er niet eens zo'n goede uitleg aan geven. Ik vond de film gewoon een schitterende, intieme sfeer hebben en ik vond hem gewoon mooi !

Op zich best een mooie film maar ik heb betere gezien van Franse bodem. Het begint allemaal wat traag en de personages willen niet echt interessant worden. De nietszeggende vertolking van Lopez helpt natuurlijk ook niet echt.

Maar het plot en de verwikkelingen zijn dan toch weer heel aardig waardoor ik wel geboeid heb zitten kijken. En daarbij kwam ook dat ik Bérénice Bejo erg mooi vond.

La Maison heeft een paar hele mooie melancholische scénes maar alles bijelkaar overtuigt de film toch niet genoeg voor een hoge beoordeling en dat vind ik best jammer.

Na "Le Sang des Fraises" opnieuw een knappe film van Manuel Poirier die, net als "Le Sang..." iets mist om werkelijk zeer goed te zijn.

Nostalgie rond de jeugdjaren en de pijn van een echtscheiding vormen het thema van deze film.

Het duurt een tijdje voor ge aan het acteren van Sergi Lopez gewoon geraakt en de film neemt beslist een duik met de plots ontstane liefdesrelatie, maar daarnaast is er de goede sfeerschepping van eenzaamheid en spijt en enkele goede scènes als het dispuut tussen de twee zussen, de aanbesteding, enz...