Watchmen (2009)

Hij ligt voor zover ik het me herinner (ben er een uur geleden geweest) bij ons gewoon in het Nederlands bij de Selexyz, maar zo moeilijk vond ik hem in het Engels ook weer niet eigenlijk

ik heb hem alleen maar in het engels zien liggen.

en mischien is mijn engels wel gewoon slecht , maar ik kwam regelmatig wel eens wat tegen wat ik toch niet helemaal begreep. maargoed met de context is het best te doen

Ik vond het een beetje te langdradig, goeie special effects, goed verhaal, maar alles duurde voor mij een beetje te lang, en daarom 3*

Twee films voor de prijs van een. Daardoor had 'k in het begin iets van oei, maar eenmaal gewend, was het wel een goeie film.

Hoe bedoel je '2' films?

Tijd voor een herziening. Ergens had ik het idee dat de film beter was dan de 3* die ik er aan gegeven had anno 2010. Ik hield wel van de film 300, een film die een verdeeld publiek achter liet en een verzameling superhelden is toch een vorm van guilty pleasure.

Ik weet meteen waarom ik de recensie van toen zo had opgemaakt (ettelijke bladzijden terug waarschijnlijk ergens terug te vinden). Zack Syder wil deels origineel uit de hoek komen met z'n visuele interpretaties, maar evengoed bij de originele strips blijven. Dat laatste kan mij worst wezen, in tegenstelling tot The Smurfs of The adventures of Tin Tin heb ik totaal geen feeling met het origineel. Ik wil gewoon een leuke actiefilm met liefst een originele insteek of wat knappe actie en droge oneliners. Watchmen duurt helaas zo'n 3 uur en Snyder bewijst dat als hij echt moet regisseren (geen blufcinema zoals 300) de man vreselijk tekort komt. Snyder haalt helemaal het ritme uit de film en durft blijkbaar niet te knippen. Elk personage krijgt z'n persoonlijke diepgang in die zin dat hij ze elk één voor één via flashbacks een achtergrond mogen laten zien. Het idee van superhelden met hun andere zijde van de medaille is wel leuk, maar voor de film mocht het toch iets beknopter. Maak er anders een serie van of zo.

De personages dan. Heel wisselende kwaliteit helaas. Dit zijn superhelden, maar geen superfiguren. The Comedian valt wel op en Silk Spectre is een lekker ding. Het enige echt interessante personage is Rorschach. Adrian Veith is gewoon saai net als de kitcherige Dr. Manhattan, Dr. Owl is een Batman-wannabe en het complete dieptepunt is wel de potsierlijke voorstelling van Nixon. De toenmalige president was misschien wel een soort stripfiguur, maar dit is er gewoon over.

De soundtrack is er één om Snyder om de oren te slaan. De muziekkeuze zou gebeuren op basis van wat er verwezen werd in de strips, maar het werkt niet echt. Enkele nummers zijn wel leuk, maar dan vooral omdat ik die nummers wel goed vind. Maar nooit toepasselijk qua timing en zeker niet sfeervol voor de film.

Samengevat heeft deze film wel z'n leuke momenten, maar telkens komt Snyder achter de hoek piepen met de boodschap 'wat denk je hiervan?' om dan het niveau terug omlaag te trekken. Slecht verhaal, veel te lang en onsamenhangend. Ik zou bijna denken dat dit gewoon een slechte strip is, maar het zal wel aan de verfilming liggen...

Film Pegasus schreef :

Ik denk dat de regisseur voldoende bewezen heeft. En iedere regisseur zal wel een mindere film maken , maar deze zeker niet. En de reden ligt in je vorige en volgende uitleg die het tegenovergestelde van mijn mening strookt :

en dan het volgende :

Misschien ligt het aan jou, dat een film te lang duurt is toch helemaal niet erg want dit verhaal gezien het genre wordt nu net wel heel goed opgebouwd en heeft net wel heel veel aandacht voor de personages.

Ik heb zeker geen problemen met lange films. Gone with the wind (238 min) en The Godfather (168) verdienen wel een plaats in mijn top 10. (en nog vele andere lange films genieten een hoge score)

Op het moment dat Zack Snyder aan deze film begon had hij nog maar 2 films achter de rug: Dawn of the dead en 300. Twee films die bekend staan om het massaal afslachten en bloedvergieten. Daarin spreekt hij me wel in, maar is er ook geen behoefte aan karakterverdieping. Meer spelerij met visuele effecten. Net als het latere Sucker Punch dat vooral zwakke momenten kent als hij toch de serieuze kant op moet gaan. Die film is voor mij ook op het randje qua regie.

Diepgang van karakters is niet slecht, maar hier wordt de film gewoon telkens onderbroken om effe terug te blikken naar het verleden om daarna gewoon verder te gaan. Zo heeft de film een groot clipgehalte en geen echt geheel. Hier kan gerust in geknipt worden.

Ik moet zeggen de speelduur vond ik wel makkelijk uit te houden. Kan ook wel begrijpen dat dat niet voor iedereen is weggelegd, omdat er niet bijzonder veel gebeurt.

Visueel zat het allemaal wel goed, het verhaal was ook goed en dat eigenlijk bij elkaar maakt het wel een aardige film. Ik had het erger verwacht van de negatieve reacties hier over het algemeen, dus ging ik ook met lage verwachtingen kijken, maar dat pakte toch goed uit vond hem beter als ik verwachtte. Wel moet ik eerlijk zeggen heb heel lang alles goed kunnen volgen, maar op een gegeven moment werd het af en toe best wat ingewikkeld en raakte ik het af en toe kwijt, maar dat veranderd mijn mening niet over de film.

Overigens moet ik zeggen wat zitten er ''zieke'' scenes in de film zoals in de gevangenis waar de armen er met de slijptol van af gezaagd worden en nog meer van die stukken waar het bloed ronvliegd..

300 is blufcinema? WTF? Wat wil dat eigenlijk zeggen, "blufcinema"?

Ik interpreteerde de term als "spektakelcinema": alles is mooi in beeld gebracht, maar van een interessant plot of enige diepgang is niet echt sprake. Bedoelde je dat, Film Pegasus?

Ook al vind ik het plot interessant genoeg, ik denk niet dat 300 wil teren op plot. Het is een eenvoudig maar tragisch heldendicht dat een solide basis biedt om de beelden hun werk te laten doen en daar gaat het in 300 om.

300 is een verpletterend, brutaal, lyrisch, uniek, visueel artistiek spektakel. De krachtige impact die de film op de kijker kan hebben zit 'm voor bijna voor 100% in de impressieve en expressieve visuals. Het beeld, het effect ervan, de bewuste of onbewuste indrukken die het kan achterlaten, dat staat helemaal vooraan in 300. Daarom voor mij geen blufcinéma maar 'echte cinéma'.

Vorm is de inhoud van beeld.

300 is ook heel saai. Duurt ruim een uur voor we onze 10 minuten aan actie voorgeschoteld krijgen. Het is daarom ook juist bluf, een lege hand, die zichzelf groter voordoet dan het is, maar nauwelijks verder komt dan wat gebrul.

Niet te geloven, het is niet saai...

Klopt. Het is dan ook geen actiefilm.

Verder heeft het anders niets te bieden. Qua drama is het te simplistisch, acteerwerk is stupide en de visuele flair heb je na een kwartiertje wel gezien.

Misschien niet als je graag naar de Chippendales kijkt., maar ik vond er weinig aan.

@Reinbo, Chippendales ken ik niet...

Hangt ervan af wat je van een film verlangt. Voor mij en vele andere fans is het allesbehalve saai. Elke scène wordt zo impressief en expressief gebracht dat het de meeste andere films saai maakt. Veel mensen kunnen ook een probleem hebben met de uitgesproken, overdreven vorm van de film waardoor het effect verloren gaat.

Weet ik ook wel, iedereen heeft eigen smaak...

Komedie en Horror is mijn genre niet...

Zou zeggen google even. Kans is groot dat ze je bevallen. Soort club die er net zo uitziet als die gasten in 300. Ook heel pseudo stoer.

Schrijf je nu dat de opgeklopte stijl van 300 ANDERE films saai maakt? Ik geloof niet dat 300 enig effect op andere films heeft. Laat staan dat ze die saai maakt. Enkel Immortals lijkt zwaar beinvloed door 300. En laat die nu ook weer erg saai zijn...

Ik zeg dat de expressieve en impressieve vorm de meeste andere films saai maakt. Dat is een uiteraard een persoonlijke conclusie (net zoals iets saai vinden een persoonlijke conclusie is). Ik hou van films die heel artistiek en uitgesproken of exuberant visueel zijn. Voor mij past 300 in het kleine rijtje van 2001 en Alien. Klopt ergens ook wel. 2001 heeft de bedoeling om via vorm de toeschouwer te betrekken in de 'inhoud' om zo onwisbare indrukken achter te laten. Alien/Ridley Scott is heel erg beinvloed door 2001: A Space Odyssey.

Ik denk dat 300/Watchmen wel een rol zullen spelen of een steen zullen verleggen in de rivier van de filmgeschiedenis. Niet dat er meer sepia-gekleurde films zullen komen maar er zal wel (hopelijk) meer aandacht zijn voor het expressieve aspect van beeld. Het zal alleen misschien niet zo uitgesproken en opvallend zijn als met 300.

Ik ken alleen maar de trailer van Immortals en ik zie aan de vorm dat het een mislukte 300 wannabe is. Dat geldt ook voor de TV-serie Spartacus. Het lijkt er wat op maar ze hebben er eigenlijk geen snars van begrepen.

OK, dan las ik het verkeerd.

Spartacus borduurt imo veel meer door op de look van Gladiator.

Ik vind dit toch wel de beste superheldenfilm ooit. Hier zitten tenminste niet van die gelikte superhelden in en is het verhaal ook niet bepaald cliché. Dat sommigen dit misschien wel een saaie film vinden kan ik me wel enigszins voorstellen. Maar ik vond het een boeiend verhaal die er visueel ook nog eens zeer fraai uitzag (jammer dat er geen 3D versie van is gemaakt). Ik werd bij deze film al omvergeblazen door de schitterende opening met prachtige beelden en de zeer toepasselijke muziek van Bob Dylan met "The Times They Are A-Changin", daarna hield de film me in de ban tot het einde. Ik heb deze film destijds in de bioscoop gezien en een tijd geleden ook nog de ultimate cut versie die bijna een uur langer is.

Was de film gisteren gecensureerd? De film leek niet te kloppen. Ik heb het stukje van de gevangenisuitbraak gezien, waarbij de handen van die kale gevangenis er bijna afging, en in de volgende shot valt hij al. Het kwam mij raar, en amateuristich over. Is dat iemand anders ook opgevallen?

Ik hoorde dat het een 'gecensureerde' versie was, ja.

Op de grens van kunst en kitch, maar wat is het mooi om naar te kijken! De uitvoering lijkt op een comic en dat is het ook in oorsprong. Volgens mij is de comic dan weer in de grond gebaseerd op het lied van Bob Dylan: "All along the Watchtower" als ik de lyrics zo lees. Goede (Jimi Hendrix!) en passende 'foute' muziek eronder geplakt. Acteren is m.i. bewust vlak gehouden, zonder veel emotie, in de lijn van het serieuze zwartkomische verhaal, zoals in meer comic verfilmingen het geval is.
Ik vond het geheel humor hebben en de sfeer vond ik ook prima, een vrij rustige verteltrant en alles met een bepaalde luchtigheid gebracht. Het verhaal loopt wel up tempo door, geen tijd voor pauzes.
Qua gedachtes vond ik het verhaal op de film Happiness lijken (serieus, wrang, zwarte humor). De invulling en uitvoering is echter volkomen anders.

De American Dream wordt doorlopend op de hak genomen, of eigenlijk het mislukken ervan. Een dreigende kernoorlog, de verhouding Rusland-Amerika in de jaren '80, de ruimte wedloop, (verhinderen van) zoeken naar andere vormen van energie (op Antartica), ziekte, geweld in de samenleving, sociale misstanden, falende politiek, ongezonde man-vrouwverhouding, seksuele onvrede, de rol van media en massa hysterie.
En daarbij de vraag wie of wat God is, in de vorm van een helderwetend en niet of nauwelijks ingrijpend hemelsblauw wezen, Dr. Manhattan genaamd oftewel Jon.
Hij is degene die men de schuld kan geven van alle nare zaken, hij wordt steeds als oorzaak van elk detail van ellende in de wereld genoemd.

Terloops is er het verhaal over een vrouw die eindelijk te weten komt wie haar vader is en hoe het tussen haar vader en moeder zat. Ook psychologisch zit er dus uitdaging in het verhaal. En wil je het niet psychologisch zien dan kun je het spiritueel (of religieus) vertalen. Of omgekeerd, het past allemaal.

Leuk detail: als men zich uitkleedde zat onder het menselijk velletje nog een superheldenpak en dan daaronder weer het vel voor de benodigde echte naaktheid. Sowieso veel gespeel met maskers en vermommingen.
Verder veel rake one-liners door een voice-over geponeerd.

"and then our fingers touched" als in Leonardo da Vinci's schildering in de Sixtijnse Kapel
Hoe romantsch!

En dan nu de DC op Blu-ray bestellen, Dreiecke!

Lol, ok

Goeie maar vreemde film....

Had er een dubbel gevoel bij.

Het sfeertje en de setting etc was echt super

Alleen het verhaal vond ik een beetje mwah.... had soms niet echt een idee waar

de film naartoe ging oid.

De acteurs vond ik overigens erg goed en dan vooral die man met het bewegende masker!!!

Wat een stem!!!!

Zeker moeite waard om te kijken!

3,5*