Sydney White (2007)

De eerste film van Amanda Bynes waar ik mij niet aan haar stoorde. Toch is zij hier opnieuw niet de reden dat ik deze film wel de moeite waard vond. Ik vond het Sneeuwitjesconcept leuk vertaald naar de actualiteit en was heel onder de indruk van Sara Paxton die de hele film naar zich toetrekt. Zelde z'on overtuigende en charismatische bitch gezien.

Vermakelijk filmpje. Niet super wel okè .

Wat een heerlijke film. Ik ben van het mannelijk geslacht maar heb me erg vermaakt met deze ietwat wijven film. Het verhaal is best cliché maar kijk goed weg. En die Amanda Bynes is niet normaal knap

Een sprookje op een moderne manier vertelt. Opzich best een leuk gegeven, alleen de uitwerking wil het nog wel eens op stuk gaan. Dat is helaas ook het geval met Sydney White.

Zoals gezegd is het gegeven best leuk. Een populair meisje komt bij zeven nerds in een huis terecht en vanuit daar strijden zij tegen het onrecht wat hen wordt aangedaan. De film zit boordevol clichés die maar op blijven stapelen. Nergens eigenlijk iets vernieuwend gezien. Ook de meeste niet geslaagde grappen vallen onder vaak geziene momenten. Af en toe was het best genieten en kwamen er nog een paar leuke situaties en grappen voorbij. Voor de rest toch erg standaard. Amanda Bynes is het zoveelste tienersterretje wat films maakt en voegt dan ook niets toe met haar spel. Die nerds deden het wel erg leuk. Alleen wat overdreven in beeld gebracht. Die gast met dat handpoppetje :').

2*

Op de één of andere manier heb ik al die onzinfilmpjes met Bynes wel eens gezien, van 'What a girl wants' via 'Lovewrecked' naar 'She's the Man'. En nu kwam het vrouwtje met dit tussendoortje, tja en dan toch maar kijken he.

Sydney White grijpt gretig terug op 'Revenge of the Nerds', van nota bene een kwart eeuw eerder, en ik meende ook zeker een aantal typetjes van 'PCU' te herkennen. Nee, de originaliteitsprijs wint deze film zeker niet. Als dan ook nog eens het eerste gedeelte dodelijk vervelend is (op een 'Pledge This' achtige manier) dan vrees je als onschuldige kijker al snel het ergste.

Gelukkig wordt het iets beter als voornoemde typetjes op het toneel verschijnen, die zorgden toch wel voor wat milde glimlachjes. Een jongen met een handpop, nee het is niet alles, maar het is iets.

Rest van de film beslaat touwtjes knopen waarin werkelijk geen cliché wordt geschuwd. Verder nog erg vervelend dat meisje Bynes de 'losers' verbood hun leuke hobby's uit te oefenen omdat ze zo nodig naar de gym moesten... om er bij te horen?

1,5*.

Leuke film! Vooral door Amanda Bynes, wat een leuke meid is dat. De andere typetjes waren ook erg grappig, ik heb me goed vermaakt. Goede boodschap ook die erin zit.

Aardige "college-movie" met een charmante Bynes, een lekkere bitch Paxton en een hoop dorkies die het scherm vullen. De film neemt het ook niet zo nauw met de clichés, wat soms wel ergerlijk is. Aan de andere kant speelt het ook een beetje met alle clichés, waardoor de film dragelijk blijft om te kijken.

Ondanks dat ik nergens verrast ben heb ik me prima met de film vermaakt, misschien dat ik een andere bui de film wel lager had gewaardeerd.

3*

'k vond het ook een leuk filmpje. De film is gebaseerd op het sprookje van Sneeuwwitje, maar is zeker geen klakkeloze kopie. Ze hebben het leuk geüpdatet (bv een geïnfecteerde Apple (computer)). Natuurlijk geen wereldschokkende film, maar als je eens niet weet naar wat te kijken, is dit een goeie optie.

Als in: SnowWhite. Leuke highschoolfilm met elementen uit Sneeuwwitje erin verwerkt.
Het behandelt de verschillende subculturen en hun eventuele onderlinge strijd op school, goths en stylish girls bv en vooral 'dorks'. Hoe het is om een buitenbeentje te zijn en hoe deze zich kunnen ontwikkelen om toch blij met zichzelf te zijn. En Sydney is de catalysator van het geheel.
In de film zijn leuke popsongs verwerkt.

Matige film waarin een studente niet wordt toegelaten bij de populaire sociëteit. Gebaseerd op het welbekende sprookje van Sneeuwwitje, maar dan gesitueerd op een hedendaagse high-school. Net als alle andere high-school comedies vol met clichématige personages. Op zich niet erg, maar echt grappig wordt het ook niet. Amanda Bynes in de titelrol doet het zeker leuk.

“Who are you Sydney White? You throw a football like Matt Leinart, fearlessly conquer fraternity bathrooms, and clean up nice to boot.”

Dit soort tienerfilms zijn er in overvloed, en Sydney White brengt wat dat betreft weinig nieuws. Het is leuk om een stel nerds te zien opbloeien door de aanwezigheid van Sydney, en dat is wel de grootste kracht van de film. En de film laat zien dat er een tijd was dat Amanda Bynes echt een film kon dragen. The good old days...

Een leuke poging om het klassieke verhaal van Sneeuwwitje te updaten binnen een 'college' context. Amanda Bynes zet die gemoderniseerde versie van het personage erg leuk neer en straalt hier ook in eigenlijk elk opzicht. Ook is het leuk om te zien hoe elke 'dork' inderdaad karakteristieke overeenkomsten vertoont met één van de zeven dwergen. Er is ook nog wel sprake van enige chemie tussen Sydney en haar zeven huisgenoten, maar verder heeft deze film uiteindelijk maar weinig te bieden. Het is te sympathiek en goedbedoeld om echt vervelend te worden, maar tegelijkertijd kabbelt het maar een beetje voort zonder ergens echt op te vallen. De latere verwijzingen naar het sprookje, waaronder de appel en de diepe slaap, zijn (wellicht begrijpelijkerwijs) ook wat aan de melige kant. Geen straf om uit te zitten, maar veel meerwaarde is er ook niet te bespeuren.

2,5*

Na ruim 15 jaar nog eens opnieuw bekeken toen ik door Netflix bladerde. Destijds best van genoten, al was het ook toen al een clichématige high school tienerkomedie. Nu iets minder van genoten, ik ben de schoolfase nu natuurlijk ook ruim al ontgroeid en sowieso staat de Amerikaanse high school cultuur mijlenver van de Nederlandse vandaan. Maar eigenlijk draait het hier vooral om de studentenhuizen en die kennen we in ons land weer wel. Maar een groep meiden die KAPPA, KAPPA, KAPPA schreeuwt, je moet maar bij zulke treurige clubjes willen horen zeg

Wat vooral opvalt is hoe leuk Amanda Bynes ooit toch was. Sympathiek, charmant en aantrekkelijk. Ongelofelijk jammer wat er in de tijd met haar is gebeurd, zie dit artikel eens met hoe ze er vorig jaar aan toe was. Ze doet het uitstekend in de hoofdrol van een rustig meisje die steeds meer de leiding neemt en niet met zich laat sollen. Eigenlijk kopieert deze film veel van andere films, zoals Mean Girls en het is sowieso een moderne versie van Snow White (alleen al de titel zegt genoeg). Maar goed, dit hele subgenre is natuurlijk zelden verrassend.

De film weet nooit heel grappig te worden, maar heeft gelukkig wel een aantal leuke en spontane karakters zoals die nerd met zijn handpop. Het maakt de film prima te kijken, maar ook wel inwisselbaar.

3* (was 3,5*)

Vermakelijke tienerfilm over een jongedame die zichzelf de volledige eerste helft diep in de problemen werkt, waardoor de tweede helft op te weinig sympathie kan rekenen vanuit de kijker. Daarnaast leunt regisseur Joe Nussbaum erg zwaar op stereotype personages die iets te eenvoudig worden uitgewerkt, maar niettemin blijft de neergezette wereld energiek en excentriek genoeg om niet te vervelen. Vondsten zoals de ranglijst zijn daarnaast leuk gevonden en de verplichte clichés die binnen de film worden uitgewerkt zorgen niet voor te veel irritatie. Wel is het jammer dat het gebeuren al bij al erg braaf blijft en zeker rondom de laatste akte de meeste stoom heeft uitgeblazen. Vooral een geschikt tussendoortje voor de liefhebbers dus.

Best aardig. Inhoudelijk nergens verrassend of echt boeiend maar het typische sfeertje van de jaren 2000 komt leuk naar voren en de meeste personages zijn op een bepaalde manier wel sympathiek en voelen echt aan en dat maakt dat de film als geheel nog wel lekker wegkijkt. Maar een dag later ben ik dit ding al volledig vergeten (en moest wat beelden terugkijken tijdens deze review om te herinneren waar dit oo alweer over ging). 3,0*.