Homecoming (2005)

Volgens Landis heeft Dante dit project met beide handen aangegrepen om iets belangrijks te maken. Helemaal waar. Ubercoole en bikkelharde statement tegen de 'huidige politiek'. En natuurlijk: de humor. 4

Een wat doorzichtige, maar best geslaagde (en grappige) kniestoot naar de conservatieve Amerikaanse partijpolitiek. Het concept is weliswaar sterker dan de uitwerking, maar Dante krijgt de kijker zonder moeite in zijn kamp. En een film over zombies die massaal naar de stembus trekken, heeft bij mij alvast een streepje voor.

3 sterren.

Verwacht geen zombiefilm maar een politieke satire met knipogen en humorvolle verwijzingen naar de alledaagse Amerikaanse politieke werkelijkheid. Men moet wel wat op de hoogte zijn van de Amerikaanse actualiteit om de talloze steken onder water te begrijpen. Voor een Masters Of Horror voor mij iets te weinig horror en veel te veel satire. Zeker niets voor de hardcore zombiefan.

2,5*

Zombiefilm is het eigenlijk wel. Maar met een (erg) flinke korrel zout genomen.

Het lijkt een ontzettend grote aanklacht tegen de Amerikaanse politiek en dat gezien de soms te domme Amerikanen vaak niet anders uitgebeeld worden als met een flinke dosis humor.

Daar ontbreekt het in deze film dan ook echt niet aan. Ook ik vond het concept wat sterker als de uitwerking en soms was het (zelfs voor een klein uurtje) nog te langdradig. Maar goed Dante couldn't be more right! 3*

Links Hollywood kan het nog steeds niet verkroppen dat de republiekeinen terecht tot twee keer toe de verkiezingen wonnen en grijpt ook nu weer de kans aan een politieke boodschap uit te dragen. Dat linkse filmmakers, zoals Gore en Moore, via documentaires hun rotzooi de ether inslingeren is tot daar aan toe; dat de Masters of Horror serie hiervoor misbruikt moet worden is van een bedenkelijk niveau. De kerk, Bush, de republiekeinen, Fox News; het wordt in sneltreinvaart even belachelijk gemaakt met een goedkope demagogische boodschap.

Maar Dante laat het daar niet bij: zelfs Vietnam, Korea en de 2de Wereld Oorlog worden erbij gesleept! Te walgelijk voor woorden en om kotsmisselijk van te worden. Alsof die soldaten allemaal voor niks zijn gestorven. Links laat zijn ware gezicht weer eens zien: laf, immoreel en door en door rot. Ik kan alleen maar medelijden hebben met de naïeve schaapjes die hier een hoog cijfer aan willen uitdelen. Droom maar lekker verder en denk vooral dat je fascisten, communisten en (moslim)extremisten met lieve woordjes kan verslaan. Dan ook niet klagen als je plotseling in een dictatuur wakker wordt en niemand je komt helpen. Die soldaten waren immers allemaal voor niets gestorven!

Als Dante écht had gedurfd had hij de slachtoffers van terrorisme laten herrijzen en aan hun beulen laten vragen waarom ze moesten sterven. Maar ja, dat is natuurlijk niet politiek correct, want stel je voor dat je een paar moslim fundamentalisten beledigt.

Dante creëert met dit werkje een Amerikaanse dolkstootlegende: niet de terroristen, maar de republiekeinen zijn verantwoordelijk voor de dood van hun soldaten. Goebbels zou trots zijn geweest! Afgezien van de boodschap hoort politiek gewoon niet thuis in een Masters of Horror serie en ik kan dan ook maar één cijfer uitdelen: 0,5*.

Links, rechts, blahblahblah.

Wie politieke satire maakt gaat niet even subtiel lopen doen en mooi beide kanten gaan belichten. Homecoming is kritiek maar houdt daar ook op en poogt ook niks meer te zijn. Hilarisch dat mensen een "gewogen" moraal verwachten.

Concept is erg leuk natuurlijk, votende zombies zijn cool en hoewel het de doorgewinterde zombiefan waarschijnlijk zal doen vond ik het leuk om ze eens met een beetje doel te zien rondschuifelen. Er worden een aantal stevige steken uitgedeeld, het deeltje blijft luchtig en de insteek kon me makkelijk een klein uurtje boeien.

Eén van de leukere uit de reeks. En kritiek mag ook best gerelativeerd worden.

3.5*

Ik verwacht helemaal geen "gewogen" moraal, ik hoef gewoon geen politiek in een Masters of Horror serie. Satire of niet, het hoort er gewoon niet in thuis.

Vind ik onzin, één van de sterke punten van de reeks is dat de meeste afleveringen toch net wat afwijken van de typische horror (de één al wat meer als de ander). Houdt de serie een beetje fris en je zit niet naar een 60 minuten versie te kijken van wat je al 10 keer in een 90minuten horror gekeken hebt.

Ja idd, en dat een film als deze niet thuis zou horen in de ''masters of horror'' serie slaat al helemaal nergens op. De film bevat een boodschap + zombies, wat wil je nog meer?

Er is een groot verschil tussen een moraal en een politiek pamflet. Het eerste komt voor in sprookjes/films, het tweede hoort thuis in een documentaire. Prima als jij dit wél kunt waarderen, maar ik blijf erbij dat deze aflevering te ver gaat. Met een beetje geluk laten voor seizoen 3 Michael Moore en Al Gore een filmpje maken. Kan jij je hart ophalen.

Redelijke aflevering, en nog wel leuke film. Een zombie film is het zeker niet, mar een politieke-droge komedie. De acteurs waren zo zo, en het verhaal was wel orgineel, maar had up, and downs soms saaie scene's, maar goed ik heb slechtere films gezien, maar ook wel veel betere. Een matig filmpje van de Masters Of horror reeks. Zoals bij The Screwfly Solution een 3,0 kon een 3,5 worden maar in het midden van de film ging hij wat uit de bocht.

Wat een nonsens.

Geen satire zonder overdrijvingen en spot, niks politiek pamflet.

You crack me up. Een satire hoort 'te ver' te gaan. Jij kan niet tegen kritiek uit linkse hoek omdat je een stijve krijgt van figuren als George Bush en Wilders en alles wat links is bestempeld als 'verrot'. Kreeg je kotsneigingen van Homecoming? Dan ben ik ervan overtuigd dat een film als Network jou een hartaanval zal bezorgen.

Gore, Moore? Altijd beter dan George Bush op de regiestoel.

Om te beginnen ben ik absoluut geen fan van Joe Dante, onbewust neem je dat waarschijnlijk mee, maar ik heb getracht deze episode onbevooroordeeld aan te vangen. De synopsis op het hoesje sprak me wel aan en met zombies maak je bij mij al een grote kans op slagen.

Joe Dante pakt dit zombieverhaal aan op Romero-achtige wijze (met hier en daar zelfs letterlijke verwijzingen), deels horror deels politieke satire met andere woorden, en slaat de kijker meteen met een flinke dosis maatschappijkritiek om de oren. Erg origineel en leuk gevonden dacht ik aanvankelijk. Ontroerend ook, met momenten. Maar hoe langer deze aflevering duurt hoe meer je de indruk krijgt dat dit eigenlijk een politiek pamflet is waardoor al die "gemakkelijke" maatschappijkritiek je al snel de oren uitkomt. Ik bedoel, het idee is leuk gevonden en zelfs goed, maar erg subtiel is het niet en al snel komt het allemaal overdreven en geforceerd over en heb je de indruk dat je naar een zoveelste anti-Amerikaanse documentaire zit te zien. Begrijp me niet verkeerd, maatschappijkritiek is gezond en houdt de democratie in stand, en ja, hoort zelfs thuis in film wat mij betreft, zij het subtiel. Maar dit is Masters of Horror en niet Defenders of Democracy. Leuk werkje, maar binnen het kader gigantisch gefaald in mijn ogen.

Over naar de volgende episode dan maar.

Leuk filmpje.

De hele politieke boodschap kon me weinig schelen. Maar verder weet het filmpje wel te entertainen. De zombies zien er best geinig uit. Op het begin word er ook een leuk sfeertje neergezet maar jammer dat er dan een omslag komt. Visueel te doen, verder technisch ook wel in orde.

Nergens speciaal maar leuk om gezien te hebben.

3*

Absoluut dieptepunt in de MOH reeks. Ze lijken wel slechter te worden met elke aflevering die ik zie. Heb sowieso weinig met militaire films (of het moet een goede Rambo zijn ) en het is ook het laatste wat ik zoek in een reeks als deze. Politieke statements en scherpe kritiek zie ik wel in een docu ofzo. Horror is ook nergens te bekennen naast wat make up effecten hier en daar en de acteurs zijn zo irritant als wat. Zijn er nog kwaliteitsfilmpjes in het eerste seizoen naast die van Carpenter en Argento?

1*

Fair Haired Child heb ik idd ook hoog gewaardeerd. Imprint moet nog volgen.

Van seizoen 2 had Halcyon me Pelts aangeraden. Moet een goor filmpje zijn. Zelf moet ik Pelts ook nog gaan kijken.

Vond dit dus echt helemaal niks, al die politieke verwijzingen en zombies die stemmen? Waar slaat het op.

Hij gebruikt deze mogelijkheid om een boodschap over te brengen, en dat doet hij dan met zombies in een ''horror film''

Op een paar geinige scénes na, en de looks van de zombies is er weinig goeds aan deze aflevering...1*

Het is ronduit belachelijk dat regisseur Joe Dante zijn hand mag leggen op een deel uit de Masters of Horror reeks. Hij zorgt met Homecoming dan ook niet voor een horror, maar meer voor een politiek suspense film. Niet heel erg slecht overigens. Het verhaal is origineel, de sfeer is goed en de muziek is passend. Acteerprestaties zijn verder acceptabel en de zombies zien er goed uit. Geen horror, hoort dus absoluut niet thuis in de Masters of Horror reeks, echter dit maakt het vermaak er niet minder om.

Het hilarische concept wordt hier prima benut. Erg grappig deel, de manieren waarop hij eindigd zijn ook enorm geslaagd. Helaas verloor ik tijdens het kijken op een gegeven moment wel mijn interesse, maar dat werd met het einde weer goedgemaakt.

3 dikke sterren. Let trouwens ook op de grafsteen waar 'G. A. Romero' op staat.

De politieke boventoon in deze prent kon ik allerminst smaken. Voorts had de horror een stuk beter uitgewerkt gekunnen. Wat een banaal einde.

Het idee van het verhaal is goed en de link naar het beleid van president Bush is snel gelegd.

Ook de media wordt op de korrel genomen. Op gebied van horror en spanning schiet deze film wel tekort.

Niet tof. Het politieke verhaaltje kon me niet boeien en dan zit je al snel de tijd in de gaten te houden. Het uitgangspunt is wel grappig, maar de film wordt dan vanzelf meer geinig dan echt spannend of eng. Saai verhaal en oninteressante personages. Zombies zagen er wel goed uit.

Wederom eens met FillumGek. Homecoming wist mijn aandacht er niet echt bij te houden, waardoor ik sneller met andere dingen bezig ging, zoals opruimen terwijl ik toch met één oog naar de tv keek en verder luisterde naar de (niet al te beste) dialogen. Dit is de voornaamste reden dat ik het nergens echt spannend vond worden. Op sommige momenten heb ik wel nog een lachje er uit weten te persen, maar vaak op momenten dat dit volgens mij niet de bedoeling was. Militaire films doen het sowieso nooit echt goed bij mij, helaasch.

Iets teveel dialogen, maar het idee met stemmende zombies is gewoon geniaal. Heb een aantal keer flink in een deuk gelegen. Dat is toch uiteindelijk de bedoeling van Dante, die er ook meer bekend om staat om Horror/KOMEDIES te maken. Soms iets te nadrukkelijk de politieke thema's aanwezig, maar ook daar wordt met een leuke komische twist mee omgegaan.

Erg leuk, mits je het niet te serieus neemt!

3*

eens met rep