Incident on and off a Mountain Road (2005)

Uit het forum:

Om een of andere reden ziet dit deel er stukken professioneler uit dan de andere afleveringen (misschien omdat het de eerste uit de reeks is) en Coscarelli etaleert hier een ongelofelijk gevoel voor sfeer en mooie shots. Het verhaal is een allegaartje van Texas Chainsaw, The Hills Have Eyes, Deliverance en soortgenoten, maar een paar slimme twists op het einde maken dat gemakkelijk goed. Een aanrader en eigenlijk de perfecte film om de serie mee te beginnen.

4 sterren.

Beetje flauw deel.

Dit is de eerste die ik zie in de Master of horror reeks en ik heb de andere 12 ook nog staan. Het viel me niet al te zwaar tegen, maar een beetje cliche is het wel. Wat een vreselijke killer die een al even zo vreselijk irritant geluid voortbrengt. Matig onorgineel filmpje met een paar aardige scenes en een redelijk eind. Hoop op betere delen in deze horrorreeks Kleine 2,5*

Moest vooral ook denken aan Wrong Turn.

Jammer bij dit soort films dat het monster er nogal knudde uitziet. Niet meteen eng of imposant.

Vond de flashbacks verder wel een meerwaarde hebben, verder een zeer fijne soundtrack en af en toe wat aardig edit werk. Ook de scenes met die oude kerel in de kelder vond ik best grappig. Tof ventje, al kwam hij wel nogal sprookjesachtig over.

Einde is degelijk maar niet bepaald super vond ik. Beetje aan de film geplakt.

Degelijk deel dat wel wat sfeer weet te scheppen, maar het nogal idiote monster doet de film deels de das om.

3*

Niet slecht, maar het deed me eigenlijk maar weinig. Zoals al eerder gezegd is Incident on and Off a Mountain Road een combinatie van een hoop films in het genre bij elkaar. Hills Have Eyes, Jeepers Creepers, Texas Chainsaw, Wrong Turn. Op zich niet eens echt verkeerd, zo'n feest van herkenning, ware het niet dat dit filmpje nergens ook maar een klein beetje originaliteit weet te tonen. Verder is logica behoorlijk ver te zoeken bij Incident en ook meneer Moonface ziet er behoorlijk matig uit. Had wel iets meer verwacht van Gregory Nicotero.

Gelukkig komt de film nog met een redelijke sfeer en weet het verhaaltje, op die onnodige flashbacks na, nog best goed te boeien. Verder was het einde nog best aardig, die paar laatste shots mogen er zeker zijn. Angus Scrimm is zonder twijfel het hoogtepunt van het kleine uurtje horror en maakt een hoop goed. Jammer genoeg stelt de rest van dit filmpje van Coscarelli, maker van het geweldige Bubba Ho-Tep, nogal wat teleur. Zeker niet de leukste uit de MoH reeks.

2,5 sterren.

Leuk eerste deel van de MoH reeks die je uitnodigigt om de rest ook te gaan kijken. Een prima monster en leuke scenes. Verder weinig bijzonders.

3 sterren, ik heb betere delen gezien.

Geen onaardig eerste deel van de Master of Horror serie. Wellicht een ietwat te geconstrueerd verhaal met wat te krampachtige flashbacks, die toch echter wel werkten op enkele punten in het verhaal.

De bad guy was best vet, alhoewel ie op een nogal makkelijke manier aan zijn einde kwam. Sowieso was het nogal de vraag wie nou écht de bad guy was.

3,5*

Beetje een mixover tussen het verhaal van The Texas Chainsaw Massacre en de stijl van Saw om tot een niet echt briljant resultaat te komen. Kon weinig met de flashbacks en het einde voelde behoorlijk gekunsteld aan. Hulde voor de aankleding en de setting van Moon-face. De gore was leuk en de het gedeelte in het hutje was oprecht sfeervol en creepy. Incident on and Off a Mountain Road is geen geweldige film maar is door de lekker naare aankleding geen slechte horror.

Buiten het slechte Imprint gezien is dit mijn eerste Masters of Horror film en het is meteen een goede aftrap. Ik kan dus ook niet zeggen of dat Incident on and Off a Mountain Road (wat een klote titel) het label Masters of Horror waardig is, maar alles wijst erop.

Het verhaal is niet veel anders dan dat van een TCM of Wrong Turn maar toch is de uitwerking zodanig goed dat het er niet toe doet. Je zit meteen in de film, die verder best wat vaart heeft. De killer vond ik zo gek nog niet, een goede keuze om hem qua uiterlijk nog enigszins menselijk er uit te laten zien. Verder zijn er een paar bloederige scenes waarbij de make-up een voldoende scoort. Ook de aankleding van de setting (bos, huis, lijken) is tof gedaan wat de sfeer flink ten goede komt.

Bree Turner is wat mij betreft een meerwaarde als sexy slachtoffer. Toen ze in het bos werd achtervolgd had ik even mijn twijfels. Wie is er nu het slachtoffer? Het leek wel alsof ze teveel naar Ray Mears had gekeken. Ik moest er een beetje om lachen, maar dat is gezond nietwaar? Gelukkig werd er wel de moeite gedaan om het een en ander uit te leggen waarom ze zo stoer is door middel van flashbacks die in aangenaam contrast staan met haar huidige situatie. Nadat ze de killer had verslagen was het mooi geweest wat mij betreft, maar toch gaat de film op het eind nog even over de kop. Voelde ook niet helemaal juist dat ze net zo gestoord was geworden. Ik ben in elk geval benieuwd geworden naar aflevering 2: Dreams in the Witch House.

Zoals al eerder gezegd is deze film inderdaad een herkenbaar kat-en-muisspel. Een beetje horrorliefhebber kan al een hele waslijst maken aan de hand van films waarin misvormde geïnteelde een grote rol spelen. Toch weet deze film zich te onderscheiden, want het is vlot, heeft onderhuidse spanning en zelfs het acteerwerk is de moeite waard.

De vrouw in kwestie maakt een mooie transformatie door. Dat ze de nodige survival skills beheerst is duidelijk. Het is wel eens verfrissend om niet het standaard domme grietje te zien, die de ene stommiteit na de andere begaat. Ook de flashbacks zijn weer prima en soms vrij heftig. Creepy sfeertje door het maanlicht en de geluiden die je hoort.

Verrassend.

Mooi en sfeervol MOH filmpje met een vieze creep, een lekkere chick, een prettige setting in een donker en regenachtig bos en een geinig kat en muis spelletje. Richting het einde wordt het wel wat minder, de climax komt wat te vroeg en het kibbelt daarna iets teveel verder.

Voor de rest een prima niveau wat deze hele reeks tot nu toe eigenlijk wel zo'n beetje heeft voor mij.

3*

p.s. de titel is wel behoorlijk lame. Moonface was zelfs nog beter geweest.

Veelbelovende start van de Masters of Horror reeks!

Een herkenbaar kat en muisspel zoals er al veel zijn gemaakt, deze film weet zich onder andere te onderscheiden door het prima acteerwerk, de flashbacks en de prachtige setting.

De 'creep' zelf is niet echt 'eng', hier had naar mijn idee meer mee gedaan kunnen worden.

Wat ik ook jammer vond was dat het niet écht spannend was, de spannend bedoelde stukken waren toch enigszins voorspelbaar helaas, hier had meer in gezeten.

Mijn eerste aflevering van de serie!

Leuke film met een spannende sfeer. Het maanverlicht bos, de gore boshut, de verlaten straat,... Het gaf allemaal wel een leuke setting. Qua verhaal zeker niet orgineel maar toch leuk uitgewerkt.

ben nu benieuwd geworden naar de rest van de serie

3.5*

Grappig dat zo'n standaard werkje weer veel meer lof ontvangt dan iets van Miike in deze reeks.. Ik haal het hier iig niet meer uit.

Zwaar vervelend uitgevoerd, Coscarelli creëert een nep-sfeer met z'n oneindige bliksem. Een drukke manier van editen en een meneer met parkinson achter de camera, soms werkt het...hier wordt het een zooitje.

Eenmaal bij het boshutje aangekomen, de flashbacks en boobytraps achter zich gelaten, wordt het al wat beter. Halve TCM sfeer, lekker grauw en maf (die oude vent) met wat aardige gore, meestal suggestief maar het werkt wel. Neemt niet weg dat de eerste helft gewoon zwaar irritant is.

Duidelijk meer een 80's (en 90's) regisseur, nu is dit wel erg geforceerd...en dat is onherroepelijk een mislukking. 2.5*

Leuk filmpje met een fijn kat-en-muisspel tussen de killer en het meisje.

De film heeft een aardig sfeertje met het maanlicht en de bliksem, en vooral in het bos ziet het er goed uit. Verder kom je d.m.v van de flashbacks steeds meer te weten, wat hier wel fijn is. Moonface zelf is vooral erg lelijk, echt dreigend of beangstigend vond ik hem niet.

Het einde vond ik ook niet slecht. Die oude vent in de boshut is wel sterk trouwens. Bijna enger dan Moonface zelf. Al met al een leuk filmpje met een aardig sfeertje en een aardig uitgewerkt verhaaltje.

3,0*

Toch een aangename verrassing. Niet alleen vond ik Bree Turner een zeer sterke heldin, de nachtelijke scenes zagen er mooi uit en de vaart zat er ook goed in. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen even gecharmeerd was van de flashbacks, maar het gaf haar personage toch een stuk meer diepgang. Helemaal tijdens de eindscene als we zien dat het lijk van haar man in de achterbak ligt kreeg ik het idee dat men wat moeite in haar personage gestoken had, dat is voor de verandering ook wel eens fijn.

Moonface zelf zag er niet boeiend uit en zijn daden waren ook niet heel schokkend voor de geoefende horrorkijker, maar het was in ieder geval vermakelijk. Door de fijne regie en het acteerwerk zeker een leuke tussendoor film.

Waarom nou die camera geen rust geven bij zo'n achtervolging in een donker bos in plaats van horten, stoten en knippen? Creëert veel meer spanning.. Maar oké verder is dit een prima en simpel filmpje, goed tempo, lekker donker, beetje smerig, die ouwe kerel is een leuke toevoeging en het is natuurlijk origineel met zo'n hillbilly op jacht. Alleen die flashbacks hadden minder gemogen om het sfeertje in en rond dat maffe huis vast te houden.

3,00* is een leuk gemiddelde, ik hou 'm zo.

Dit is alweer mijn 20e korte Horror film, die ik uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie aan het herzien ben en ik heb er nog een aantal (ik meen 6 stuks) te gaan. Deze korte en eenvoudige Horror film is inderdaad geen toppertje (deed me denken aan Leatherface uit de "The Texas Chain Saw Massacre" films), maar weet wel nog te vermaken.

In dit verhaal draait het om Ellen die op weg is met de auto in de beginnende avond en op een verlaten weg betrokken raakt bij een ongeluk, omdat ze aan de radio aan het draaien is (wijze les overigens ) en dan even niet oplet en daarbij tegen een stilstaande auto op de weg botst. Dat deze auto zomaar verlaten, wel met een bloedspoor, op de weg staat is sowieso al vreemd en Ellen probeert daarom hulp te zoeken. Ze stuit daarbij al snel op de psychopatische "Moonface", die meteen jacht op haar begint te maken. Deze "Moonface" weet wel niet dat Ellen door haar man Bruce (overlevingsdeskundige, die daarin wel te ver doorslaat) getraind is in te overleven (o.a. te zien via diverse flashbacks), dus zal het voor "Moonface" een hele uitdaging zijn om haar te pakken te krijgen. De vraag daarbij is dan ook "wie jaagt nu eigenlijk op wie" ?

Het eenvoudige en misschien ook wel clichématige verhaal wat min of meer gelijk begint (na een paar minuten heeft Ellen het al aan de stok met psychopaat "Moonface"), stelt eigenlijk niet veel voor maar weet wel nog te vermaken. Echt boeiend of spannend wordt het ook niet, maar het verhaal heeft wel een leuke verassing in petto op het einde, welke niet betrekking heeft op "Moonface", maar juist op Bruce (die namelijk dood in de kofferbak van de auto van Ellen ligt). Omdat het verhaal grotendeels in het donker (vanwege de avond en bos met eveneens onweer) afspeelt, wat natuurlijk wel sfeer bevorderend is, is het soms wel wat moeilijk om te volgen. Hier en daar zit er ook wat actie (o.a. via leuke boobytraps die Ellen maakt, wel niet altijd even effectief) en goor (het uitboren van de ogen van slachtoffers d.m.v. een kolomboor door "Moonface" en het daarna kruisigen van de slachtoffers) in het verhaal en het einde vond ik best geslaagd, hoewel ik het wel flauw vond dat Ellen min of meer de rol van "Moonface" (die wordt uitgeschakeld door Ellen) overneemt. De oude man (die gek is geworden) Buddy die Ellen tegenkomt in het huis van "Moonface" voegde eigenlijk weinig toe aan het verhaal en Ellen deed dan ook het enige juiste met deze man, namelijk door hem dood te schieten De oude man verklaard wel waarom "Moonface" de ogen van slachtoffers uitboort, namelijk "De ogen zien al het kwaad".

Van vrijwel de gehele cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar Bree Turner in de rol van Ellen deed het wel verdienstelijk en ze zag er ook best leuk uit (wat dat betreft is het jammer dat ze niet topless is te bewonderen). Voor de rest is de cast ook maar zeer beperkt en bestaat deze uit John DeSantis in de rol van "Moonface" (zag er opzicht wel geinig uit), Ethan Embry in de rol van Bruce (overlevingsdeskundige waar Ellen ook mee getrouwd is, maar die iets te ver gaat met zijn "overleven" passie, waardoor Ellen hem ook wil verlaten) en Angus Scrimm (bekend van zijn rol in de "Phantasm" films) in de rol van de oude gekke man Buddy. Dat de laatste een rol heeft in deze film is overigens ook logisch, omdat de regisseur van deze film, te weten Don Coscarelli, tevens de regisseur was van de "Phantasm" (die moet ik misschien ook eens gaan herzien) films

Al met al niet meer dan een vermakelijk korte (duurt circa 50 minuten) Horror film met een eenvoudig verhaal om eens gezien te hebben, maar wel eentje met een goed einde en misschien ook wel een verrassend einde. Mede dankzij dat einde krijgt deze film van mij een nipte voldoende.

Een niet onappetijtelijke Bree Turner zet een sterke 'the final girl' neer die ten strijde trekt tegen een demonische seriemoordenaar.Twee verhaallijnen (herinneringen aan haar vriendje en het overleven in het huis van de killer) komen passend bij elkaar aan het einde. Deze aflevering van 'Masters of Horror' is niet eens heel bijzonder, maar de de feminiene girlpower van het vrouwelijke hoofdpersonage is een alleraardigste variatie binnen het genre van de slasher-film. Erg bevredigend dat zij vanaf het begin al een waardige partij is tegenover de bovennatuurlijke 'Moonface' met zijn gruwelijke verzameldrift.

MOH aflevering nummer 2.

En damn, dit is toch een uitstekend horrorfilmpje hoor. En dat voor een filmpje van nog geen uur. Met name het einde was een positieve verrassing. Tevens is het acteerwerk prima, de spanning soms om te snijden en de sfeer beklemmend. Het clowneske hoofd van Moonface en het bij tijd en wijle te drukke camerawerk zijn enkel een smetje op een verder prima aflevering. Dikke 7.

Hmm, ik voel mijzelf toch wel heel duidelijk horen tot het kamp van de mensen die vinden dat deze film heel weinig toevoegt aan bijvoorbeeld The Texas chainsaw massacre. De kleine pluspuntjes dat de vrouw nu eens geen weerloos wicht is en dat de oude man in de kelder overwachts de show steelt wegen niet op tegen het been there, seen that–gevoel, en de onthulling op het einde (het lijk van haar man in de kofferbak) komt nu ook weer niet als zó'n enorme verrassing (want je kon er wel van uit gaan dat hij haar vertrek niet zomaar over zijn kant zou laten gaan), en bovendien zet het de rest van het verhaal verder ook niet in een radicaal ander perspectief. Wat overblijft is een aardige genre-oefening, maar niet veel meer dan dat wat mij betreft.

Aardig in zijn genre, wel wat overacting maar zeker vermakelijk. Hou sowieso wel van een slasher op zijn tijd en hier is de vrouw redelijk badass alleen is ze soms ontzettend bang en soms maakt ze de meest ingenieuze en dodelijke valstrikken om Moonface op zijn minst eens goed te verwonden. Moonface deed me in het begin denken aan de Creeper uit Jeepers Creepers. Het einde is verrassend maar een wauw-gevoel houd ik er ook weer niet aan over.

Regisseur Don Coscarelli is bekend van de Phantasm- serie, Daarnaast maakte hij ook Bubba Ho-tep een film naar een verhaal van Joe R. Lansdale. Drie jaar later waagt de regisseur zich voor de Masters of Horror-serie weer aan een kort verhaal van Lansdale. Hierin wordt een jonge vrouw, na een ongeluk op een verlaten bergweg, belaagd door een boomlange engerd. Het bekende terrein van menig horror-film. Niet heel bijzonder! De film weet dan ook door een paar aardige toevoegingen overeind te blijven. Zo zijn er flashbacks die we te zien krijgen over hoe de heldin in haar huwelijk met een survival-freak de nodige vaardigheden leerde om terug te vechten. Al was dit ook niet heel evenwichtig . En is er nog een verrassing aan het einde. Origineel is allemaal niet maar onderhoudend nog wel. Leuk was het ook om Angus Scrimm uit de Phantasm-serie te zien.

Het is de schuld van ‘Theunissen’ dat ik achter de ‘Masters of Horror’ serie kwam en deze stond op de planning voor de eerst volgende oktober maand, aangezien ik vaak ver van huis zit en in de avonden op tijd naar bed wil en, aangezien de kortere tijdsduur van elke ‘film’ die hier op te vinden is leuk me dat wel een leuk idee. Ook om de challenge te halen maar ook om weer eens een serie te volgen. Het is uiteindelijk ‘joolstein’ die mee heeft overtuigd en me er aan heeft helpen herinneren om ook deze serie op te pakken, en ook al is hij al bijna klaar, ik ben begonnen en de eerste beviel prima maar ik vond hem nergens bijzonder.

Ik houd ‘Masters of Horror’ zeker de aankomende maand bezig, en hopelijk kan ik beide seizoen (twee) afkijken. Geeft mij toch een bepaalde ontmoeting met de desbetreffende regisseur die ik vaak in het algemeen nog niet ken, net zoals ‘Don Coscarelli’. Nu heb ik alvast een voorproefje gehad en kan ik me ook deels klaar maken voor de aankomende films die ik van deze regisseur wil kijken, blijkt een bekende en goeie reeks te zijn!

Het was allemaal vrij standaard, een vrouw stuit op een ongeluk en ziet vervolgens dat er een vrouw ontvoerd word en daarna word ze zelf ook achtervolgt. Ze maakt een plan om te vluchten en terug te vechten al lukt dat in het begin niet helemaal en word ze toch gevangen. Ze weet te ontsnappen en de moordenaar te vermoorden om vervolgens zelf aan de gang te gaan met haar ex-vriend. Deze leerde we kennen door middel van flashbacks om haar achtergrond verhaal licht te kennen maar ook om de leuke plottwist mee te maken en haar nu in deze staat te zijn.

Het overgaande verhaal zorgde zo nu en dan voor wat verwarring wat ik best irritant vond. Voor het algemeen stelde deze korte horror mij niet teleur echter vond ik hem vrij doorsnee en hier en daar wat cliché. Het is echt het einde wat de film voor mij afmaakte en mij dit cijfer laat geven aangezien het daarvoor leuk was, maar niet speciaal.

3.0*