Murder Most Foul (1964)

In principe de laatste film waarin Rutherford Miss Marple speelde, was het niet dat ze nog even opdook in The Alphabet Murders waarin Tony Randall Poirot speelde. Wederom weer erg genietbaar. Op een gegeven moment komt er wel veel herkenbaarheid om de hoek kijken in deze reeks: Craddock die steeds voor het gemakkelijkste einde kiest, de traag van begrip zijnde mr. Stringer en Marple die in elke film van de ene kamer naar de andere sluipt (wat andere mensen overigens ook continu doen). Maar zoals ik al zei gewoon erg leuk en vermakelijk. Nu enkel nog Murder She Said en ik heb ze allemaal gezien, wat ik wel erg jammer vind

Murder Most Foul krijgt 3.5 sterren

Weer een leuke Rutherford-Marple. De achtergrond van het repertoiretoneelgezelschap, armoedige pensions en goedkope theaters wordt nergens zo gedetailleerd en zo leuk neergezet als ik hoopte, en de acteurs zijn niet allemaal even duidelijk apart geschetst, maar Ron Moody (Mr. H. Driffold Cosgood, Driffy voor zijn collega's) en Francesca Annis (van een onaardse schoonheid vanuit sommige camerahoeken bezien) steken er bovenuit, en Charles Tingwell als Inspector Craddock speelt zijn groeiende irritatie gedurende dit kwartet films toch wel èrg goed. Craddock: "If ever there was an open-and-shut case, this was it. One member of that jury was being deliberately perverse!" Miss Marple: "Many more than one, Inspector, I assure you." Craddock: "Oh?" Miss Marple: "Eleven, to be precise."

        Overigens, hoewel dit volgens de DVD-hoes de vierde en laatste Marple-film van de onvergelijkbare Margaret Rutherford zou zijn, is dit in werkelijkheid de derde, zoals Kuck-x in zijn bericht van 19 augustus 2008 ook al vermeldt.