Journey from the Fall (2006)

Mooi, maar ietwat te.

Film op te delen in twee stukken. De vlucht naar Amerika en het vinden van een plekje aldaar. Het drama van een familie uiteengerukt en misgedaan door de burgeroorlog in Vietnam. Mooi op sommige momenten, maar er zit ook een hoop pijnlijk overdramatische stukken in.

Technische gezien is de film van aardig prima niveau. Ham Tran heeft werkelijk alles zelf gedaan en je voelt dat over alles is nagedacht en zorg aan is besteed. De film kent een aantal interludes die prachtig zijn, de shots van de vluchtboot bijvoorbeeld, erg knap gefilmd. De koperachtige kleur die de film overheerst brengt sfeer, goed vastgelegd in de poster.

De flashbacks naar vroeger zijn origineel. Als een soort home-videos, verweerd door de tijd, maar dan net even anders. Korrelig, met strepen door het beeld en iets versneld afgespeeld. Vooral dit laatste werkt echt goed. Niet gefilmd door de personages zelf, maar gewoon door de regisseur 'gelukkig'.

Zoals ik al zei wordt het drama op sommige momenten erg sterk opgevoerd. Meezwepende score eronder en janken maar, zo lijkt het. Eerder irritant. De verhaalontwikkelingen in het tweede deel zijn jammer. Soms niet te vermijden en goed, maar soms ook niet. De duur is lang, met een dikke anderhalf uur was de boodschap ook wel overgekomen.

Wel erg fijn dat het spreken van Engels zo beperkt mogelijk werd gehouden. Het blijven spreken van Vietnamees in Amerika laat duidelijk zien dat ze nooit los zullen komen van hun geschiedenis en hun thuisland.

Duidelijke schop tegen het communisme. De Amerikanen en de Vietnamezen die met hen vochten zijn overduidelijk de helden. Jammer, ik zie liever een regisseur die dit soort oordelen niet uitspreekt. Eenzijdige vertelling hierdoor als het gaat om de geschiedenis. Kan het niet allemaal met zekerheid zeggen echter, maar zo voelde het sterk aan. Ik zal me eens wat meer verdiepen in Vietnam.

Over het algemeen dus mooi te noemen. Klein aanradertje, maar enkel voor diegene die enige affectie voor Vietnam hebben. Hangt tussen de 3,5 en 4 in.

Deze film viel mij juist in positieve zin op. Natuurlijks is er sprake van drama, maar dat kan echt nog veel en veel erger zoals we van de meeste Amerikaanse films gewend zijn.

Het is inderdaad een schop tegen het communisme, wat van mij ook niet had gehoeven maar heel pro-Amerika valt ook wel weer wat mee wanneer je daar om te overleven colablikjes moet verzamelen en in een textielfabriek werken.

Drama over de burgeroorlog in Vietnam die families ruw uit elkaar trekt. Over de waanzin van de heropvoedingskampen en hoe men in Amerika een nieuw leven probeert op te starten.

Zeer mooi drama, helemaal omdat deze niet uit een van de grote filmproductie landen afkomstig is.

mijn filmblog

Mooie film. Dit is mijn eerste Vietnamese film, maar er gaan er zeker meer volgen. Een goede productie, zeker als je inziet dat Vietnam in principe geen echt 'film'-land is. Erg professioneel gefilmd met goed acteerwerk!

Indrukwekkend verhaal wat vele Vietnamezen hebben moeten doorstaan destijds. Onmenselijke werkkampen, levensgevaarlijke ontsnappingen, mensonterende zeereizen. Eenmaal aangekomen in het 'beloofde land' is het ook niet allemaal rozengeur en maneschijn. De film geeft een uitstekend beeld van deze ellende, hoewel ik vond het drama zo hier en daar er wat erg dik bovenop werd opgelegd. Kijken, vooral als je wat affiniteit hebt met Vietnam

Hartverscheurend drama met twee gezichten over een gezin, dat na het einde van de Vietnamese burgeroorlog uit elkaar gerukt wordt. De vader belandt in een heropvoedingskamp, de rest van het gezin probeert naar Amerika te vluchten. Regisseur Ham Tran benadrukt vooral ontberingen, waaronder de gezinsleden te lijden hebben en die voor de nodige naweeën zorgen in het tweede, ietwat rustiger deel van de film.

Indrukwekkend drama, had iets korter gekund.