När Mörkret Faller (2006)

Oerdegelijke thriller van Scandinavische bodem alweer. De film bevat drie verhalen die afwisselend door elkaar gemonteerd worden en op het einde samenkomen. Doorgaans vind ik dat in zulke films de gimmick vaak primeert op het inhoudelijke, maar hier is dat gelukkig anders. De verschillende plotlijnen en personages worden subtiel en daarom geloofwaardig neergezet. Lange tijd heb ik me zitten afvragen hoe de makers de verhaaltjes met elkaar zouden verweven, maar in dat laatste shot valt alles netjes samen. Ik moet toegeven dat ik dat helemaal niet had zien aankomen en was dus knap verrast door deze krachttoer.

Zeer sterk drama, de drie verhaallijnen zijn intelligent en meeslepend uitgewerkt en de film is bij vlagen erg spannend. Op visueel vlak valt er niet heel veel te beleven, maar alles is vakkundig genoeg in beeld gebracht. Het script is in ieder geval sterk genoeg om de aandacht er de volle lengte bij te houden. Niet echt een mozaïekfilm zoals we die de laatste jaren vaker zien; hier zijn het vooral de thema's van de afzonderlijke verhaallijnen die alles met elkaar verbinden.

Het verhaal van de twee zussen sloeg in als een bom vooral de scene op de autoweg was om misselijk van te worden...

Echt een schitterende uitstekende Zweedse drieluik. Zeker een topfilm. Ijzersterk, keihard, oneerlijk en daarna ineens weer goudeerlijk. Het mooie aan deze film is dat de lafhaards met hun daden weg lijken te komen maar uiteindelijk oogst wel degene wat hun gezaaid hebben. En dan niet op de macho-manier maar heel assertief en toch keihard. De drie verhalen komen dan ook eigenlijk wel een beetje op hetzelfte neer en worden dan niet op volgorde verteld maar switchen van de ene naar de andere. Dat verhaal over die Koerden vond ik wel het beste en ook een van de ergste. Dit is toch gewoon weer een van de dieptepunten en de normen en waarden binnen zo'n gelovig gezien kunnen alle grenzen overschreiden. Het is ook maar net hoe obsessief je je bezig houd met de koran. Normaal zou je denken dat een meid in de problemen komt als ze voor het huwelijk seks heeft. Nee, dit keer is het gewoon een waanbeeld van der vader. Alleen omdat haar telefoontje afgaat denkt paps al gelijk dat haar dochter "een hoer" is. Zulke mensen kan ik echt zo verachten, want het gaat nog veel verder. De hele familie word ervan op de hoogde gesteld en de dochter word met de dood bedreigt door der eigen familie. Ook der zus uiteindelijk omdat die voor der opkomt, waardoor ze op de vlucht moeten slaan. Je bent als kijker dan gewoon stom verbaast. Dit is toch gewoon onmenselijk eigenlijk. De snelwegscene slaat echt alles. Monsters zijn het! En dan ook vooral die lokkertjes van die moeder die dan heel onschuldig lijken en vriendelijk om zo toch nog de moordplan te voltooien. Maar achter de wolken schijnt de zon waneer Layla hulp krijgt van een politie inspectrice, waarbij we steeds dichter bij verdere feiten van de familie komen.

En dan nog zo'n laf verhaal: Namelijk over Carina. Een nogal sub assertieve journalist die de klappen krijgt van der echtgenoot en continu weer der echtgenoot een nieuwe kans geeft en er verder over zwijgt. Waneer het uitkomt word niet de echtgenoot maar zij derop afgerekend. Dan word ze beschuldigt van smaad en komt er een schandaal voort. Ook gewoon walgelijk natuurlijk maar ook juist mooi om te zien hoe een film het oneerlijkste van het oneerlijkste schetst maar dat ondertussen het slachtoffer wel wraak neemt op een nette manier. Hier word der echtgenoot dus door haar publiekelijk op tv gezet met wat ze haar allemaal heeft aangedaan. Echt prachtig.

Die nachtclub-gedeelte vond ik ook erg knap. Hier gaat het echt meer de misdaadgedeelte op. Prachtige rollen ook van die portieren waarbij het draait om Peter die al door een akefietje met een paar bezoekers flink in de problemen komt. De discotheek word beschoten en de gangsters zitten hem nog steeds op de hielen en gaan een spelletje met hem spelen. Waardoor ook Peter in een vicieuze circel terecht komt. Waar het in deze film ook vaak om draait. Mondje dicht of anders word het je dood. Ook Leo vond ik erg goed en stal eigenlijk wel een beetje de rol. Vanwege zijn charme omdat hij ondanks hij er groot en sterk uitziet, totaal nergens stoer overkomt. Het einde dat hij op de vuist gaat met een van de gangsters is ook slechts iets wat hij toelaat en niet zelf uitlokt. Erg mooie scene was dat overgens. De happy end was niet zo misplaatst vond ik, zoals vele hier denken.

Maar verder is dit gewoon een prachtige Zweedse film die wat voorbeelden uit het hedendaagse leven voorschoteld. En ja, het leven is niet eerlijk.

5,0*

Uitermate boeiende film met drie verschillende verhaallijnen, die met elkaar gemeen hebben dat de slachtoffers van zinloos geweld uiteindelijk de moed vinden om tegen de stroom in tot het einde toe terug te vechten.

Het meest aansprekende vond ik het verhaal over de familie-eer, die in tegenstelling van wat hier elders beweerd wordt nu eens niet ontleend wordt aan de Koran, maar aan een verwerpelijke volkswijsheid: “Als je het leven schenkt aan een hoer, dan ben je zelf ook een hoer”.

Ook het verhaal over huiselijk geweld hakt er nogal in. Ondanks het feit dat de dader een gevierd collega is en het slachtoffer daarom bij het naar buiten brengen van haar verhaal alleen maar stuit op veel weerstand en ongeloof, zet de vrouw vastberaden door, enkel gesteund door haar naaste omgeving.

Het derde verhaal over de nasleep van een incident met portiers van een nachtclubrestaurant sprak mij het minste aan. Dat lijkt toch min of meer op een standaard misdaadverhaal.

Drie varianten op één helaas actueel thema –op indringende wijze vormgegeven– maken dit tot een intense kijkervaring.

Promotiefilmpje voor de Europeese Unie met als thema's: eerwraak, huiselijk geweld en criminaliteit.

Het gedeelte over eerwraak is het sterkst...al vinden we het wat ongeloofwaardig dat deze familie feilloos Zweeds spreekt en wordt er expliciet op gehint dat deze familie christelijk is en zeker niet moslim....vreemd soort politieke correctheid.

Verhaaltje over de ondernemer die ongewild in aanraking komt met zware criminelen zou wat geweest kunnen zijn, maar de toebedeelde tijd is te weinig om er echt een goede thriller van te maken.

Verhaaltje over huiselijk geweld is gewoon saai en een beetje ongeloofwaardig zeker de transformatie van de mannelijke partner (lieve intelligente man....jaloerse blik....en nou word ik de Hulk!!!!....).

In technisch opzicht degelijk, maar nergens bijzonder .... en dan nog eens al die sluikreclame voor Europa.

Veelgeroemd deze film, maar wat mij betreft een duffe tegenvaller.

Prachtige film waarin drie verschillende verhalen over eerwraak, huiselijk geweld en bedreiging. Als één geheel moeilijk te beoordelen, omdat de verhalen verder weinig met elkaar te maken hebben en bovenal omdat het gedeelte met de eerwraak veruit het krachtigst is. Wel allemaal goed opgebouwd en de film heeft ook zeker wel een aantal indringende momenten. Met gemak 4.0 sterren.

Een van de beste films die ik gezien heb de laatste jaren. Ja de wereld waarin we leven is helaas te vaak volkomen geschift en ik denk dat deze film daar een heel mooi licht op weet te schijnen. Een film over verraad en vertrouwen, het beklemmende van traditie, geloof en het verlangen naar vrijheid. De keerzijde van de medaille. Hele mooie en bijzondere film.

Best een goede film met boeiende verhalen. Ik vond het zweeds geen probleem om naar

te luisteren.

Indrukwekkend!

Natuurlijk niet de eerste mozaïekfilm, maar de dramatische aard van de verhalen in combinatie met de sterke acteerprestaties maken dit tot een pareltje.

Persoonlijk vond ik het verhaal van de twee zussen het sterkste, en zeker ook het meest tragische. Maar ook de twee andere verhaallijnen zijn prachtig.

Het is geen opgewekte film, er wordt een portie drama en tragiek over de kijker gestort, maar uiteindelijk is er voor allen wel hoop op een nieuw leven. Dat blijkt uit het geniale einde, wanneer de drie verhalen samenkomen. Fantastisch ook hoe de bestemmingen van het meisje en de man ook wazig zijn gemaakt.

Geweldige film.

Altijd lastig een drieluikvertelling.Vooral ook als de verhalen los van elkaar staan, afgezien van het onderwerp. Het verhaal over de "eer"moord van de eigen dochter was indrukwekkend, dat zou op zich genoeg zijn voor een film. Na de heftige gedwongen zelfmoord, interesseerde die andere verhalen me voor geen meter meer.

Die met de journaliste was opzichzelf nog wel aardig, maar ook nog dat verhaal met de portier er nog bij....., omdat men persé tot een drieluik moest komen. Het is gewoon teveel, voor één speelfilm. Daarbij (en daardoor) komt dat alle 3 de verhalen niet goed zijn uitgewerkt, en ze van rouw realisme een beetje krampachtig switchen naar een toch "goed" einde. Vooral de stap van je zus de dood in drijven, naar je eigen familie in handen geven bij de politie, lijkt mij nogal groot. Misschien leuk voor de kijker, maar het slaat natuurlijk nergens op, die actie met de handremmen, alsof de politie ze anders niet te pakken had kunnen krijgen

Ik dacht persoonlijk dat het om (Christelijk-orthodoxe) Albanezen ging, al wordt het in de film volgens mij nergens expliciet vermeld.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Drie verschillende verhalen...

Eentje deel heeft wel spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel toevallig bekende acteur Reuben Sallmander (komt uit

Irene Huss die zelfde ook restaurant werkt)...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prima HD kwaliteit...

Film met een goed hart en bij vlagen aangrijpend. Maar al met al net wat te melodramatisch, voorspelbaar en soaperig om een topfilm te zijn. Bepaalde verwikkelingen, gebeurtenissen en personages komen gezocht, onnatuurlijk en te zwart-wit over. Om wat voorbeelden te noemen: de bedreigers van Aram kunnen in de ogenschijnlijk kleine stad ongestoord hun gang gaan, zonder enige politiedreiging; terwijl na de komst van Layla op het politiebureau binnen notime er een nieuw onderzoek in Duitsland plaatsvindt en er een graf geruimd wordt. Ik zeg niet dat dit niet zou kunnen, het gaat meer om hoe het geheel op me overkomt.

Bij vlagen snoeihard drama dat een inkijk in de levens van een drietal schijnbaar verloren personen. Zonder hun eigen toedoen zijn ze in drie benarde, uitzichtloze situaties gekomen. Het heftige gaat in het middenstuk van de film over in een wat rustiger, positief gedeelte, waar de afwisseling tussen hoop en hevige pijn telkens weer dicht bij elkaar blijken te liggen. De verhaallijnen zijn niet alledaags, wat zorgt voor een bepaalde afstand tussen mij als kijker en de personages die het tig malen erger hebben getroffen. Overheersende thema's als vrijheid (van meningsuiting), status en veiligheid (de overduidelijke aanwezige is telkens de staat als in de politiemacht) zijn overduidelijk aanwezig en gedegen gebracht. Bovenal is er ook sterk geacteerd door de tig verschillende personages, van jong tot oud. De film, inclusief kort, symbolisch einde, sluit aan op wat ik vandaag las: 'Het leven is verandering, als de seizoenen. Altijd komt er weer een nieuwe lente' - Paulo Coelho. 4*

Van dik hout zaagt men planken-film, wat eigenlijk al na een scene of twee van When darkness falls duidelijk is. Zware thema's en ook nogal dramatisch gepresenteerd, maar zonder dat er een fijnzinnige psychologische fundering is gelegd en ook narratief is het lang niet altijd geloofwaardig. Vond het acteerwerk zeker niet denderend, veel scenes komen echt gescript over. De drie verhaallijnen houden het wel goed kijkbaar en de paar keer dat er een percussie-score te horen is werkten goed.

Knappe mozaïekfilm waarbij vooral het verhaal van het jonge meisje in het oog springt. Onthutsend portret van een schijnbaar normaal gezin waarbij de eer en reputatie van de familie belangrijker is dan het eigen geluk. Vrouwen worden gedomineerd in deze erg patriarchale en masculiene visie.

Knappe montage waarbij de drie verhalen mooi afgewisseld worden. Nergens wordt het vervelend wanneer men wisselt van verhaal. Het tempo zorgt ervoor dat de overgangen en de sfeer van het plot onderhoudend blijft.

Het verhaal van de portier vond ik het minst boeiende, maar het relaas over familiaal geweld was ook best pittig. Toch opmerkelijk dat ook hier de vrouw maatschappelijk gezien het onderspit delfde. Verbazingwekkend zelfs, ook van andere vrouwen behoudens dan de schoonmoeder (!) en zus.

Zwevend tussen een degelijke 3,5* en 4,0*, maar ik geef hem het voordeel van de twijfel.