Kutabare Gurentai (1960)

Binnenkort op DVD in England..

De eerste kleurenfilm van Suzuki, waaruit blijkt dat hij nog niet zijn vaste stijl gevonden had. Een film die eerder doet denken aan de typische Amerikaanse beach-films en de Cliff Richard films, dan aan de genre films die Suzuki later maakte. De titel doet vermoeden dat het hier om een aktierijk verhaal gaat, maar met uitzondering van de climax zit er geen vechtscenes in, en de jongeren zijn ook al geen delinquents.

Op zich een erg vermakelijke film, die erg luchtig is (soms net iets te luchtig)..

3

Fleurig, kleurig en interessant om een Japanse kleurenfilm uit 1960 te zien. Net als zijn tijdgenoten van de New Wave Imamura en Oshima is de vertelling amoreel en hoekig, maar niet zo goed als we van Suzuki later hebben gezien. Maar een fijne regisseur blijft het, hoe dan ook. Het plot heeft wel wat weg van Ozu's Tokyo Boshoku vond ik, vanwege het verweesde kind en de amorele moeder

Vooral erg geinig om te zien waar de man die een aantal jaar later de woede van zijn studio op zijn hals haalde mee bezig was toen hij de ene na de andere commerciele film maakte (Dit was zijn achttiende film in vier jaar tijd). Een komisch melodrama (en zeker geen gangster- of actiefilm) gericht op een jong publiek met een held die toen een Japans meisjesidool was. Ook erg leuk door veel elementen uit de Japanse cultuur en tegelijk Westerse invloeden. Het verhaal stelt niet bijster veel voor, maar Koji Wada heeft een gek soort charme en Suzuki brengt het allemaal erg enthousiast en laat bij vlagen wat eigenzinnigheid doorschemeren. Al met al toch behoorlijk vermakelijk.

3.0*