Strawberry Shortcakes (2006)

Mooie poster. Zeker ook als je de film gezien hebt.

Qua thema verwant aan Tokyo.Sora. De alledaagse eenzaamheid en moeilijkheden van een groep jonge Japanse vrouwen in de grote stad. Stillistisch wel duidelijk conventioneler en toegankelijker. En de film is ook ietwat luchtiger van toon. Maar de kleine grapjes zijn nooit wrang, eerder teder.

Een mooie film is het zeker. Gevoelig en warm, veel mooie intieme scenes en een mooi, zeer hoopvol einde. Een film waarvan ik bovendien niet goed begrijp waarom er zich nog geen distibuteur gemeld heeft.

De regisseur was aanwezig. Een sympathieke Japanse man van middelbare leeftijd. Zijn produktiviteit is klein (hij was voor het eerst sinds 1992 in Rotterdam en maakte vier films in 26 jaar, waaronder March Comes In Like a Lion, wat een erg goede film moet zijn), maar hij schijnt te hebben aangekondigd voortaan elk jaar een film te willen maken. Het is te hopen.

Overigens de verfilming van een manga, maar het heeft totaal niks te maken met het clichebeeld dat veel mensen (waaronder ik soms) daarvan hebben. Het balletje voor deze film is gaan rollen toen de maakster van de manga (die ook in de film speelt) gevraagd werd wie haar werk zou moeten verfilmen en ze de naam van deze regisseur noemde. De regisseur kocht vervolgens de manga en had meteen interesse.

Aanrader, 4.0*

Door de veelgemaakte link met Tokyo.Sora had ik hier toch veel meer van verwacht.

De gelijkenissen zijn uiteraard erg duidelijk. 4 personages die gevolgd worden in Tokyo. Toch kon het me allemaal wat minder boeien, vooral om de reden die SB al aangeeft.

Deze film is veel toegankelijker. Niet dat dat persé vervelend hoeft te zijn, maar de keuzes die hiervoor gemaakt werden bevielen niet altijd even goed. Zo is de film véél meer verhalend en een tikkeltje theatraal zelfs (die eerste scene al). Dat breekt toch met het echte wat een .sora in zich heeft.

De problemen zijn ook iets concreter en minder herkenbaar wat mij betreft. Daarnaast ook nog wat scenes (in het noodlerestaurant) die té sterk lijken op stukken uit .sora. Zo bleeft de vergelijking constant doorspoken en kwam deze film er telkens als verliezer uit.

Strawberry Shortcakes is zeker geen slechte film, maar raken doet het te sporadisch, zeker voor een film die toch meteen 2 uur duurt. Verder gewoon jammer dat een film rond 4 personages minder gefocused lijkt dan eentje rond 6 personages.

Uiteindelijk is Ishikawa stilistisch ook véél en véél sterker dan Yazaki, die niet meteen een lelijke film aflevert, maar toch iets te onzichtbaar blijft achter de camera.

Had er zeker veel meer van verwacht. Slecht is het niet, maar in z'n stijl verre van het beste wat er te halen valt.

3.5*

Ontbranden doet het misschien nergens, zoals Mochizuki Rokuro voor mij al schreef, maar het is verder geen straf om naar Strawberry Shortcakes te kijken. Het is een lieve, kleine film die niet al te veel moeite doet om de kijker aan zich te binden en juist daardoor werkt. Dat "lieve" zit hem meer in de toon (en het einde) dan in de gebeurtenissen, want in feite is het een film over vrij volwassen thema's, waarbij teleurstelling de overhand heeft. Het is knap dat daaromheen zo'n aangename film gemaakt kan worden zonder dat het gevoel overheerst dat de thema's tekort gedaan worden. Ook de soms wat maffe trekjes (een personage dat in een doodskist slaapt bijvoorbeeld) passen naadloos in het geheel. Yazaki doet stilistisch weinig vreemde dingen en valt daardoor een beetje tussen minimalisme en een wat gekkere, Japanse stijl in. Fijne cast ook overigens, met Kiriko Nananan, die kennelijk ook de manga schreef, als uitschieter.

Had iemand anders hier trouwens ook last van het geluid. Die was echt ontzettend zacht op de dvd. Ik heb voor het eerst de maximale volume van mijn tv nodig gehad (dat wil zeggen volume 100, waar ik gewoonlijk nog niet tot de 25 kom). En als er dan weer een trein voorbij komt of een wekker afgaat is het geluid ineens weer gewoon. Raad wat het gevolg hiervan is.

Slechte geluid terzijde is dit zeer genietbaar. Misschien iets te vrijblijvend om een diepe indruk achter te laten, maar niettemin een zeer sympathiek filmpje.
3,5*