The Kid Stays in the Picture (2002)

het is eigenlijk niks meer dan een voorgelezen autobiografie voorzien van veel knap gemonteerde foto's en archiefbeelden. toch wel heel erg leuk omdat het :

- heel mooi is gedaan

- je een heel cool beeld krijgt van filmproducties in de jaren 60-80, en van de rol van producers, in dit geval een behoorlijk ambitieus ventje.

- je krijgt wel weer zin om een boel ouwe films weer eens te gaan kijken. (chinatown, the getaway, the godfather)

na anderhalf uur krijg je wel een beetje het discovery-channel gevoel...schuivende foto's weten ook weer niet zo HEEL lang te boeien!

Vond het maar een mager filmpje... inderdaad ook doordat die schuivende foto's wel een beetje gaan vervelen; je gaat je afvragen of je nou een film of een luxe diashow aan het kijken bent. De manier van vertellen is in het begin wel leuk, maar werd naar het einde toe irritant. Uiteindelijk is het niet veel meer dan een aardige documentaire, wel met een interessant verhaal.

Voor 0.75 eurocent deze DVD gekocht bij de Wibra! Ben blij dat ik deze geweldige documentaire heb gezien. Geweldige achtergrondinformatie op films als The Godfather, Love Story, Rosemary's Baby. Wat een kapsones lijder die Francis Ford Coppola. Hoogheidswaanzin....Motto: het is niet enkel klatergoud wat er blinkt in de wereld van de film. List, bedrog & manipulatie zijn de steekwoorden in deze nep-fake-wereld.

Today hot, tomorrow not. Boeiend.

****-sterren

Prachtig Hollywoodsprookje! Mooi gefilmd, en met een voice-over van the man himself die erg prettig is om naar te luisteren. Een mooi kijkje in het Hollywood van de jaren '50 t/m '80. Zalig. 3,5*

Zeer onderhoudende, knap gemaakte documentaire die kunstig de doorgaans gebruikte techniek van 'pratende hoofden' weet te vermijden. Hoofdpersoon Evans duikt alleen op in archiefmateriaal en levert verder prachtig commentaar over een aaneenschakeling van filmclips en foto's. Niet iedereen zal deze egotripperij leuk vinden, maar het leven van Evans is zo interessant en veelzijdig dat ik dit moeiteloos op de koop toenam. Een hilarische Dustin Hoffman, die een parodie doet op Evans, duikt op onder de eindcredits.

ik heb nu een goed beeld van een producer waarvan ik tot mijn schande niet erg veel van wist.

heerlijke docu, juist innovatief gemaakt met die cut-outs. Toch, wie dit leuk vind kan ik het audioboek van harte aanraden, of gewoon het normale boek. Daarin wordt (uiteraard) veel dieper op de mensen en de films ingegaan dan in deze docu.

Robert Evans is een klootzak, hij ontkent het zelf niet. Een gigantische b-acteur die een grote mond heeft/people skills heeft en met heel veel geluk een aantal keer(Rosemary's Baby, Love Story, The Godfather en Chinatown) goud scoort. Een gladde zakenman die niet weet wat hij wilt of doet en alles aan toeval overlaat. Vooral de prachtige promo real waar hij love story met zijn (ex)-vrouw erin bespreekt is prachtig, om hierdoor nog net zijn functie bij paramount te redden.

Film technisch is de film een prachtig relaas van archief beelden en cut-out beelden met de doorrookte stem van Evans erover. Er word lang veel gestaan bij bijvoorbeeld love story wat een van de grootste jaren 70 films was die altijd vergeten worden. Erg ironisch dat Ali MacGraw later Evans zou verlaten voor Steve Mcqueen die ze leerde kennen tijdens de getaway', waar hij voor zijn doen vooral sympathiek erkent dat het zijn fout was .

Prachtig is ook het gezeur over Coppola die toen dik tegen de grond aanzat(Finian's rainbow is ook een van de meest legendarische grappige flops die ik ooit heb gezien) en hoe vaak hij Evans in een hoek zette en hoe de twee kemphanen het uit vechten. Ook het stuk over chinatown(bij verre de persoonlijke favoriet van alle films behandeld in de film) waar hij zelf kritisch terug kijkt op hoe de film toch is afgekomen is prachtig.

En voor de rest is het vooral een prachtige opsomming van grote verhalen en oneliners als 'Where's the great film? In the kitchen with your spaghetti?' Ook de nogal harde neergang van Evans die begint in de jaren 80 word ook prachtig in beeld gebracht door de man zelf.

Als je tegen wat arrogantie kan is The Kid Stays in the Picture een geweldige weergaven van hoe de film/sterren cultuur was in de jaren 60-70 en hoe een van de meeste markante/succesvolle film producers ooit te werk ging.

4*

Aardig, maar het boek is veel beter. Leek wel of de leukste anekdotes achterwege zijn gelaten. Mist verder ook de scope van de autobiografie, die alles veel beter weet te verbinden.

3*

Het boek zal vast beter zijn (dat voel je in de film ook wel aan eigenlijk) maar de film is ook niet mis. Voelt alsof een oude maat die alles heeft meegemaakt het verhaal van zijn leven verteld. Bob Evans veranderde eigenhandig Paramount van een worstelende studio op zijn retour midden in de het auteurstijdperk in de meest spraakmakende studio van de jaren '70. Zijn eerste hits als producent waren Rosemary's Baby en Love Story. Maar hij was ook de man die zorgde dat risicovolle films als Harold and Maude en Chinatown en grote klassiekers als The Godfather van de grond kwamen. Werd in de jaren '80 irrelevant en raakte aan de grond door cocaine en maakte in de jaren '90 een soort comeback maar haalde nooit meer het niveau van wat hij de jaren '70 voor elkaar kreeg. Evans is een heel smakelijke verteller. Een man met een flinke persoonlijkheid en stevig ego, maar hij weet dat van zichzelf en dat maakt hem ook wel sympathiek. De woorden van Evans worden begeleid door een interessant gemonteerde fotocollage met wat historische beelden. Evans is twee jaar terug uiteindelijk overleden. En nog 89 geworden wat een godswonder mag heten met zijn tamelijk wilde leven en de bergen coke die hij in de jaren 80 opsnoof. Nadat deze film gemaakt is zou hij nog als producer dienen voor één film en in het verlengde van zijn andere latere werk was dat geen heel spraakmakende klassiekermeer maar de wisselend ontvangen komedie How To Lose A Guy In Ten Days.

Lekker dik aangezette anecdotes waar de waarheid af en toe van af zal wijken. Maar zoals de film bij aanvang al zegt: Er zijn altijd drie kanten aan het verhaal. Dat van jou, dat van mij, en de waarheid. En niemand liegt.

Zijn sonore Private Detective voice over maakt het uiterst fijn om naar te luisteren. Arrogant? Ja. Maar van mij mag hij met titels als The Godfather, Chinatown, Rosemary's Baby, Marathon Man (sorry... zei u Marathon Man?) True Grit, Romeo&Julia, The Conversation, The Godfather II... The list goes on.

Hij spaart zichzelf ook niet, met zijn geklapte huwelijk en zijn drugsprobleem. Van mij krijgt hij 4*