Gau Ngao Gau (2006)

Erg hard, erg rauw en erg gaaf.Een must see voor iedereen die van spetterende actie houdt en wel tegen wat geweld kan (vet verhaal ook nog, kan je na gaan).

Een prachtige film, veel meer dan ik zelf had verwacht. De recensies waren al goed en wat betreft mijn mening denk ik er niet anders over. Dog bite dog is sfeervolle film, waarbij elke scène een artistiek plaatje vormt. Hoe ze de sfeer naar het publiek overbrengen is bijzonder goed gedaan. De meest smerige, sadistische en wrede scènes worden gewoon omgetoverd in een oogstrelend klein meesterwerkje. En dan heb ik nog niet eens over de grandioze achtergrond muziek en speciale effecten.

Alles wordt sterk aangrijpend vormgegeven, dat je de tijd binnen de kortste keren gewoon vergeet. Alleen een kleine kritiek van mij is wel, dat het helaas soms een klein beetje overdreven is, maar echt grotendeels blijft het toch wel super-de-luxe goede film.

****

Vooraf deed deze film me wat denken aan Infernal Affairs. Daarom had ik hier eigenlijk ook niet zoveel zin in. Maar op basis van de poster en enkele recensies toch maar een keer geprobeerd. Hoorde dat dit best ruw moest zijn, dus op zich kon het wel boeiend zijn.

Dog Bite Dog is een perfect voorbeeld van hoe een soundtrack (en klankband) de sfeer kunnen versterken. Visueel ziet alles er piekfijn uit, dat zeker. Lekker duister geheel. Heerlijk vervaald kleurgebruik, bij momenten erg sterke belichting, goeie dosering aan visuele effecten en enkel erg knap geëdite scenes. Vele scenes zijn inderdaad plaatjes, de rest sluit erg nauw aan bij het grauwe geheel.

Toch is het vooral het gedistorte soundtrackgeklooi dat voor de meeste sfeer zorgt. Die onderhuidse schrale distortion is subliem als het gaat om uitbarstingen van opgekropte woede en frustratie. Die zwaar verneukte hondgeluiden tijdens de gevechten, scherp en hard. Heerlijk! Ik klaagde laatst nog over het te weinig gebruik van electronische muziek bij films, Dog Bite Dog maakt dat deels goed.

Verder is het verhaal ook best boeiend, en onderhoudt zeker de hele film. Weinig plaats voor enige lichtpuntjes in het depri wereldje van Dog Bite Dog, eigenlijk maar één "positieve" scene gezien, de rest is genesteld in een kille wereld van overleven en zoveel mogelijk slachtoffers maken om zelf hoger te komen.

Knap dat deze film sympathie weet op te brengen voor beide personages, terwijl ze toch vaak van hun slechtste kant te zien zijn.

En als laatste nog een woordje over de stadslandschappen, die voor de mensen die Ghost In The Shell een beetje kennen vertrouwd zullen voorkomen. Niet voor niets was Hong Kong het grote voorbeeld van de stad waar GitS zich afspeelt, Dog Bite Dog bezoekt vaak plaatsjes die een erg soortgelijke sfeer uitstralen.

Erg knappe film, die enkel op het einde een beetje vreemd aanvoelt. Waarschijnlijk zal een tweede kijkbeurt iets beter uitwijzen wat ik van het einde vind, maar verder niks op deze film aan te merken. Hard, ruw, kil, maar uiteindelijk menselijk. Prachtig audiovisueel vormgegeven.

Krijgt 4.5*, verdiend.

Je hebt me erg benieuwd gemaakt Niels, ook maar eens zien te vinden dan

Grauw, nasty, ruw. Dat zijn zo ongeveer de woorden die in me opkomen tijdens en na het zien van Dog bite Dog.

Hong Kong wordt hier van zijn vieste kant belicht, enkel grauwe donker gele of vaal blauwe beelden. Het lijkt haast niet licht te worden in de film. De soundtrack is inderdaad erg mooi grimey, vooral tijdens de gevechten, waar je distorted geluiden van grommende honden hoort. Erg mooi gedaan.

Aan het begin van de film leek het me een kitscherige detective te worden, maar naarmate de film vordert dacht ik er toch anders over. Jammer genoeg zakt de film zo hier en daar wel terug in melodrama het stuk voor het einde.... Geen idee wat ik daar nou van moet vinden, maar dat blijft gelukkig beperkt. Wat mij betreft mag zo'n film bij de kern blijven, en zich volledig onderdompelen in een nihilistisch grauwe wereld, waar geen uitweg mogelijk is.

Een film, die vooral in het weergeven van de onderwereld erg goed slaagt. Jammer genoeg dus soms wat fout aanvoelt, vooral op het einde, maar over het geheel zeker slaagt. 3,5/4*

Rauwe zèèr gewelddadige film.

Niet voor tere zieltjes......deed me trouwens enigzins denken aan ``danny the dog``, maar dan veel wreder.

Een must-see voor de hongkong/asian-movie liefhebber.

Niet mijn soort film, maar heb em natuurlijk wel uitgekeken en viel me niet tegen.

Met een paar maagomdraaiende scènes is ie wel te versmaden.

Eindelijk een goed verhaal. Voor de rest is hierboven eigenlijk alles al verteld.

4.5*

Wat een bijzonder duistere, beklemmende film. Van begin tot einde is deze film niet leuk. Echt niet leuk. Goed. Dat zeker. Maar niet leuk. Een donkere sfeer die de hoofdpersonages constant achtervolgt. Met grijparmen, die steeds nét mis grijpen. Een kat en muisspel á la Tom en Jerry. Maar zonder de humor. En zonder de leuke kleurtjes.

Het verhaal van Gau Ngao Gau is vooral aan het begin erg mysterieus. We zien een ´good guy´ en een ´bad guy´, maar weten niet wie welke rol vertolkt. Eigenlijk zien we twee good guys. Of zijn ze allebei bad guys? Oordeel zelf wat goed en kwaad is. Ik weet het in ieder geval niet.

De geluiden en spaarzame muziek zijn inderdaad erg passend in de film. Tenminste, in het Hong Kong gedeelte. Net zo gruwelijk en kil als de beelden. Beelden die bij mij overigens ook een GitS belletje deden rinkelen: fantastische fotografie, twee duimen omhoog!

Toch jammer dat wanneer de film zijn einde nadert wat afzwakt, zowel op visueel vlak als in de muziek. Vooral dat laatste werd een domper: zwakke Engelstalige liedjes, zeer misplaatst. Eigenlijk zijn de laatste paar scènes een zilveren kroon op de roestige film, en dat is geen compliment. Maar desondanks kan ik de film niet minder geven dan 4 grote, zwarte sterren: 4*

Een prachtige film en gelukkig geen humor in de film rauw en hard.

Keiharde film, hoe verder de film loopt, hoe moeilijker het wordt om te kiezen wie het moet overleven.

4.5 sterren!

Ik heb hem niet uit kunnen kijken want ik vond er niets aan.

De film kreeg me niet geboeit al begon hij wel goed.

Omdat ik hem niet afgekeken heb en niet verder kwam dan een uur met veel moeite geef ik ook geen stem.

En zeker kwam er wel veel geweld in voor maar dat maakte de film er niet beter op. Er zat het eerste uur totaal geen diepgang in.

Een aardige film met een paar verrassende, maar ook enigszins geforceerde wendingen. Het wil allemaal net even te graag Poëtisch zijn (zie ook het einde van de film). Het ontbreken van sympathieke karakters is verder leuk, maar de meeste acteurs weten ze niet helemaal overtuigend neer te zetten. Ook blijft door het schrijfwerk met name de primaire karakterontwikkeling een beetje steken in voorspelbaarheden en clichés. Dit zou me minder hebben gestoord als de acteurs wat beter waren.

Wat me ook heel erg stoorde was het volstrekt ongeloofwaardige en onlogische geklungel van de politieagenten in kwestie. Door hun gedrag leek het de hele film alsof we hier te maken hadden met een first rate hitman die iedereen de baas kon. En dat kon hij ook, maar niet omdat hij zo goed in zijn vak was. Iedereen die stierf liep bij wijze van spreken met open ogen tegen het puntje van zijn mes aan. Ze hadden hem al honderd keer onschadelijk kunnen maken, maar ze kozen er blijkbaar liever voor om net zo lang te wachten met schieten totdat ze dichtbij genoeg kwamen. Om vervolgens dus keihard afgemaakt te worden. Als de politie in het echte leven ook zo spectaculair incompetent zou zijn, dan leefden we nu in Maffialand.

Dat de film toch een voldoende scoort komt door de strakke, beheerste regie in de scenes die voor een politiethriller erg belangrijk zijn. Dat maakt Dog Bite Dog toch nog een boeiende (zij het nogal deprimerende) kijkervaring. Verder is de muziek mooi en de cinematografie en art direction heerlijk grimmig. Bijna aanlokkelijk grimmig. Het past goed bij het wereldje dat men poogt neer te zetten. Desondanks struikelt de flow van de film behoorlijk over eerder genoemde tekortkomingen, waardoor die prachtige sfeer een beetje aan kracht verliest. Het blijft prettig om naar te kijken, dat wel, maar er gaat geen diepgang vanuit.

De film slaagt dus beter als oppervlakkige, harde misdaad-thriller (waarbij je niet al te veel moet nadenken) dan als sterk geschreven kunststukje. Jammer natuurlijk, maar het had erger gekund. De fans zullen zich daarom best vermaken met deze vlotte film, hoewel ze beslist geen topper van het genre moeten verwachten. Misschien iets voor op een regenachtige zondagmiddag? De kans bestaat dat je dan toch al in een mineurstemming bent, dus dan is deze film prima geschikt om je nog dieper de put in te rossen

***/*****

Harde film. Kijkt lekker weg. op den duur weet je niet voor wie je moet zijn. Je kan je inleven in bijde personages. Trouwens ook het einde is masterlijk

4.0*

Visueel zag het er inderdaad prima uit, en ook de muziek was erg sterk. Helaas was het verhaaltje totaal niet boeiend en wat aan de slappe kant, zat niet echt te wachten op die flauwe cliché romance tussen de Colombiaan en die dame (die mij enorm irriteerde). Verder waren de vechtscénes verre van boeiend en moest de film het hebben van zo nu en dan hard uit de hoek komen. Heb me dus absoluut niet de volle 110 minuten vermaakt en hou het daarom op een kleine 2,5 voor de beelden, de muziek en hier en daar een sterke scéne.

een van de beste films die ik gezien heb

een dikke 5.0

Rauw, grauw, donker en vuil.

Prima film die in zeker opzicht aan infernal affairs doet denken. Maar dit is wel een paar tandjes beter. Visueel is het aantrekkelijk op een vuile manier. Vooral de belichting is soms sterk, vaak wat onderbelicht dat goed werkt. Ook de soundtrack is prima verzorgd, vooral de versterkte geluiden zoals dat van honden is geweldig. Qua sfeer is dit gewoon een fijne film.

Acteerprestaties en verhaal zijn verder leuk. De laatste 20 minuten waren een beetje misplaatst maar niet zo zeer slecht. Prima film verder die helaas nergens echt geniaal wordt.

4*

Nihilistisch en kil, de oermens en de survival of the fittest. Meedogenloos kil geweld, soms zat ik met de handen voor de mond te kijken. Donkerinktzwarte personages waar niemand de good guy is en geen lichtpuntje te bekennen is.

Die rotkop van Edison Chen kon ik na z'n seksschandaal eigenlijk niet meer zien, maar is toch echt wel goed gecast hier. Mooie sfeerversterkende visuals en sterke geluidseffecten (het hondengeblaf werkt geweldig). Een grote verassing dit, want ik ging er heel blanco in.

Mijn interesse voor HK aktiefilms was flink afgezwakt de laatste jaren, maar ik moet maar weer eens een flinke inhaalslag gaan maken naar aanleiding van deze film. Tips?

Wat een heftige film. Erg duister geschoten met veel sfeer

Tweede film (na Shamo), en zeker fan geworden van Cheang. Deze man weet wat hij doet en wil en dat is gelukkig goed te zien. Kan mij niets beters wensen dan de fun te voelen die een regisseur heeft tijdens het maken een film - toch geeft Cheang mij meer, en ik zeg dankjewel!

Nutteloos om nogmaals te zeggen dat deze film ongekend rauw, vuil en bikkelhard is - maar als er iemand is die deze begrippen letterlijk kan verfilmen is het Cheang. Hij doet het goed en gebruikt de perfecte ingrediënten; haatvolle personages, locaties die je liever niet bezoekt en veel bruut geweld.

Visueel ziet dit er echt goed uit, waar bijvoorbeeld de nachtelijke vechtscène op een vuilnisbelt echt indrukwekkend is; Sterke, scherpe, belichting met een voelbaar contrast. Toch is hier het de geluidsmontage wat echt onder je nagels kruipt. Gebruik van hondengeblaf en gegrom bij elke slag en stoot maakt van deze personages twee vechtende honden - Erg cool. Cheang houdt van zijn geluidjes en gebruikt die ook lekker. Interessant was verder ook dat er veel vocaal werk in de soundtrack zat - houdt ik wel van.

Dog Bite Dog had mijn aandacht van begin tot eind zonder ergens in te zakken. De zeer intense scène in de snackbar hoort echt tot een van de scènes waar ik nog wel even zuur van kan kijken. Zeer goed gebruik van stilte die beloond word met een bruut en gewelddadig schrikmoment. Cheang weet ook hoe hij dit geweld moet gebruiken. Blijft constant op het niveau 'door blijven slaan tot schedel breekt' en kent nergens genade. Ik ben een liefhebber.

Vraagtekens krijg ik dan weer bij het einde wanneer een reeks van lieflijke familiebeelden bijgestaan word door een Engelstalig 'there is hope' liedje. Minuten later blijkt dit echter een zoetmakertje bij een heel bittere maaltijd als Cheang afsluit met een akelig einde waar vijand noch held te bekennen is.

Duimen omhoog.

4.5/5.0

Wel weer een amuserende onderhoudende HK-film. Edison Chen was weer lekker op dreef als een Cambodiaanse huurmoordenaar en maakt de film goed. Voor de rest is alles best standaard en verwacht niet al te veel harde actiescenes. Wel was alles op een mooie duistere wijze gefilmd, en sommige scenes waren best hard en bloederig. Ook grappig dat bij bepaalde man-to-man gevechten allemaal gegrom van honden laten horen. (vandaar de titel denk) Soms deed de film ook een beetje aan Unleashed denken. Die eindscenes in Cambodja waren ook mooi en natuurlijk mocht er aan het einde de typische Chinese melodrama niet ontbreken.

Al met al een vermakelijk tussendoortje.

3,5*

De geelbruine tint is erg mooi en onder andere de scène waarin Wai's vader dealt is schitterend. Het camerawerk varieërt van dromerig tot Tsukamoto-achtig schokkend, zeer goed. De Cambodjaan is overtuigend, zijn vrouwtje overbodig.

Muziek was dan wel weer erg wisselvallig. Tijdens de spannende scènes erg goed, maar die twee US nummers -"There is Hope" en "You're My Sunshine"- waren absoluut slecht.

Al met al een goed begin, een iets mindere tweede 20 minuten en een zeer sterke driekwartier tussen minuut 40 en 20 minuten voor het eind. De laatste twintig minuten (2 US nummers ook) waren extreem overbodig, ik dacht eigenlijk ook (even) dat het afgelopen was. Helaas niet dus.

Ontzettend jammer van de laatste 20 minuten. Toch wil ik hier nog wel 3,5* aan kwijt. Cheang laat veel moois zien hier, maar dit had veel beter gekund. Wel benieuwd naar meer nu.

zoals hierboven allemaal al gezegd vond ik het verhaal ook wat slapjes, er zit te weinig diepgang in voor een goed verhaal, hij verveelt verder niet omdat er een lekkere vaart inzit, de (harde) actie in de film maakt dan nog wat goed omdat je toch wat dingen ziet die je niet snel in andere films zult tegenkomen daarom een 3.5*

helemaal met je eens. Er had veel meer in kunnen zitten.

LOL

Haha, inderdaad grappig.

Een toffe, coole film!

Alleen ben ik wel licht verbaasd als ik hier constateer dat veel mensen deze film toch zo ongelofelijk rauw en hard vinden overkomen. Iedereen heeft vast het cheesy drama tussen de Cambodjaanse huurmoordenaar en een vuilnisbeltmeisje gemist?!

Afgezien van de soms nogal melodramatische ontwikkelingen tussen de 2 tortelduiven en een wat raar, licht onverzadigbaar einde is deze film op alle fronten beter dan Shamo, dat ook al kampte met verhaaltechnische problemen.

De actiescenes zijn een lust voor het oog, de moorden zijn onverbiddelijk uitgevoerd, de opgefokte muziek draagt bij aan een geestelijke en lichamelijke aftakeling van de vechtersbazen op het televisiescherm en Hong Kong is een weelderige oase van licht in de duisternis, drukte en nauwe steegjes.

Ik heb zwaar genoten van deze rauwe, gestileerde film, die gemakkelijk nog veel rauwer en harder had kunnen zijn, mocht Pou-Soi Cheang een machtig kat en muisspel tussen 2 ongeleide projectielen hebben nagestreefd, zònder bijbehorende liefdestaferelen.

Ik twijfel tussen een 4* of een 4,5* maar laat wat ruimte over voor verbetering, Dog Bite Dog is namelijk absoluut een film die ik vaker ga kijken. Een dikke 4*

Rauwe film.

Ik heb alleen weer een film gekeken die Engels dubbed is, eigenlijk wil ik er dan meteen niet aan beginnen, maar toch gekeken en dat was niet geheel geslaagd.

Het klinkt gewoon totaal niet om naar opvliegende boze Aziaten te luisteren met beschaafde Engelse stemmen. Nooit meer zal ik dit doen.

De film zelf is goed op meerdere vlakken namelijk het audiovisuele en de uitwerking van het verhaal als mede de acteurs. Het gebruik van die geelbruine tint is geweldig en geeft de film ontzettend veel sfeer. Maar wat de film echt afmaakt is de sounddesign en dan vooral het gebruik van die hondengeluiden onder de actiescènes. Dit lijkt me dat het heel snel afgezaagd wordt om dat zo te doen, maar hier maakt het de film wel extra rauwig.

Wat tegenviel is uiteraard de Engelse stemmen en misschien dat het daar dan ook meteen aan ligt dat ik niet meteen goed in het verhaal kwam en hier en daar een beetje gapend de film af probeerde te kijken. Het verhaal is niet origineel en het cliché liefdesverhaaltje mag me dan ook meteen gestolen worden. Het einde maakt dan wel weer heel veel goed en als totaalplaatje is dit wel een geslaagde film die succesvol is op meerdere vlakken. Nu deze nog in de toekomst herzien met ondertiteling en de originele stemmen.

3.5

Heftig rauw en gewelddadig filmpje. Wat begint als een kei harde misdaadfilm, neemt uiteindelijke een verrassende wende. Sterk gefilmd en een mooi eind.

Dikke 4*

Dat er ook wat melodrama in zit neemt natuurlijk niet weg dat de film daarnaast ook er rauw en hard is.

Een harde, donkere en nihilistische film met een heel aparte inhoud. De twee hoofdrolspelers (een huurmoordenaar en een flik) hebben in hun leven zoveel pijn moeten ondergaan dat ze afstevenen op zelfvernietiging. Geen gezellige film met bikkelharde scènes maar waarin de menselijkheid sporadisch toch nog even als een flauw lampje oplicht. De moordenaar zorgt vanuit oprecht medeleven voor een meisje die even sterk mishandeld geweest is in haar leven als hem wat de moordenaar plots een menselijk gezicht geeft. Omgekeerd zie je de flik (zogezegd de goede) getuigen afranselen wat alle sympathie voor hem wegneemt.

De verandering van perspectief komt de film ten goede. Mijn beoordeling is dus uitermate positief maar toch kan ik vanuit de totaalbeleving geen hoog cijfer toekennen. Ik had nooit het gevoel om naar een echt meesterwerk te kijken. Is het de voortdurende donkere sfeer? De moeilijke identificatie met de personages? De wat onlogische ommezwaai op het einde waarbij hij de flik in een gevechtsarena ontmoet ? Allemaal redenen om een tweede kijkbeurt in te lassen.