Legãturi Bolnãvicioase (2006)

Bekend verhaal over liefde van het zelfde sexe, dat eigenlijk niemand mag weten!!! (vooral niet je ouders)

't is een keer geen gay movie maar een lesbiese variant er van.

Redelijke film, er zit absoluut geen sex in ofzo.. 2 paar borsten zie je en verder niets

deze film speelt op woensdag 19 november naar aanleiding van het holebifilmfestival Vlaams-Brabant is de studio's te Leuven.

Ingewikkelde driehoeks verhouding is soms een beetje absurd. Ik vond het camerawerk in deze film wel prettig.

In het Roemenië van 2006 (en dat geldt waarschijnlijk vandaag de dag nog steeds) was er een flinke dosis lef voor nodig om deze film te maken. Het melodramatische, dromerige en gevoelige verhaal over een lesbische verhouding en een vurige relatie tussen broer en zus klinkt wel meer controversieel dan dat de film na afloop bleek te zijn. De productie had van mij meer diepte mogen hebben, nu was nietszeggendheid, onevenwichtigheid en dikdoenerij te vaak troef. Ook het broer-zus gedeelte verdween als sneeuw voor de zon achter de horizon. Hier zijn kansen blijven liggen.

'Love Sick' ( = net iets makkelijker in te tikken dan de originele titel) heeft zeker een aantal negatieve punten. Zelfs één groot minpunt: de mannelijke hoofdrol, Tudor Chirila, irriteert me mateloos. En dat bedoel ik niet op zijn personage, maar wel degelijk op zijn onbekwaamheid om dat personage uit te beelden, om daar vuur in te steken.
Ook een beetje storend is die net iets te ver gezochte driehoeksverhouding: je eigen geaardheid ontdekken (iets wat in een aantal Oost-Europese landen toch nog net wat anders is dan bij ons), en ondertussen een incestueuze relatie met je broer verder zetten... Niet onmogelijk, maar waarom zo ver gaan zoeken...?

Maar al bij al is dit een meer dan degelijke film.
De twee hoofdrolspeelsters leveren allebei prima werk; heel verschillende maar wel levensechte personages.

Veel aandacht voor de camerastand, de hoek van waaruit geschoten wordt, de rust die het ene moment wordt weergegeven, terwijl even later de stress wordt weergegeven met de bewegende camera op de schouder.

Warme kleuren die Boekarest niet donkerder maken dan het is, maar ondertussen zien we wel een realistisch beeld van de hoofdstad en het platteland - op het vlak van welvaart allemaal nog net iets minder dan bij ons.

Visueel heel braaf - geen seksscènes -, maar ook hier denk ik dat een regisseur zich in een Oost-Europees land net iets minder kan permitteren, vooral wanneer hij daar ter plaatse een groot publiek wil bereiken, inclusief min 16-jarigen.

En het verhaal... De broer had er niet bij gehoeven, maar de manier waarop de meisjes zichzelf en de andere leren kennen, hoe hun relatie groeit en weer kapot gaat...: heel mooi.

Om een of andere reden wist de film me niet steeds te boeien. Ik kan niet echt de vinger erachter krijgen waarom. Acteerwerk is wel oké, sfeertje is prima, beelden soms mooi, maar eigenlijk overtuigt de film nergens en glijdt nergens onder de huid. Zo bleef dit vrij afstandelijk en wist niet interessant te blijven. 2,5*.