Death at a Funeral (2007)

Ik heb Festen nog niet gezien en kan dus niet oordelen of er überhaupt gelijkenissen zijn. Bij het lezen van de samenvattingen lijkt alvast het uitgangspunt van deze film overeen te komen met dat van Festen, maar tot ik ook die film heb gezien, ga ik hier niet verder op in.

Vond deze film zeker de moeite van het kijken waard en hoewel desastreuze komedies vaak nogal voorspelbaar zijn, blinkt deze komedie uit door een origineel uitgangspunt. Normaal gaat het immers altijd over huwelijken; nu vertrekt men van een begrafenis. Dit zorgt ervoor dat ik geen déjà-vugevoel kreeg.

De gebeurtenissen die bij dit uitgangspunt gevonden worden zijn dan misschien niet geheel vernieuwend en ook over het niveau van sommige pipi-kaka (in dit geval vooral kaka) humor kan gediscussieerd worden.

Toch heb ik erg hard moeten lachen, dus voor mij kon mijn avond niet meer stuk.

Meestal houd ik wel van dit soort films.

Maar de Engelse humor in deze film is niet droog genoeg, teveel gericht op poep en pieshumor en bovenal wordt er te lang naar een humoristisch moment toegewerkt. De structuur van deze film is constant van personage naar weer een ander personage zappen. De enkele geslaagde grappen liggen vaak mijlenver uit elkaar. Telkens als een bepaalde context werkte werd hij weer jammerlijk onderbroken door een veel minder grappig moment. Elke grap werd ook voorafgegaan door een heel standaard intro zo leek het. Er werd duidelijk opgebouwd naar meerdere climaxen. Alleen zag je het allemaal al aankomen en mislukte de opbouw niet, dan kopte de climax lang niet altijd de bal in het doel.

Kortom het is allemaal veel te braaf en veel humor heb ik gewoon al eens eerder gezien en veel beter! Een misser die wel een originele, passende en daardoor leuke optiteling kent. Het eindshot was ook wel een fijne afsluiter. Het acteerwerk was redelijk, veel bekende gezichten voorbij zien komen. 2,5*

Eindelijk weer eens een komedie om te lachen en waarbij je niet je hersencellen voelt smelten door de stompzinnigheid ervan. Het begint simpel doch treffend, met een aantal familieleden die bij elkaar komen om de begrafenis van vader te vieren. Langzaamaan leren wij ze kennen in al hun neuroses, angsten, weltschmerz en ruzies. Maar dan dient er zich een ongenode gast aan met een nare boodschap en vanaf dat punt gaat hun vernedering van kwaad tot erger. Hoewel de situatie behoorlijk gestoord is, tot op het absurde af, blijven de karakters toch vooral herkenbaar realistisch. Het doet daarin dan ook veel denken aan klassieke kluchten als ''Arsenic and old lace'', en dat is een heel groot compliment.

Ondanks Oz is dit voorspelbare filmpje niet geworden waarop werd gehoopt. De film is bij vlagen erg onevenwichtig en de grappen vaak niet leuk. Het niveau slingert heen en weer, want de film kent ook een aantal zeer sterke scenes. De kluchtigheid is niet altijd even geslaagd, maar toch is de film enigszins vermakelijk. Redelijk.

Treffend.

Niet dat deze film daarom perse slecht is of niet grappig. Vond Death at a funeral namelijk bij vlagen erg grappig, maar het geheel voelde niet helemaal goed aan. De inhoud klopte, zoals Redlop al zei, niet goed bij de setting. Een gemengd gevoel is het resultaat. Misschien als er wat 'Britser' was omgesprongen met het plot en de grappen eromheen was het echt een goede comedy geweest. Nu heeft de film zijn sterke momenten, maar is hij ook vaak te flauw en puberaal.

2,75*

Héérlijke Britse komedie. De eerste helft, met alle voorbereidingen voor de begrafenis, is niet zó denderend, maar eens dat het 'feest' bezig is, zit je goed voor een stortvloed aan hilarische, typisch Britse humor. Alan Tudyk steelt duidelijk de show als keurige kantoorbediende op 'valium', maar iedereen doet het eigenlijk schitterend. Het einde is ook leuk gevonden. Echt een schitterende film voor wie houdt van een goede schep (zwarte) Britse humor. Deze film hoort voor mijn part thuis in de eregalerij waar ook Monty Python, Fawlty Towers, Keeping up Appearances, The Full Monty en A Fish called Wanda staan: die van de steengoede Britse komedies.

Gisteren eindelijk deze film eens bekeken, nadat ik dat al zo een paar maanden uitstelde en steeds weer andere in de plaats keek...:D

Ik vond dit een aangename film om te volgen, maar had er uiteindelijk toch misschien iets meer van verwacht op het vlak van humor..Alhoewel er wel zeer leuke momenten in de film zaten: de dwerg, de kerel die naakt op het dak gaat zitten, de 'loser' die hopeloos achter Martha loopt...

Al bij al zeker geen spijt dat ik deze film gezien heb, maar had er toch iets meer van verwacht, zeker gezien de hoge quotering op imdb (7,3 voor een komedie is veel)

Flauwe film. Het verhaal is saai en de grappe slechts soms leuk. De karakters komen niet goed over waardoor je niet in de film komt.

Van deze regisseur heb je waarschijnlijk al eens gehoord. Die regisseerde o.a. : "The Dark Crystal (1982)", "Little Shop of Horrors (1986)", "Dirty Rotten Scoundrels (1988)", "Bowfinger (1999)", "The Stepford Wives (2004)"...

Hmmm, van Mr. Oz had ik toch meer verwacht dan zo'n flauwe komedie.

Dan vind ik bijvoorbeeld een aflevering van de serie Keeping Up Appearances véél vermakelijker dan alles wat er in deze film gebeurt.

Hij is 100% bedoeld als komedie, niet een beetje of enkel in't begin of op't einde. Dan mag je van zo'n regisseur toch méér verwachten dan enkel middelmatigheid, ja toch...?

Het is allemaal situatiehumor maar dan zo braafjes gebracht dat ik het enkel zou durven aanraden aan mijn grootmoeder, die vindt de meeste afleveringen van de soapseries Thuis of Familie al gewaagde televisie

Naar het einde toe begon het best goed te worden, maar hetgeen zich daarvoor afspeelde vond ik maar pover.

5/10.

Misschien leuk om eens in familieverband te bekijken, maar in mijn eentje vond ik er niet veel aan, pfffft Volgende film aub !!

En dat zal niet te lang meer duren want het BIFFF-Filmfestival is begonnen

( BIFFF Official website )

Film krijgt het hier zwaar te verduren.

Ik heb er mij toch zeer goed mee geamuseerd. Grappige situaties, idem typetjes. Zeker een bovengemiddelde komedie, die inderdaad misschien iets te braaf is om echt gortdroog en gitzwart te zijn, maar amusant is ie in zijn geheel zeker.

Valt eigenlijk weinig echt op aan te merken.

3,5*

Een begrafenis waar alles fout blijft gaan, maar uiteindelijk toch weer op zijn pootjes terecht komt. Ik vond hem wel aardig, maar de grapjes werden al snel een beetje hetzelfde. Die valium/drugs-scenes werden eigenlijk gewoon saai. Een lijk dat uit een kist valt blijft komisch, omdat het zo verschrikkelijk fout is haha. Ik heb ook best moeten lachen soms, maar was ook wel blij dat die afgelopen was.

Eindelijk weer een paar flinke lachen op m'n smoel, dat was echt lang geleden. De laatste keer bij Police Acedemy door toedoen van een vriend die me de slappe lach bezorgde

Komt ook niet vaak voor dat het einde te snel in zicht kwam voor 't gevoel. Lekker chaotisch, vlot en bizar, lekker trekken aan de kar.

Visueel wel in orde, kan altijd beter. Audiovisueel ook niet bijzonder, toch zeker geen Amerikaanse opleuk praktijken. Onopvallend dus, misshien wel de juiste keuze achteraf. Het publiek produceert het geluid immers.

Indien mensen nog soortgelijke tips hebben, be my guest.

4.1/4.2*

Een heerlijke klucht in de beste Engelse traditie. De film begint wat slapjes, maar wordt van lieverlee steeds beter. Naar het einde toe beginnen de hilarische momenten zich aan elkaar te rijgen. Het commentaar van Driello dat het verhaal zwak is, slaat naar mijn mening nergens op. Ik heb nog nooit een klucht gezien, waarvan het verhaal belangrijk was. Zie het roemruchte The Plank.

Goeie film waar tijdens een begrafenis alles in het honderd loopt. Het geheel ontvouwt zich als een klucht, waarbij langzaam aan steeds meer te lachen valt. Ook heeft het verhaal een aantal leuke verrassingen. Ondanks dat de film zich op één locatie afspeelt, blijft het onderhoudend. En ook de cast stelt zeker niet teleur.

Zeker erg mooi gespeeld. Helaas komt de humor nauwelijks op me over. Op dat ene moment na, dan. Klopklopklop tijdens de toespraak... daar lag ik toch echt wel even blauw van.

Maar, verder vind ik het toch wat aan de magere kant met de grappen. Wel leuk zwarte humor.

Wat een geweldige film. Gisteren heb ik de film weer herzien, en hoewel ik ieder detail ken en precies weet wat er gaat gebeuren, denk ik telkens weer, 'o, nee, neem alsjeblieft niet dat besluit'. Komedie zoals komedie hoort te zijn.

Middelmatige zwarte komedie die er meer uit had kunnen halen. Erg gewaagd een komedie te maken over een begrafenis op zich. Ik hou wel van zwarte en Britse humor, dus dat zat wel goed. De grappen zijn echter soms iets te langdradig (de valium bij Simon) en soms teveel naar het slapstick toe. De speech op het eind wordt ineens puur drama en past niet in de film. Bij het allerlaatste shot heb ik nog het hardste gelachen ("everything's so fucking green!").
Biertje en chipje erbij en dan is het een vermakelijk tussendoortje.

Best een geestig filmpje met een grappig verhaal. Er wordt ook leuk gespeeld, vooral de man die aan het trippen was vond ik het erg leuk doen. Iemand die onder invloed is van drugs en daardoor gekke dingen gaat doen is misschien niet erg origineel maar toch heb ik er wel smakelijk om kunnen lachen. Verder is het hier en daar wel redelijk voorspelbaar maar dat mag de pret niet drukken, het is allemaal toch best vermakelijk.

Matige komedie waar ik achterblijf met het gevoel dat er veel meer had in gezeten. Eigenlijk is enkel die gozer die aan het trippen is diegene die de film het een beetje waard maakt om te kijken. Misschien kan je daar ook nog Aemon Targaryen of Peter Vaughan bijrekenen want die deed het ook nog vrij leuk.

Het concept van Death at a Funeral is dus wel goed maar het blijft allemaal wat stijf (wat een begrafenis natuurlijk ook wel is) maar als je toch over de rooie gaat, doe het dan ineens lekker over the top. Dat miste ik hier. Het mocht meer zijn, het mocht er los over gaan van mij. Hier blijft de rem ingedrukt.

Ik had ook het gevoel dat sommige grappen overgedaan werden terwijl ze de eerste keer al flauw waren. Herhaling kan soms leuk zijn maar dat was hier niet het geval. Nog vrij ok-ish om een keertje te bekijken maar niet meer dan dat.

Redelijk.

De remake had ik enige tijd geleden reeds gezien, dus heel verrassend was dit uiteraard niet meer - te meer de remake eerder een kopie blijkt. Nu goed, qua niveau is het vergelijkbaar. De ene versie vind ik niet veel beter of slechter dan de andere.

Het belangrijkste bij dit soort toneelstuk is om het vooral niet te lang te laten aanslepen. En dat gebeurt gelukkig ook niet. De banaliteiten zijn nooit humor van de bovenste plank maar de kakofonie die het uiteindelijk wordt wanneer alle misverstanden bijeen komen is op zich nog amusant genoeg voor een tussendoortje.

3