Closing the Ring (2007)

Hele aardige film die zeker zijn momenten heeft. Het acteerwerk van zowel de oudjes als de jonkies is zeer de moeite waard en het scenario heeft zeker zijn charme. Enig kritiekpunt is dat de film wat te lang duurt en alle emoties wat overdone zijn maar aan de andere kant is dat ook wel weer de charme van de film. Voor mensen die er gevoelig voor zijn is dit een meesterwerk. Zelf kies ik voor de middenweg. De film heeft veel kwaliteiten maar echt een blijvende indruk maakt hij niet.

Het begin van de film kon mij niet zo boeien en ook de liefde tussen Teddy en Ethel Ann raakte me totaal niet. Het kwam allemaal een beetje oppervlakkig en gekunsteld over.

Wat mij wel boeide in deze film was het karakter van Ethel Ann als ze ouder is. Shirley mc Laine is echt perfect voor de rol van nukkige maar humoristische oude tante. Ik kan daar iedere keer weer van genieten.

Ook de problematische verhouding tussen moeder en dochter vond ik heel goed in beeld gebracht door een aantal sterkte dialogen tussen de twee.

En dan het spectaculaire slot in Belfast. Werkelijk geweldig ! Dit had ik niet zien aankomen. Ook heel mooi hoe Ethel en Jack alsnog bij elkaar komen. Zo lief.

Tja, ik weet het niet. Samen met mijn vriendin gekeken, en ik denk eigenlijk dat het een beetje een vrouwen film is (waar ik niks beledigend mee bedoel). Er wordt prima geacteerd en het verhaal is ook best interessant. Maar het wist mij niet heel erg aan te grijpen eigenlijk. Gewoon prima.

3*

Discover the love of a lifetime

Toen ik deze film in de Blokker tegenkwam voor het luttele bedrag van 1 euro heb ik niet lang getwijfeld om hem mee te nemen. Reken daarbij nog eens de rol van Mischa Barton bij en ik werd helemaal nieuwsgierig. Dus gekocht maar zoals meestal weggezet en vergeten tot ik er gisteravond weer op stuitte.

Ik weet niet of er mensen zijn geweest die De Smaak van De Keyser hebben gezien op de Vlaamse zender Eén maar de film, of liever gezegd de serie, vertoont nogal vrij veel gelijkenissen. Maar net zoals dat die serie een heerlijk ouderwets liefdesverhaal is, is dat bij Closing the Ring ook het geval. De meerdere verhaallijnen lopen meestal wel netjes naast elkaar, af en toe is het wat verwarrend (vooral Quinlan kon ik in het begin niet goed thuisbrengen) maar over het algemeen wordt alles wel duidelijk aangeduid. Elke verhaallijn heeft dan ook zijn sterke punten al is die van Quinlan soms een vreemde eend in de bijt. Je ziet niet meteen de link tussen hem en Ethel Ann maar dit wordt gelukkig naar het einde toe goedgemaakt. Minpuntje is wel de manier waarop Jimmy (een geweldige rol van Martin McCann) aan de handen van de IRA ontsnapt. Hij ontsnapt wel erg gemakkelijk en wanneer hij dan terug is lijkt er niets meer aan de hand te zijn tot Cathal compleet out of the blue wordt neergeschoten. Voor velen zal de film trouwens wel te cliché en te sentimenteel zijn maar van tijd tot tijd kan ik dit erg waarderen. Closing the Ring zit dan ook wel vol met de typische lijken in de kast en ook het einde zie je van redelijk ver aankomen maar toch stoort het allemaal niet, het is gewoon een heerlijke feel good film die nergens echt verveelt.

Qua verhaal zat het dus al wel goed maar de cast is zonder twijfel de meerwaarde aan de film. Mischa Barton was erg vermakelijk in The OC maar ze moet gewoon meer in dit soort oorlogsfilms spelen want ze past perfect in het jaren '40 sfeertje dat hier wordt gecreëerd. Een erg aangename verrassing dus. Hetzelfde geldt voor Shirley MacLaine die de oudere Ethel Ann speelt. In The Children's Hour vond ik haar echt al fantastisch maar hier speelt ze echt fantastisch. Barton en MacLaine vertolken hetzelfde personage maar je voelt echt hoe verbitterd de oude Ethel Ann is geworden tegenover vroeger. Zo verschillend maar toch ook zoveel gelijkenissen. Ook leuk om Neve Campbell nog eens terug te zien. Het is denk ik van Wild Things geleden dat ik haar nog in een film zag maar ze is het acteren gelukkig nog altijd niet verleerd. Ze heeft maar een klein rolletje maar doet het in ieder geval goed. Oude rot in het vak, Pete Postlethwaite, is er ook weer bij met een overtuigend Iers accent maar vooral de jongere generatie van acteurs sprak me erg aan. David Alpay en Stephen Amell speelden erg overtuigend en de enige die ietwat tegenviel was Gregory Smith die de jonge Jack vertolkt. Ik weet niet waarom maar in tegenstelling tot de zijn filmkameraden paste hij niet echt in de jaren '40. Visueel is Closing the Ring ook een succes. Ik zei het daarjuist al maar de wereld ten tijde van de 2e W.O. wordt mooi weergegeven en Attenborough zorgt voor een aantal erg mooie scènes, het neerhalen van de muur is een ware tearjerker.

Ouderwetse feel good film maar daarom niet slecht. Liefhebbers zullen het plot net goed genoeg weten te vinden maar het is vooral de ijzersterke cast die dit naar een hoger niveau tilt, samen met het mooie tijdsbeeld is dit een aanrader.

4*

Nogal langzaam.

Closing the Ring ligt al een tijdje in mijn DVD kast, zoals velen gekocht voor 1 euro, volgens mij zelfs gekregen, maar nooit echt zin in gehad. Toch maar aangewaagd, alles verdient een kans, en dat kreeg 'ie ook.

Op zich vond ik hem niet eens zo heel slecht beginnen, vooral het clichématig liefdesspel sprak me wel aan en ook het terugkijken leek een vermakelijke productie te worden. Totdat het verhaal zich opeens in zijstraten gaat bevinden waar ik denk: dit hoeft helemaal niet. We gaan van hot naar her, er komen veel personages bij, waardoor ik niet zo zeer verward raak, maar meer de film een beetje clueloos ga vinden. Hartstikke leuk als er goed word geacteerd, er wat visueel te bekijken valt of dat er ook maar enige sfeer of chemie in te vinden valt: wat hier dus niet in zat. Behoorlijk langdradig dus en ook nog eens erg langzaam waardoor saai.

Wat begon als een vermakelijke romance, vol clichés beland in een draak van een film met veel subplotten, veranderigen en tenenkrommende dialogen, vooral qua uitvoering. Behoorlijk zwak.

0,5 ster voor het vermakelijke eerste kwartiertje/halfuurtje

Totaal niet mee eens dit is gewoon een geweldig gevoelig liefdesdrama met een top cast.

Closing the ring is een heerlijke ouderwetse liefdesfilm met werkelijk uitmundende acteer prestaties van Shirley MacLaine en Plummer.

Ook de jonge cast doet het goed , Neve Campbell en Mischa Barton zetten zeer degelijke rollen neer.

Ook de Europese cast is top met de jonge Ier Martin McCann en de zeer onderschatte oude rotten in het vak Pete Postlethwaite en Brenda Fricker.

En ja Sir Richard Attenborough is eindelijk weer terug met een werkelijk ongeloofelijke mooie film.

Wat een hoge score voor een draak van een film. Heel slecht begint de film niet, maar op een gegeven moment was ik het poepzat.

Allereerst het vreselijk slechte acteerwerk. Alleen Plummer kon zich een beetje aan de malaise ontrekken, maar wat er, vooral qua dialoog, getoond werd ging echt nergens over. Nu was het wel zo dat de meeste dialogen zo krom in mekaar zaten dat het ook bijna niet geloofwaardig te maken was.

Het verhaal kent ook allerlei zijwegen die nergens over gaan. Zo overdreven doen over iets wat vijftig jaar geleden is, gaat me veel te ver. Op het laatst kon me het allemaal voor geen meter boeien en van mij part was iedereen de pijp uitgegaan.

De scene waarin het vliegtuig neerstortte was ook overduidelijk slecht computerwerk en de sfeer in Noord-Ierland sloeg ook nergens op.

Een slechte film die zwaar gestraft wordt voor het feit dat hij me een kleine twee uur van m'n leven verspild heeft..

In Closing the Ring komt het drama maar deels op een goede manier naar voren.

Het uitgangspunt is interessant en komt deels op een goede manier naar voren. Vooral de momenten die zich in 1991 afspelen zijn interessant en weten dankzij de ervaren cast te overtuigen.

Helaas geldt dit niet voor de flashback structuur waarmee de film werkt. Het verleden krijgt eigenlijk te weinig tijd, waardoor je de diepgang behoorlijk mist. Daardoor werken helaas de beelden van het heden af en toe ook wat minder. Het helpt hierbij ook niet dat de jeugdige cast niet geheel overtuigend is, vooral de acteur die Teddy speelt bakt er maar weinig van. Gelukkig is Barton wel een schoonheid, maar heeft toch te weinig screentime uiteindelijk.

Als laatst ontspint zich in de film nog wat oninteressante zijplotjes die een bepaald gevoel probeert op te wekken, maar eigenlijk tegen zich keert. Dit gaat vooral om de rol van Jimmy, die het aan de stok krijgt met IRA en wat geheim agenten o.i.d.

Jammer, de film verzuipt uiteindelijk in potenties. Dit had allemaal voorkomen als het wat duidelijker en rechtlijniger gebracht zou worden zonder al te veel poespas. Meer verwacht ik niet bij een romantisch drama.

2,5*

Toch wel één van de mindere films van Richard Attenboriugh, vind ik.

Een plot waar het toeval te sterk aanwezig is en eigenlijk wat ongeloofwaardig overkomt.

Wat evenwel het meest stoort is de oversentimentaliteit en emoties die ik niet bepaald als "echt" kan definiëren.

Het zijn zeker Plummer en MacLaine die de film redden.

Is en blijft een mooie film waarvan ik opnieuw heb genoten.