The Midnight Man (2016)

“Do you know , Ezekiel always says that there’s bad and then there's me.

You see, your boss Pearl over there. He was very, very bad.

I'm worse.”

Is Grady (Will Kemp) de nieuwe Batman? Of de opvolger van Spiderman? Misschien Superman of Ant-man? Is hij dus een nieuwe superheld? Nee helemaal niet. Niet in de strikte betekenis van wat men verstaat onder een superheld. Het enige wat hem uniek maakt is een genetische afwijking waardoor hij totaal gevoelloos is. Hij kan totaal geen pijn voelen. Of het genot van een hete douche. Of ook het zalige gevoel van zachte fluwelen lakens. Tja, dus ook geen erotische gevoelens kunnen hem behagen. De ideale huurmoordenaar dus. Iemand die de zwaarste folteringen weglacht als hij in handen zou vallen van tegenstanders. Iets waar deze hoogst originele film mee begint. En het eerste wat in me opkwam was : “Wat in hemelsnaam is dit allemaal?”.

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen. Dit was een unieke film die qua humor hoog scoorde. De creativiteitsmeter staat op maximum, als je het kernidee alleen al bekijkt. Dit is zo’n typisch voorbeeld van een “under the radar” film waar je onthutst naar blijft kijken. Zo’n film waar je aan begint met een “we-zullen-wel-zien” gevoel, om achteraf te concluderen dat je naar iets unieks hebt gekeken. Ik had een heel ander verwachtingspatroon. Als je er vanuit gaat dat dit weer de zoveelste waardeloze B-actiefilm is, dan zal je toch aangenaam verrast zijn. Allereerst de cast. De voor mij totaal onbekende acteurs zoals Will Kemp, Brinna Kelly (die er niet alleen appetijtelijk uitziet, maar ook een schrijverstalent is daar zij meegeschreven heeft aan het script) en Doug Jones, speelden een schitterende rol. Verder werden er ook nog enkele bekendere acteurs ingelijfd zoals William Forsythe en Vinnie Jones. Het waren vooral de twee hoofdrolspelers die schitterden. Will Kemp was subliem. Grady is een koelbloedige hitman met de nodige vechtervaring en vaardigheden. Hij zou gerust lid kunnen worden van “The Expendables” als jonge snaak. Maar het was vooral zijn gevoel voor humor en onverstoorbaarheid dat me het meeste aansprak. Hij neemt een soort “Bruce Willis” houding aan. De juiste dosering droge humor. Een eigenschap die de originele Willis blijkbaar verleerd is.

Maar ook Brinna Kelly was perfect geschikt voor de rol als Zan. Een verpleegster die zich juist op de verkeerde plaats bevond en geleidelijk Grady helpt met de taak die hij moet volbrengen voor Ezekiel. Het grappige is dat Grady een middel toegediend kreeg, waardoor hij terug gevoel heeft. Niet bepaald een voordeel als je opgescheept zit met een opdracht met een deadline en waarbij je er zeker van kan zijn dat er pijnlijke confrontaties kunnen voorkomen. Een leuke wending in het verhaal, maar niet de enige. Want als je denkt dat je weet hoe het hele verhaal in elkaar zit, komt men weer af met een nieuwe, verrassende wending. Ik vermeld dit bijna nooit, maar deze keer kan ik niet anders dan lof spreken over de scriptschrijvers. Zelden heb ik zo’n originele, creatieve en amusante film gezien. En dat ligt dan grotendeels aan het unieke script en de uitstekende vertolkingen.

“The midnight man” is zeker een aanrader. Het is een entertainende mengelmoes van actie, een beetje goorheid (veel verbeeldingskracht heb je niet nodig om te weten wat je te zien krijgt als er spijkers gebruikt worden bij folteringen) en secuur gebrachte humor. Weer eens een bewijs dat er tussen die films die niet direct in de spotlights staan en waar ontelbare filmliefhebbers op staan te wachten, ook af en toe een verrassing zit. Kijken en genieten dus !

3.5*