Cinderella (1914)

Deze zat tussen de extras van Through the Back Door. Er was niets origineels aan dit sprookje, maar was wel leuk om naar te kijken en interessant dat hij al zo oud is. De oudste film die ik ooit heb gezien (na de shorts van D.W. Griffith dan)

*3,5

Een vroege bewerking van het sprookje Cinderella. Ik heb deze film via pindakaas gekregen samen met nog andere films met Mary Pickford in de hoofdrol. Dit is trouwens ook voor mij de oudste film die ik tot nu toe zag. Het verhaal stelde weinig voor, een typisch sentimenteel, geromantiseerd liefdesverhaaltje en de acteurs speelde hun rol met veel mimiek. Interessant om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Op een half gemaakte filmpje uit 1899 van George Melies na. De oudste verfilming van het welbekende sprookje. Het verhaaltje is bekend natuurlijk. Maar de zeer korte speelduur is een redding. Uiteraard met veel mimiek gespeeld door de acteurs, maar bij een sprookje als dit past het wel. De sets zien er trouwens zeer deftig uit. Vooral het huisje waar Assepoester in leeft is een plek die ik in mijn hoofd eigenlijk ook in beeld heb. Het camerawerk was trouwens ook zeer degelijk. En de sfeerbeelden als Cinderella's dromen/nachtmerries komen mooi in beeld. De mooie Mary Pickford als Cinderella is een pluspunt. Haar soort "Face of an Angel" past prima bij Cinderella als karakter. Pickford was toentertijd een bekende actrice van Canadese afkomst. Voor sommige klinkt ze nog bekend, maar voor sommige ook niet meer.

4,0.

De eerste langspeelfilm rond Cinderella

Mary Pickford was zo'n naam die al langer op mijn lijstje stond van silent movie actrices waar ik wel eens wat meer van wou gaan zien. Ze heeft echter best wel wat films op haar naam staan en eigenlijk een beetje op goed geluk voor deze Cinderella gegaan. Het was niet de eerste filmische poging (de immer geweldige Georges Méliès maakte al 2 shorts rond het personage), maar het was wel de eerste volwaardige langspeelfilm. Vandaag de dag wordt het sprookje vooral geassocieerd met Disney, maar 36 jaar eerder was er dus al James Kirkwood.

De Disney versie was een film die ik eigenlijk tot sinds kort (zo'n 5 jaar geleden, dat verbaast me eigenlijk nog wel) nog nooit had gezien maar die me wel kon bekoren. In dat opzicht dacht ik dat deze silent me ook wel ging liggen, maar hier kon ik toch niet zo bijzonder veel mee. Wel interessant om te zien hoe het sprookje hier een wat andere vorm heeft aangenomen. Zo is er meer interactie tussen beide geliefden (ze ontmoeten elkaar zelfs voor het bal!) en komt er nog een aangename verrassing met Cinderella die de keuze krijgt dat haar stiefzussen onthoofd worden maar daar uiteindelijk niet op ingaat. Had het wel graag gezien eigenlijk, dan had de film zeker zich van andere versies kunnen distantiëren. Verder vooral de klassieke elementen zoals de toverfee, de koets die van een pompoen wordt gemaakt en natuurlijk de slechte stiefmoeder/stiefzussen. Het blijft echter een nodeloos sentimenteel en geromantiseerd liefdesplotje dat nooit echt boeit.

De rol van Cinderella ging naar Mary Pickford en naar het schijnt zou dat toch wel een springplank voor haar zijn geweest. Ik heb ze al is eerder gezien in Love Happy maar daar kan ik ze me niet meer echt in herinneren, laat staan hoe een grote rol ze heeft. Dit kun je dus zien als mijn eerste kennismaking met de actrice en ik moet zeggen, ze past goed in de rol. Goede chemie ook met Owen Moore, de twee waren trouwens getrouwd ten tijde van de film, en voor de rest stelt de cast niet bijzonder veel voor. De soundtrack kan er mee door, al heb ik wel het vermoeden dat het niet om de originele soundtrack gaat. Ik vond het gezongen stuk ten tijde van de ontmoeting tussen Prince en Cinderella niet echt passend in de film.

Soit, dat kan aan mij liggen want ik heb op zich ook niet zo veel silents gezien tot nu toe. Interessant om eens gezien te hebben doordat dit de eerste volwaardige verfilming van het bekende sprookje is, maar verder heb ik al wel interessantere silent movies gezien. Mary Pickford ga ik echter wel nog wat meer opzoeken.

1.5*

Ik ben volop bezig me te verdiepen in de film van Mary Pickford. Deze was toch al een stuk leuker dan het nogal zwaarmoedige Tess of the Storm Country uit hetzelfde jaar. Het verhaal van Assepoester is bekend. Er worden hier enkele wijzigingen gedaan zoals de prins die Cinderella al een eerste keer in het bos ontmoet, de stiefzussen die een waarzegster gaan opzoeken, de goede fee die zich al heel vroeg manifesteert en doordat Cinderella haar goedheid toont heeft de fee des te meer reden om het meisje te helpen en nog wat magische momenten met elfjes die Cinderella een handje komen toesteken. Voor de rest zijn de herkenbare elementen aanwezig zoals de betoveringen van de fee om Cinderella naar het bal te laten gaan, de slechte behandeling door haar stiefmoeder en -zussen. Niet de beste versie maar wel een van de betere versies van het sprookje dat ik heb gezien dankzij de lekkere vaart, de fantasy elementen die aan Méliès doen denken, korte speelduur en Mary Pickford die een overtuigende Cinderella vertolkt.