Myortvye Docheri (2007)

Site met teasers. Belooft veel moois.

English-friendly DVD is er ook ondertussen. Hopelijk kan het stemmen binnenkort beginnen.

Gezien op het "Leidse Film Festival". Ik weet het niet. Hij was uit te kijken. Zaten wel erg veel jat momenten in van o.a. de Japanse "Ringu" en Blair Witch Project enz. Er werd goed Geacteerd. "Mooie" Russen. Jawel, bijna Westers !! Horror is het zeker niet. Griezel misschien een beetje. Verhaal was ook erg mager, maar goed, voor het weinige geld waar deze Film waarschijnlijk mee is gemaakt, was het best onderhoudend. Denk wel dat deze regiseur meer gaat betekenen in de toekomst.Ik geef hem de voordeel van mijn twijfel 2,5 sterren

Waar blijft je review onderhond? die trailer ziet er meesterlijk uit!

Ergens deze week nog wel (hoop ik). Even geduld hebben.

Vooruit dan maar Was wel benieuwd of het klopte dat dit niet echt een horror is zoals Franky Panky beweerd?

Erg fijne film dit.

Visueel meesterlijk. Het camerawerk doet denken aan een kruising Boe / Sogo Ishii. Warrig maar precies en afgewerkt. Editing is ook flawless en gebruik van muziek is sterk. Potje sfeer verzekerd dus.

Verder een aardige benadering van het geesten thema. Enkele indrukwekkende scenes maar toch vooral een laag tempo en een blik op een nogal passieve Russische jeugd.

Uiterst vermakelijk en een broodnodige toevoeging aan de Russische cinema. Tarkvosky draait zich waarschijnlijk om in z'n graf, maar dat mag wel een keer.

4.5* en een wat uitgebreidere review, speciaal voor Macmanus

Dank u. Ga ik binnenkort maar eens aanschouwen dan.

Rusland

Lijkt inderdaad ook qua film te ontsnappen aan het verleden. Niet meer de chagrijnige mannen en vrouwen die op het platteland wonen. Maar jeugd die ook gewoon de weelde heeft van de westerse jongeren. En ook qua uitwerking is het ano nu.

Zonder hiermee Tarkovsky te willen dissen. Is dit zeker een fijne toevoeging tot het filmlandschap wat er nu heerst en waar ik als twintiger erg van hou. Het schuddende camerawerk en veel wisselen van shot binnen 1 scene is wat ik wel waardeer. Samen met de lekkere harde belichting en het vele blauw en wit dat de film overheerst. Komt vooral prachtig naar voren in de bijna eindscene waar bijna alle jongeren dood gaan De vrouw is heel bruin gefilterd, de jongens heel blauw/donker. Beste scene uit de film trouwens 5 sterren waardig!

Helaas ontsnapt de film niet geheel aan de Russische roots en dan heb ik het voornamelijk over het tempo, dat soms wel op het zelfde niveau lag als in het verleden. Het is niet geheel negatief omdat het de film wel een wat rustiger en intrigerende sfeer geeft dan een snel geesten filmpje uit de US. Maar soms mocht het wel een duwtje gebruiken.

Maar verder een sterke film, wat meer belooft voor de toekomst van de Russische cinema. 4 sterren.

4,3 op imdb?

geen trailer meer van te vinden. jammer dat de film maar een 4,3 scoort op imdb.

Nu te verkrijgen met Eng ondertitels: http://xploitedcinema.com/catalog/dead-daughters-p-11339.html

voor 22$, nogal duur.

De eerste film die ik van Ruminov zie en eentje waar ik al een tijdje een oog op had. Érg veel negatieve verhalen over gelezen – al kan ik daar vaak enkel om glimlachen; Moderne meesterwerkjes worden tegenwoordig nogal gauw afgeschilderd als jatwerk of als een pretentieuze kunstvorm. In die vele negatieve reacties kon ik in ieder geval al een hoop halen waar ik erg naar uitkeek. En na deze twee uur durende kijkervaring kan ik dat ook enkel maar bevestigen!

Ik ben echt geen (groot) liefhebber van geestenfilms of verhalen – maar indien gegoten in een modern jasje wil ik mij hier al te graag aan wagen. En dat is net wat Ruminov van plan was en gedaan heeft, want wat omschreven werd als de eerste “Russische J-horror”, eindigt in iets dat nergens ook maar een stap in de buurt komt. Niet omdat deze het niet durft, of omdat die stap net wat te ver gegrepen is, - maar omdat het bezig is iets totaal anders te zijn. Ruminov pakt enkele typische geestenfilm elementen en weet deze als een paar korreltjes zout perfecte te verdelen over zijn twee uur durende audiovisueel product. En omdat hij naast regie ook de montage van de film verzorgd is dat constant goed te proeven.

In het eerste kwartier schotelt Ruminov ons het verhaal voor; Een intense introductie met opvallend camerawerk en indrukwekkende visuele stijl. We maken kennis met Vera die door een vreemde gedwongen word zijn verhaal te geloven en hem naar een veilige plek te brengen. Wat volgt is een samenkomst van een groepje vrienden die luisteren naar Vera en haar kersverse geestverhaal. Ruminov combineert twee situaties en doet dit in een vlugge haarscherpe montage met ijzersterk gevoel voor compositie en lichtspel. Vooral de nachtelijke shots met weinige strookjes licht en blauwe kleuren zijn puur genot.

Als Vera verdwijnt zijn het groepje vrienden de laatste die haar (levend) zagen en gaan nu hun proefperiode van 3 dagen in zonder liegen, stelen, geweld of grof taalgebruik. Interessant is echter dat Ruminov er niet voor kiest een klopjacht te openen, maar een blik in het leven van Russische twintigers te geven; Een leeftijdsgroep die het in het moderne Moskou wel degelijk goed te vertoeven hebben. We maken kennis met een makelaar, een grafisch vormgever en een rocker - Niet de meest armoedige titels, - en met hun knappe koppies lijkt Rusland toch niet wat het is van de plaatjes die wij kennen. Ruminov presenteert hun probleemloze leventje, maar eentje waarin zij er nu voor moeten zorgen zich aan morele standaarden te houden en zich te gedragen zoals verwacht word. Duidelijke maatschappijkritiek over het luxe leven dat voor velen voor de voeten ligt, zonder maar na te denken over het hoe en wat.

Na een kwartier intense film van hoge kwaliteit duiken we om de beurt in het leven van de vijf jongeren. De een komt zijn kamer niet uit en doet afstand van al zijn porno’s, messen, games en televisie – weer een ander probeert het beste met zijn collega’s voor te hebben, de ander kan zijn klanten niet langer voorliegen en één gaat met een lokale journalist op zoek naar de geschiedenis van het geestenverhaal.

Op audiovisueel gebied is er niet beter te krijgen tegenwoordig. Ruminov’s oog voor film als modern medium creëert werkelijk een meesterwerk in beeld en geluid. Kleurgebruik is overduidelijk, met veel blauw, geel, overbelicht wit en puurzwarte schaduwen. Al dit is het resultaat van een langdurige post-productie, maar is echt een genot om te zien. Het kundige camerawerk is echter nog een stapje meer de perfectie in; Al zij die dit bestempelen als irritant of ziekmakend overdrijven mateloos. Niet vergelijkbaar met een [REC]. De camera beweegt constant alsof we kijken door de ogen van een kind – de camera aarzelt heen en weer en flitst soms van de ene persoon naar de andere zonder scherp te stellen. Cool!

Gebruik van blurs en hoeveelheid bokeh is dan ook echt te genieten en bewijst echt van een en al kundigheid. Close-ups van portretten zijn prachtig om te zien (doen denken aan Paranoid Park), daarbij is Dead Daughters hét bewijs van het nut van een talentvolle licht-crew; vooral gebruik van veel licht op de voorgrond en een onderbelichte achtergrond valt op. Indrukwekkend. Even mooi is echter het sounddesign, - Ruminov begrijpt dat dit een geheel ander talent vraagt, en is in staat een intense sfeer te creëren. Veel pianoklanken en vocale effecten als gehijg en opvallend veel sfeervolle voice-overs.

Wanneer wij ons begeven in het simpele leventje van de jongeren wanen we ons in het alledaagse Russische leven - Veel mooie shots van typische Russische flats en rokerige schoorstenen. Het leven krijgt op tempo stapvoets echter steeds meer een dreigende lading en Ruminov eindigt met een onvergetelijke climax. Ruminov levert hier een klein modern meesterwerk – en ik vraag mij écht af waarom zo weinig mensen kunnen genieten van dit audiovisuele spektakel, want dat is het. FUCKING briljant om te zien en luisteren met prachtig oog voor compositie, licht en kleurgebruik. Geen typisch geval spookverhaal, dus een aanrader voor hen die wat anders zoeken.

4.5/5.0

Enige waar ik maar niet uitkom is DIT shot. (Die heb ik even van je blog gehaald, Onderhond) - Wat is dat ding? Een stier? Waar kwam het vandaan... Niet opgelet? Gewoon voor de fun? Of is het een symbool, ik heb echt geen idee. Ziet er wel badass uit, wat het ook is.

Volgens mij kwam het eerder wel ergens vandaan binnen de film, alleen is het alweer iets te lang geleden. Vond het in ieder geval ook geweldig (vandaar ook de screen cap )

Kan me het echt niet herinneren, en ik zag de film eergisteren! Sowieso was die ending best random. De darts, dat raket beeld en die stier? Lijkt geen connectie te hebben met het verhaal.. Wel érg vet, - vanavond nog maar is kijken, want anders blijf ik graven in me hersenen.

Ik vind dit een zeer moeilijke film om te beoordelen. Enerzijds ben ik laaiend enthouiast over zijn stijl, anderzijds heb ik serieuze twijfels bij het verhaal en de uitwerking hiervan.

De ganse film baadt in een buitengewoon beklijvende sfeer. Deze wordt bereikt door het sublieme samenspel van beeld en geluid. De uitstraling van de gehele prent is, in één woord, prachtig. Met uitzondering van Reconstruction had ik nog nooit een film gezien die zulke consequente visuele pracht in stand weet te houden. Over de beelden kan ik eigenlijk enkel met uitermate positieve superlatieven spreken: scène na scène krijgen we er prachtige te zien, zowel op vlak van camerastandpunten als -beweging, kleur(effecten) en belichting. Met geluid doel ik dan vooral op omgevinsgeluiden en de 'uitvergroting' hiervan. De soundtrack, muziek, vond ik niet altijd even overtuigend.

Het verhaal daarentegen vond ik ondermaats. Eigenlijk kwam dit vooral door zijn veel te lange duur. Ik vind dat een horror kort en krachtig moet zijn. Hier krijgen we echter een redelijk standaard gegeven, waar veel te veel tijd aan wordt besteed. Het leeuwendeel van de scènes voelt hierdoor ofwel uitgerokken ofwel volledig overbodig aan.

De sfeer weet de film uiteindelijk te redden, waardoor ik hem zeker als bovengemiddeld beschouw. Ik heb mij dan ook nooit verveeld tijdens het kijken, maar was toch enigzins teleurgesteld. Hierdoor kom ik niet verder dan een krappe 3.5*.

Zeer aangename verrassing en kan niet wachten weer wat van Ruminov te zien.

Ruminov laat zien dat de Russiche cinema evolueert, geen grauwe depressieve landschappen, saaie longtakes en visuele poverheid. Wel kent de film wel één element wat al sinds te tand des tijds terug te vinden is in Russiche cinema en dat is het trage tempo, maar dat komt ook helemaal ten goede van het eindresultaat.

Het tempo zorgt ervoor dat we de personages leren kennen, ook valt er genoeg te zien op visueel gebied als er even niets gebeurd. Visueel top notch, goede muziek keuze, sterke montage, intrigerend camerawerk magistrale filtering, subtiele belichting en ook hangt er een heerlijke beklijvende sfeer. De mysterieuze geluiden dragen dan nog bij aan een claustrofobische feel in de huiskamer.

Ruminov geeft de hedendaagse Russische cinema weer kleur.

Zweeft een beetje tussen de 4* en 4,5* maar ik neig toch meer naar de 4,5*.

Heerlijk!

Sowieso is het visueel schitterend, ondersteund door fantastische montage (in die scene waar bijna alle jongere doodgaan is het écht 5* waardig gewoon) en uitermate realistische/duistere vertoning van het geest-subgenre.

De aanpak is traag, heel laag tempo in een 2-uur durende film is vaak niet een goed iets maar hier is alles zo sfeervol neergezet, ontzettend grauw en het brengt (wat er ook te zien is) een ongemakkelijk gevoel met zich mee. Elke scéne weet weer wat moois te brengen. Het schuddende camerawerk draagt ook bij aan de onrust die de film uitbeeld. Geen parkinson geval maar écht met een meerwaarde dus.

Dan heb ik het nog niet eens gehad over het samenspel van beeld en geluid, zelden zo goed gezien/gehoord laat staan de gehele film lang.. Al met al een must-see, genoeg moois te zien en genoeg spanning om te voelen. 4.5*

Valt me reuze mee, ik had op zijn meest een solide average voldoende verwacht maar erg fijn dat je hem tof vond .

Dat gemiddelde van IMDb gaat nergens over.

Sterke film en alhoewel het nergens echt eng wordt, is er de hele film wel een bepaalde onderhuidse spanning voelbaar. Gelukkig trekt Ruminov zijn eigen plan en laat hij de Horror-clichés voor wat ze zijn, dat dit wat langere en tragere scenes tot gevolg heeft zullen sommige als langdradig ervaren (verklaring imdb-score?) maar draagt zeker bij aan de al veel genoemde sfeer. Mooiste scene vond ik trouwens de scene bij de waarzegster/geestenuitdrijfster (of iets dergelijks).

Visueel ziet het er werkelijk prachtig uit. Aan het begin moest ik nog even wennen aan het schokkerige camerawerk maar gaande weg merkte ik dat de emoties van de personages erdoor versterkt werden. Dit wordt ook nog eens ondersteunt door een prachtige soundtrack (hurray voor 5.1 geluidsspoor).

Ook leuk om te zien hoe Ruminov bij The Making Of gedeelte van de DVD er alles aan doet om het beste uit zijn acteurs te halen (wat trouwens ook prima gelukt is), jammer alleen dat het niet ondertiteld is.

4.0*

Volgens mij komt de IMDb score vooral door een barslechte ontvangst in Rusland zelf. Wat de reden juist is weet ik niet, maar zowat het hele land lijkt te kotsen op deze film. Heb er zelfs een paar op m'n blog gehad, die met veel lawaai en gevloek de film verder in de grond boorden.

Op zich wel een gave film, al heeft de film één groot manco: onvoldoende spanning!

Deze trend wordt gelijk gezet in een van de eerste scenes waarin wij een soort TBS type een auto zien binnendringen terwijl hij zogenaamd onheilspellende boodschappen uitkraamt. Slecht acteerwerk waarbij de man meer gevaarlijk overkomt dan als een bange man.

In het vervolg van de film zou het nooit meer helemaal goedkomen. Vooral het geschakel tussen gebeurtenissen die één vriendengroep afzonderlijk beleven, was debet aan een gebrek aan spanning. Vele scenes bouwden zich maar matig op omdat er om de zoveel minuten een ander lid van de vriendengroep in beeld werd gebracht. Als we vervolgens weer terug waren bij een ander lid van de vriendengroep dan moest een scene die 10 minuten eerder was ingezet nog 'even' afgemaakt worden. Hoe verklooi je een hoop potentieel?! Ik kreeg er zowaar een cliffhanger cq televisieserie idee bij.

Het moment van ongeveer 5 minuten bovennatuurlijke razernij waarbij de vrienden om het leven kwamen was wel gaaf uitgewerkt en daarbij vond ik het constante 'geschakel tussen iedereen' wel passend omdat het de intensiteit van de pijn nog groter maakte. Zeker omdat iedereen zijn leven net weer op de rails leek te hebben.

Een flinke domper in de vorm van het einde trouwens, waar men zonnodig clichématig nog even een 'final girl' op moest voeren na het overweldigende, visuele en bevreemdende machtsvertoon van voorheen. Een speciale film die gemakkelijk wegkijkt maar gebukt gaat onder enkele hardnekkige mankementen. 3,5*

Waarom dan, wat is de reden.

Alleraardigst.

Visueel dik in orde, geluiden en muziek lekker sfeervol.

Het lage tempo vond ik iets minder fijn, bleef gelukkig wel boeien daarentegen.

Weer een erg fijne toevoeging aan de geestenfilmpjes.. alleen jammer dat ik zo weinig met geesten heb, waardoor (?) het toch niet spannend of eng op me over weet te komen (maar dat zou ook aan de film zelf kunnen liggen).

Twijfel tussen 3,5* en 4*, voor nu 4*.

Intelligente spookfilm die me ergens wel aan de mysterie thrillers van Kyoshi Kurosawa deed denken, maar veel gestileerder en spannender is. (Maar conceptueel vind ik K.K. weer iets sterker). Deze film drijft vooral op de constante suspense en op de goed uitgewerkte personages die gedetailleerd in hun doodsangst gevolgd worden,
Goed punt is ook dat er nauwelijks special effects zijn maar dat de angst juist voelbaar wordt gemaakt door de acteurs en het schokkerige camerawerk. Maar ook het verhaal vind ik gewoon best goed voor een genrefilm als dit. Het accent ligt op de dilemma's van de verschillende personages om uit te vinden wat "juist" handelen is. Ze komen er allemaal achter dat dat praktisch onmogelijk is, omdat je altijd wordt geconfronteerd met onvolledige kennis van zaken, en dus nooit de juiste/perfecte keuzes kan maken. Een entiteit die het voorzien heeft op mensen die de fout ingaan is dus lekker sadistisch bezig. Succes voor een goede horrorfilm gegarandeerd!
Origineel en doeltreffend uitgewerkt.

Ik had behoorlijk wat verwachtingen omdat de film hoog scoorde op MM. Maar ik had beter moeten weten want wat was dit een saaie, vervelende maar bovenal clicherijke horror die nergens Russische aanvoelt maar eerder typische Hollywood.

Te vergelijken met de editing en camerawerk van een film van Greengrass maar dan in het kwadraat. Een gemideld shot duurde anderhalve seconde. Het leek op momenten dat de cameraman iets teveel alcoholische drankjes had genuttigd of de nacht ervoor iets te hard had doorgefeest. Waarom kan een normaal gesprek aan tafel niet gewoon gefilmd worden? En waarom moet dat zelfde gesprek aan tafel zo extreem snel gemonteerd worden zonder gebruik te maken van point-of-view shots? Of probeert de regisseur doormiddel van de ultrasnelle snelle beelden iets te suggeren dat er een geest meeluistert?

Wil er verder geen woorden aan vuil maken.

Plot kunnen we kort over zijn: Jappen-horror.
Gewoon de zoveelste Ringu-kloon.
Uitwerking is dan wel weer iets anders en lijkt een kruising tussen "Prince Of Darkness" en "Pulse".
Jammer genoeg kunnen de personages me niet genoeg boeien en krijg ik eerder last van ietwat verveling dan van onderhuidse spanning.
Film met wat mooie momenten qua camerawerk en in een enkele scene (het theater!!) en een bizarre dood met dartpijltjes.
Hooggespannen verwachtingen worden niet waargemaakt, maar misschien slaagt de regisseur er met een volgende film wel in te scoren. Talent lijkt latent wel aanwezig te zijn.

Net niet.

Ook bij mij worden de hoge verwachtingen niet ingelost. Het is vooral jammer dat het totaal niet eng is. In het middenstuk voelde ik nog enige spanning, maar dat verdwijnt op een gegeven moment. Het tempo ligt te laag en daardoor had ik het gevoel dat de film echt lang duurde. Het was wel mooi om te zien hoe de personages hun levens gingen beteren door "verstandige" beslissingen te nemen. Visueel zit het heel goed in elkaar, maar Ruminov moet oppassen dat hij niet gaat overdrijven. Zoals Verhoeven ook al aangeeft. Het gesprek aan de tafel wordt te schokkerig gefilmd. Natuurlijk zit er een gedachte achter, maar ik vind het eerder irritant.

2,5*