Bon Cop, Bad Cop (2006)

Dik aangezette aktiekomedie, een buddy-movie zoals ze die in Hollywood maakten in het begin van de jaren '90. Een beetje gedateerd dus, daar kan het mooie camerawerk, de hippe montage en de moderne soundtrack weinig aan veranderen. Oubollige humor, stereotypes en een voorspelbaar verhaaltje. De twee hoofdrolspelers doen hun best, maar het geheel wil maar niet van de grond komen. Desondanks een enorme hit in Canada.

Uitgekauwd concept dat echter in een leuk jasje is gestopt. Wat de actie en humor betreft valt de film wellicht ietwat tegen, maar het hoge tempo en de prima 'look' vergoeden veel.

Magertjes.

Niemand wist echt indruk te maken. Vooral Patrick Huard kwam erg monotoom over en zo'n stalen gezicht vind ik eigenlijk altijd jammer.
Het hele boeltje is redelijk verzorgd met de juiste belichting, goede cameraposities en een prima montage maar het maakt nergens indruk. Dat komt gewoon door het saaie plot en het einde dat je al van 347 kilometer ziet aankomen.
De scène in de studio vond ik nergens op slaan, nogal vreemd gedrag ook van die presentator. En het stuk met die wietplanten snapte ik niet echt... ze werden blijkbaar high terwijl het hele zaakje in de fik stond.

Zo weer vergeten.

Geinige actiekomedie die wat opent zoals de serie The Bridge, met een lijk dat zich aan beide zijden van een grens bevindt (hebben de Scandinaven dan hier de mosterd gehaald?). Vond ik meteen ook zowat de meest vermakelijke scène uit de hele film. In dit geval geen Zweeds-Deens duo, maar een Engels en Frans sprekend Canadees duo dat op uitspitten gaat.

Met het thema van de taalkwestie bij ijshockeyclubs heb ik wel wat minder, wat deze film zeker een halve ster voor me kost. Verder zeker bij momenten grappig ondanks wat schreeuwerig. Had ook lichte Pulp Fiction en Jackie Brown vibes. Of zelfs Wrong Cops (2013) flair. En zeker muzikaal kon het goed vermaken.