The Ron Clark Story (2006)

Wat een opvallend hoge waarderingen voor dit prul. Lelijk gedraaide, slecht geacteerde en dito geschreven troep.

2006???

Camerabeelden leken uit de jaren 90 te komen!

Dat is dus al behoorlijk prut.

En Perry acteerde ook matig.

Een leraar zou in het echt nooit op die manier omgaan met zaken.

Mede vanwege het krakkemikkige onderwijssysteem in de Verenigde Staten beginnen films over moeilijke schoolklassen daar zo langzamerhand een eigen genre te worden. Niet dat ik daar bezwaar tegen heb, want de meeste van die films spreken mij erg aan.

Dat geldt zeker ook voor The Ron Clark Story. Een best wel boeiende tv-film met aardige rollen van Matthew Perry en de kleine Hannah Hodson. Film blijft niettemin ver verwijderd van de absolute topper in dit "genre": Stand and Deliver (1988) met Edward James Olmos.

Niet slecht, een beetje zeemzoet, een bekend soort verhaal met een lach en een traan, deze keer in New York. Matthew Perry doet het uitstekend, de kinderen zijn wisselend in acteerkwaliteiten.

Een echt leuke leraar, met onderwijstechnieken als rappen bv krijgt zijn klas mee en voert ze tot betere prestaties. Zo'n verhaal zal iedereen wel ontroeren, denk ik.

Als laatst ingelogd in half 2007. Speciaal voor deze film weer online gekomen om wat te schrijven. Wat een geweldige film! Ik keek naar de film als onderwijzer-in-spe, dus ik zat vooral te kijken naar de methodieken in moeilijke klassen en hoe met dit soort klassen om te gaan enzo. Het boek dat Ron Clark geschreven heeft, heb ik gisterenavond meteen na de film besteld. Het lijkt me wel wat om te experimenteren met de regels die hij heeft opgesteld voor zijn klas. Ik ga weliswaar voor een middelbareschoolklas staan, maar toch zijn regels als 'recht in een lijn lopen, niet praten in de gang' als je naar de mediatheek loopt met een groep, niet gek en zeker het experimenteren waard. Gaat het fout? Terug naar de plek en opnieuw proberen. Niet om de leerlingen te straffen, maar om de leerlingen manieren en respect te leren. Gedrag moet door docenten ook aan de leerlingen geleerd worden, daar de kinderen soms weinig meekrijgen van ouders wat betreft manieren e.d.

De film is dus heel goed binnengekomen bij mij en gaat misschien heel mijn onderwijskundige visie bepalen...

(Wellicht to be continued)

4,5*

(Door het verhaal en de lering die ik eruit trek, ga ik niet eens meer klagen over cinematografie en dat soort ongein...)

Aardig mooie dramafilm. Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten dus liet het allemaal maar op me afkomen. Matthew Perry zet een goede rol neer. Ik heb nooit iets over Ron Clark gehoord maar Perry zorgt wel voor sympathie voor het personage. Maar ook veel kinderen vond ik erg goed acteren. Het verhaal is interessant en de film verveelt over het algemeen niet. Niet elke scène kwam even sterk op me over maar er zaten ook niet echt vervelende tussen. Leuk om eens gezien te hebben.

3*

Zeker een mooie dramafilm...

Prachtig verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Ernie Hudson...

Acteur Matthew Perry speelt goed...

Mooi HD kwaliteit...

Het is wel moeite waard...

Ook leuk voor de kinderen...

The Ron Clark Story

Docenten die voor een onhandelbare klas staan: ja, ik herken er wel wat in. Niet omdat ik zelf voor de klas sta, maar omdat ik wel eens in zo'n klas gezeten heb. Nu heb je dan gelijk goed vergelijkingsmateriaal om te kijken hoe deze personage, Ron Clark in dit geval, het gaat oplossen. Ik zou zeggen: zet hem op Ron.

De film is vooral vermakelijk. De opstandige leerlingen, de doorzettende docent, de tegenwerkende directie; het heeft allemaal wel wat. Nu stijgt de film nooit tot grote hoogtes, of daalt het af naar diepe dalen. Je blijft een feel-good gevoel houden van een docent die zijn kinderen op de rails krijgt. De goede rails dan wel te verstaan. Het verhaal is zo cliché als het maar kan. Nu past dat ook wel in de film, al brengt het weinig bijzonders.

Matthew Perry is natuurlijk de ster in deze film. Hij komt de hele tijd behoorlijk sukkelig op me over. Misschien is dit wel de bedoeling? Chapeau dan! Toch presteert hij niet memorabel. Een beetje oppervlakkig zelfs. Hij weet je niet te overtuigen van de warme gevoel dat je moet krijgen als kinderen echt een band krijgen met een docent. Beetje jammer dit.

Verder spelen de kinderen als Brandon Smith, Hannah Hodson en Bren Eastcott wel geinig. Ook zij weten niets neer te zetten wat het herinneren altijd waard is. Toch is het leuk gedaan allemaal.

Bij de film vind ik een klein beetje de Harlem-sfeer ontbreken. Het is gewoon een klas eigenlijk. Een klas die je overal kan aantreffen, en niet specifiek daar. De paar scènes die zich in de buurt afspelen komen dan ook over als een wanhoopspoging om je even te laten weten dat we nog in Harlem zitten. Dat had beter gekund.

The Ron Clark Story is zeker geen slechte film, maar goed is hij ook echt niet. Misschien ligt het wel aan het onderwerp, dat dat gewoon te weinig mogelijkheden biedt. Jammer.

2.5*

In principe een leuke, vermakelijke film. Ik had hem wel wat inspirerender verwacht, maar gelukkig was ie ook niet zo zwaar om te kijken.