Macario (1960)

Won een CEC Award (1960) en een Golden Gate Award (1963). Kreeg daarnaast nog Nominaties voor de Gouden Palm van Cannes en voor een Oscar voor de Beste Buitenlandse Film. Een macaber en bizar sociaal allegorisch drama, van een kineast die gespecialiseerd was in soap opera's. Zou ik wel eens willen zien. Jammer dat Mondo Macabro steeds meer oog krijgt voor waardeloze prullen en de goede klassieke horror links laat liggen.

Tsja,het is ook niet echt horror imho,maar idd een sociaal drama verpakt als allegorie.Je zou dus zweren dat dit werk gebaseerd zou zijn op een oeroude legende en zo is het ook opgebouwd,maar niets is minder waar,want feitelijk gebaseerd op een verhaal van de Amerikaan( of Duitser) B.Traven,die trouwens ook de stof leverde voor TTOTSM van Huston.

Een erg eenvoudig opgezette film dus,en gelet op de IMDB waardering waarschijnlijk daarom ook zo effectief.De synopsis bevat eigenlijk alles al,behalve de twist op het eind.Maar ook die zal de meeste kijkers niet verrassen.Overigens speelt de film niet in de tegenwoordige tijd,maar in de 18e-eeuw zodat de baddies van de inquisitie ook nog mogen opdraven.

Zoals het in een sprookje betaamt is alles zwart wit,vandaar dat je niet meteen kunt zeggen dat het acteerwerk matig is( al is dat eigenlijk wel zo) omdat er in het verhaal geen uitgewerkte karakters voorkomen,eerder een soort archetypes.

De cinematografie is prima in orde,logisch want fotograaf van dienst was de befaamde Figueroa.Mooie sfeerbeelden ook van Allerheiligen rituelen,want dit is wel degelijk een Halloween film.En een film die hoort bij een tijd en plaats waar de dood bij het leven hoort en de doden tussen de levenden zweven,zonder dat dit wordt aangevoeld als iets" horribels".

Wat het macabere betreft:film is duidelijk geinspireerd door Bunuel,denk aan de hongerdromen à la los olvidados,of het feit dat Macario steeds maar wordt gehinderd in de consumptie van zijn kalkoen.

Tenslotte nog een taalkundige opmerking:in het Hollands is DOOD mannelijk,net als diens verbeelding in deze film.Dat dit in het Belgisch/Frans anders ligt.....daar hebben wij van MM niets mee te maken!

De film doet inderdaad even denken aan sommige werken van Buñuel, zoals "Simon del Desierto", alhoewel niet precies hetzelfde maar dan toch inzake het ietwat macabere in het verhaal. Een verhaal dat trouwens zeer boeide en ons ook even herinnerde aan de opvattingen destijds over al hetgeen even verdacht en onnatuurlijk was en wellicht in strijd met de wetten van het Geloof.

Cinematografisch zeer zeker in orde met het scherpe wit-zwart als onontbeerlijk voor dergelijk werk.