Éperdument (2016)

gauke vindt hier dus niets aan. Jammer dat we nu niet te weten komen waarom. Want het is toch echt geen niemendalletje. Al heb ik ook m'n twijfels. Vond Guillaume Gallienne niet geloofwaardig als gevangenisdirecteur. Die zijn uit een ander hout gesneden. Dat heeft te maken met opleiding, carrière, milieu, etc. Dat wringt hier.

Het verhaal heeft gaten. Laat te veel vragen open. Waarom zit het meisje in de gevangenis, nota bene met een straf van negen jaar? Horen niets over wat ze heeft gedaan, over haar gezinssituatie, hoewel een nogal warrige moeder steeds opduikt. En hoe komt het dat ze steeds verlof krijgt en aan het eind van de film haar straf kennelijk heeft uitgezeten? Snap hier niets van.

Maar Adèle Exarchopoulos kan wel acteren. En de passie van die twee vond ik wel geloofwaardig. En het gebeurt natuurlijk wel, zo'n verliefdheid. Ook al komt die niemand goed uit. En dat slot? Tsja. Maar ik heb toch tot het eind geboeid zitten kijken.

Naar verluidt is de film gebaseerd op waargebeurde feiten. Het is maar goed, dat ze dat erbij zeggen. Anders had ik nooit geloofd dat een gevangenisdirecteur zich zou inlaten met een delinquente, die heel wat op haar kerfstok moet hebben gezien de forse gevangenisstraf die zij moet uitzitten. Wat ze gedaan heeft blijft onduidelijk, zoals ook de redenen waarom hij en zij het met elkaar doen schimmig blijven.

Normaal gesproken let ik er niet zo op, maar deze film is opvallend slordig gemonteerd. Er zitten continuïteitsfouten in, die je bijna niet kunt missen. Ondanks al deze tekortkomingen heb ik mij toch wel vermaakt. Daar is vooral Adèle Exarchopoulos verantwoordelijk voor.

Aparte film, want de focus ligt vooral op de relatie tussen de gevangenisdirecteur en een jonge gevangene. De achtergrond ervan is eigenlijk weggelaten. Dit is idd echt gebeurd, maar een scheve schaats komt wel meer voor. De gevangen Anna, gespeeld door Adèle, is de zeer jonge Sorour Arbabzadeh die 17 of 18 jaar was als ze de gevangenis in ging. En dan nog wel als lid van een bende die een man die een rijke jood ontvoerde. Arbabzadeh was het jonge lokaas dat de rijke man moest verleiden naar een hotel, waar de ontvoering zou plaats vinden. In de gevangenis kreeg ze een relatie met de uiteraard oudere gevangenisdirecteur, ironisch genoeg is blijkbaar sex met een gevangene niet strafbaar in Frankrijk maar waren het de gunsten die hij haar verleende die hem de das omdeden. En dan was er nog een cipier die het zaakje wou uitbrengen maar ook verliefd werd op de jongen Sorour. De gevangenisdirecteur mocht nu zelf even naar de gevangenis en schreef het boek waarop de film gebaseerd is.

Om maar aan te geven dat de film interessanter kon gebracht worden. Het boek zelf komt natuurlijk van die gevangenisdirecteur die niet inziet wat hij verkeerd gedaan heeft. Voor hem is het allemaal een korte passionele relatie geweest. En dat is de film eigenlijk kort samengevat. En dat is jammer, want er zit eigenlijk niet veel meer in, in deze film. Guillaume Gallienne en Adèle Exarchopoulos zijn goeie acteurs, die helaas niets te doen hebben. Vooral Gallienne weet niet echt wat te doen met zijn rol. Adèle doet het een pak beter. Het is jammer te zien dat ze niet in betere films te zien is dan dit.

Slecht is de film niet, gewoon veel te doorsnee. Er zal teveel geleund zijn op het boek. En misschien heeft auteur Florent Gonçalves - die ook meewerkte aan het script - zijn eisen gesteld om zijn boek en ervaringen te laten verfilmen zodat hij wel content is met het resultaat, maar de kijker wat minder jammer genoeg.