La Vie Sexuelle des Belges 1950-1978 (1994)

Deze film staat in de lijn van de vernieuwing van de Belgische cinema in de jaren 90' gekenmerkt door durf en originaliteit (o.a. "C'est arrivé près de chez vous"). De titel alléén al doet van alles vermoeden maar in feite gaat het om een ontroerende familiefilm!

... doch niet echt geslaagd te noemen ...

** 2 op 5 **

Zag dat deze film sinds kort op DVD verkrijgbaar was. Heb 'm reeds langere tijd geleden gezien, maar ik bewaar toch goede herinneringen aan de speelse manier waarmee het Vlaamse familieleven op de hak wordt genomen... ingetogen en toch enorm humoristisch. Een scene uit het begin van de film komt nog vaak bij me op: "Je hebt 3 soorten duiven... Duiven voor de sport, duiven om culinair te bereiden en vader's duiven, die nooit terugkeren". Dit was ongeveer de strekking van de zin en ik heb hier vaak om moeten lachen, zeker in combinatie met het beeld van een jongen van ongeveer 12 jaar die dit vanuit het dakraam van zijn huis zonder te verblikken of verblozen vertelt.

Als het aan mij ligt een pareltje van de Vlaamse filmbodem!

Voor mij is dit de beste Belgische film aller tijden.

Grappig is wel dat precies deze film de titel heeft:

"La vie sexuelle des Belges 1950-78" alsof dit het enige is dat waardevol is voor de Belgen. De film zit vol van die komische scènes zoals die partouze waar de hoofdfiguur het gebit van zijn bewonderaarster in zijn lid krijgt... waar het vastgehaakt blijft. De film was eindelijk te verkrijgen op DVD en ik heb hem voor de tweede maal gezien. Op een aantal zaken had ik niet op gelet de eerste keer! De film weerstaat de tand des tijds en blijft geestig.

En er niets porno aan de film, ik durf hem met een gerust geweten aan mijn kinderen tonen.

Best intressante film,af en toe wat langdradig maar best te genieten

Wat wel raar is dat de film zich afspeelt in vlaanderen en er uitsluitend frans word gesproken..

Vaak werken autobiografische films niet zo goed (je moet toch een zekere afstand van je onderwerp hebben) maar deze deze film overtuigde me: hij is levendig , met liefde gemaakt en bijzonder goed gefilmd.

Vooral het jeugdige gedeelte (eerste half uur) vond ik erg goed, vol met prachtige groothoek-tableautjes en zacht-venijnige humor. Mijn soort film.

Het volwassene gedeelte werkte toch wat minder. De hoofdrolspeler is vooreerst zeker 15 jaar te oud voor de rol die hij moet invullen. Ook is de voice-over te prominent. Maar de fantasierijke momenten (praten in de camera, surrealistische momentjes, goede grappen) maken wel veel goed.

Grappige cameo van Brusselmans trouwens.

Een ode aan het van de kleine Jan Bucquoy, opgroeiend in een streng conservatief gezien waar vooral de moeder regeert met ijzeren hand. Letterlijk zelfs. Liefde was ver te zoeken en tegenspreken werd niet geduld, zelfs niets als de leuze van het huis “het is goedkoop” werd aangehaald. Leuk was vooral het jeugdige leven van kleine Jan, maar ook toen hij vertrok naar Brussel bleef het interessant.

De film is doorspekt met humoristische en luchtige elementen. Beetje vreemd die Franse taal in het oer West-Vlaamse Harelbeke. De Vlaamse bekrompenheid en de liederlijkere levensstijl van Jan staan in schril contrast tegenover elkaar. Dat laatste straalt dan ook af op het gezin dat hij niet meer heeft.

De film doet me wat denken aan het eerdere Crazy Love (Film, 1987) van Dominique Deruddere waar ook de liefde en het conservatieve Vlaamse gezin voorop staat.