Ciao Manhattan (1972)

Film voor mensen die interesse hebben in Andy Warhol/Paul Morrisey. Meerdere mensen al horen zeggen dat dit de drugs versie is van Citizen Kane (wat ook op de dvd hoes gequote wordt uit The Village Choice).

Ooit gezien. Toen stomvervelend, expirimenteel en niks aan. 0,5

Eens, niet door heen te komen. Heb hier gelukkig nog Andy Warhols's Heat liggen (met regie van Morrissey). Edie Sedgwick was de eerst echte muse uit de fabriek van Warhol, die in 1971 stierf. Werd ook bij voorhand al de eerste ''aboveground underground'' film genoemd. 1 ster

Ik vond de montage en de sfeer die mede daaruit voort kwam supertof. In mijn ogen experimenteel op de goede manier. Nice.

Als experimentele film inderdaad verre van geslaagd, maar wel mooi en interessant als biografisch document/eerbetoon aan Edie Sedgwick, het bijzonder mooie 60s-icoon (ze werd ook wel de Marilyn Monroe van de underground genoemd) wiens tragische leven onder de invloed van Warhol mij altijd al tot de verbeelding sprak. 3*

Edie.

Bij mij eigenlijk vooral bekend als het onderwerp van het liedje Edie (Ciao Baby) van The Cult, en dat kwam van de week langs. Sowieso een geniale plaat, Sonic Temple - elke keer dat ik die tegenkom vraag ik me weer af waarom ik die niet vaker draai. En tijd om ook eens een film met Edie te zien, en welke dan beter dan deze.

Dat blijft vooralsnog een open vraag, want heel best is dit niet - hoewel je ook wel met enig recht kan zeggen dat deze stijl toch goed bekeken is door talloze latere filmmakers. En ja, met de wordingsgeschiedenis volgens Wikipedia er bij wellicht bewonderenswaardig dat er nog steeds iets uit gekomen is, maar wat overheerst is dat het eigenlijk gewoon te triestig en te pijnlijk om te zien hoe ver heen Edie in het merendeel van de scenes goedbeschouwd is - Oh, stars wrapped in your hair / Oh, life without a care / but you're not there.

En om die laatste paar woorden draait het uiteindelijk allemaal. Ciao baby.