Wild Romance (2006)

Een gezonde portie sex, een shotje hier en daar en veel wilde muziek: Herman Brood was er niet vies van. Jean van de Velde gelukkig ook niet en gunt ons met Wild Romance zonder enige schroom een kijkje in de wereld van de sex, drugs & rock 'n roll. Het is een vlotte en vaak lekkere trip, met een indrukwekkend begin en dito einde. Daartussenin is het ondanks de mooie beelden, uitstekende muziek, vele rake grappen en het op de meeste momenten lekkere tempo iets te karikaturaal en oppervlakkig om echt indruk te maken.

Als muziekfilm is Wild Romance geslaagd, maar als drama veel te licht en onevenwichtig. De film is eigenlijk net als het leven van Herman: met pieken en dalen eindigend op eenzame hoogte.

Complete recensie.

Ondanks de matige eerste vijf minuten een vermakelijke film, Boissevain speelt een prima Brood. Wel jammer is dat bij een nummer of twee, de mondbewegingen van Daniël niet geheel synchroon lopen met de muziek.

(In België liep de film niet zo goed, we zaten met 10 man in de zaal ....)

Herman Brood, de muziek vind ik aardig (heb een verzamelaar (2CD) van de man in de collectie en daar blijft het waarschijnlijk wel bij). Voor zijn schilderwerk geld een beetje hetzelfde, wel aardig dus. Zijn media-optredens waren soms ronduit aanstellerig en irritant andere keren kwam hij juist inteligent en innemend over, hoe dan ook als hij ergens verscheen kon je moeilijk om hem heen. "For better or worse" Brood was een persoonlijkheid. En daar gaat het dus mis in deze film... Want het karakter wat Boissevan laat zien is verre van een opvallende persoonlijheid. Vond dat Brood hier zo neergezet werd alsof hij iedere willekeurige verslaafde muzikant uit een boerengat in Nederland kon zijn. Jammer, want het leven van Brood lijkt me boeiend genoeg om op film te zetten.

Helaas resulteert het hier een beetje in clichématige Drugs, Sex, R&R kwaai-jongensstreken, dat is het dan niet meer niet minder. Nu is R&R natuurlijk ook een groot gedeelte show, eigen opgeleggde clichés en aanstellerigheid maar het is ook passie en overtuiging voor de muziek, voor de kunst, voor het leven... en dat miste ik heel erg in deze film, het blijft een oppervlakig schampschot.

Op zich nog wel vermakelijke film, oogt ook wel lekker fris maar er had veel en veel meer in kunnen zitten. 2.5*

Niet onaardig. Heb vooral genoten van Boissevain. Had het meerendeel van de film echt het idee dat ik naar Brood zelf aan het kijken was (met name naar het einde toe)...

3,5*

Aan de ene kant een mooie film, maar er ontbrak iets. Ik kan er mijn vinger niet precies op leggen. Daniel Bossevain heeft hier een goede prestatie geleverd. Ik had mijn twijfels toen hij gecast werd, maar hij deed het verdomd goed.

Af en toe vond ik de dialogen wat moeilijk verstaanbaar. Het accent en het binnenmonds gemompel van Herman hielpen hier niet bij. Het hoort absoluut bij zijn personage, dat wel.

Ik miste ook het aspect aan Herman, dat ik zo tekenend en bijzonder aan hem vond. Zijn "teddybeer" gehalte. Hij was absolute rock en roll, maar hij kon ook zo onschuldig en lief zijn. Dat vond ik het fassinerende aan hem. Dat vond ik in de film minder naar voren komen.

Verder een hele goede film. De sfeer kon je bijna proeven. En nogmaals, Bossevain .... topprestatie. Vooral de optredens. Dat deed hij zo synchroon. Complimenten !! *3.5

Ik weet eigenlijk bijna niks van Herman Brood. Behalvedat hij aan zijn einde is gekomen door te springen van een hoog gebouw (het Hilton-hotel dacht ik?). Maar de film op zich was wel vermakelijk. Er wordt aardig wat gevloekt in de film en dat maakt het nog flink komisch op bepaalde momenten. Verder niet heel bijzonder maar toch leuk om te bekijken.

3.5 *

Teleurstellende film. Dat is in de eerste plaats te danken aan Daniël Boissevain, bij wie ik toch maar heel weinig van Herman Brood in terug vind. De rol is sowieso moeilijk te spelen, maar ze hadden toch wel een beter iemand kunnen k\casten, want hem vond ik wel erg slecht. Marcel Hensema daarentegen deed het wel aardig en gaf zijn rol ook de benodigde humor mee. Verder blijft de film nogal oppervlakkig en plat en heeft weinig interessants te bieden op zowel inhoudelijk als visueel vlak. De laatste vijf minuten als de echte Herman in beeld verschijnt zijn gelijk het mooist en interesants en dat zegt helaas genoeg over de rest van de film, die wat mij betreft dik onvoldoende is.

1,5*

Slechte film die het niveau van een gemiddelde soapserie niet overstijgt. Oppervlakkig, clichématig, ongenuanceerd. De film doet geen recht aan de authenticiteit en tragiek van de kunstenaar Brood. Er wordt een zielloze imitatie ten beste gegeven die kant noch wal raakt. Zelden zo'n leeg karikatuur van een artiest gezien als in deze film. Daar doet het op zich prima acteerwerk van pakweg Marcel Hensema helemaal niets meer aan.

Wild Romance gaat over Herman Brood als een iconische junk die zich laaft aan de verdovingsmiddelen, de groupies en de onbreekbare vriendschap met Koos van Dijk. Marcel Hensema is aardig op dreef als de Groningse droogkloot, die zich ongemakkelijk een weg probeert te vinden in de decadente ontsporingen van zijn muzikale vrind. Daniël Boissevain lijkt niet op de aimabele knuffeljunk, maar hij weet de vibe te pakken van een clichématige zelfvernietigende rock 'n roll ster. Visueel is het een chaotisch zooitje van scheve camerashots en felle kleurenfiltertjes. Enerverend ogende leegte. Een goede biopic laat een historische icoon net iets van een andere kant zien. Een middelmatige of slechte biografische film bevestigt alleen reeds bestaande clichés. Daar zit 'm hier het grootste manco van dit voorspelbare eerbetoon: Herman Brood blijft een karikaturaal Koefnoentypetje zonder psychologische gelaagdheid.

Nooit veel gehad met Brood als muzikant, en wat de kunst betreft heb ik ook zoiets van waar ligt de grens tussen het geknoei van een gek en echte kunst? Met het zogenaamde rock en roll bestaan van drank, drugs en vrouwen heb ik ook al niet zoveel en met die rotkop van Brood in gedachten, geef toe een knappertje is het niet, heb ik ook zo mijn twijfels bij de schare vrouwen die aan zijn voeten lag, wordt je nu beter van dit promiscuous gedoe? Desalniettemin ben ik wel geïnteresseerd in het karakter dat eventueel naar voren komt in een dergelijke film als dit, daarom toch maar eens aangeslingerd.

Treffend zijn de eerste momenten met de wetenschap hoe het circus eindigde om terug te gaan naar een soort van begin in '74, tenminste als ik het mij goed herinner, over Vitesse en Cuby and the Blizzards evenwel geen woord. Een naam schijnt hij toch al te hebben getuige zijn eerste optreden waarna er daarna snel doorgeschakeld wordt met de manager en de eerste samenstelling van The Wild Romance. En het moet gezegd dat de roes van optredens, drugs en drank aardig getroffen wordt na verloop zelfs met flinke gevolgen en er soort tweespalt ontstaat tussen constant onder invloed zijn en de rock en roll wereld willen veroveren.

Hoewel de film om Boissevain draait vind ik persoonlijk Hensema erg sterk, in dit geval als manager Koos. Wat Boissevain betrof had ik zo mijn voordelen omdat hij niet echt op Brood lijkt, toch flikt hij op een gegeven moment bepaalde dingen goed zoals de gebaartjes, de manier van praten en het loopje. Sterk uiteraard de muziek van Brood zelf, is het aardig nog een stukje te zien van mede gestoorde Nina Hagen, en valt de sfeer niet heel zwaar, is deze soms zelf komisch, terwijl het beeld van een junk als Brood en alle toestanden om hem heen best wel ernstig zijn.

Brood, eigenlijk vergelijkbaar met Kurt Cobain, onbegrepen of gestoord? Levend in een eigen wereld of geniaal? Gevolgd door meelopers of echt gewaardeerd? Laten we toch vooral stellen dat de man een last voor zichzelf geweest is. En ondanks het redelijk amusante beeld, en het feit dat de film niet heel erg de diepte ingaat, is er genoeg om een beter beeld van het figuur Brood te krijgen. Dromer, zwever, onzeker, opzoek naar bevestiging, beïnvloedbaar en ontzettend wispelturig om maar eens wat te noemen. Een Brood kenner ben ik toch zeker niet dus hoe goed het nu werkelijk is moeten de kenners maar beoordelen. Toch vond ik de film best vermakelijk.

Aardige film over Herman Brood die met zijn Wild Romance muzikaal weet door te breken. Deze biopic over Herman Brood concentreert zich op het begin van zijn muzikale carriere en de relatie met zijn manager (die hier nagenoeg een tweede hoofdrol speelt). Vrij luchtig gebracht allemaal. Uiteraard vol sex, drugs en rock 'n roll. Daniël Boissevain en Marcel Hensema zetten het dik aan, maar dat mag hier wel.

Best een leuk idee, die wilde en kleurrijke ADHD stijl, maar de uitvoering is matig. Had ook vooral het gevoel naar een film uit begin jaren ‘00 te kijken met die kleurfilters en bepaalde kledingattributen, de sfeer van de jaren ‘70 kwam nauwelijks over. En de wat schmierende acteerstijl van de twee hoofdrolspelers past op zich wel binnen het idee, maar is het uiteindelijk ook net niet.